Πατήστε πάνω σε μια από τις εικόνες παρακάτω και θα μεταφερθείτε στο κανάλι μας στο youtube
>
«Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται»


Φίλοι αναγνώστες .Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη . Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει . Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση . Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο : α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας , ή β) να παραμείνετε αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο . Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια . Αν παρ΄όλα αυτά υπάρξει κάποιο πρόβλημα , επικοινωνήστε μαζί μας στο γνωστό e-mail . Καλή συνέχεια .

star

Άντε γ@μήσου Γιωργάκη με την παρέα σου τα αρχιλαμόγια !

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο




 Παραιτήθηκε και καπάκι διόρισε τον Θέο στην Βουλή!

Το μέγα ηθικό και πολιτικό ζήτημα για τον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργο Παπανδρέου που έχει αποκαλύψει το Πρώτο Θέμα με επίκεντρο τον υπάκουο “κηπουρό” κ. Κώστα Θέο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο.

Κι αυτό γιατί εκτός από αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος στη ΔΕΗ με αποδοχές της τάξης των 9.000 ευρώ μηνιαίως, ο κ. Θέος είναι πλέον και διορισμένος από τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου υπάλληλος στην Βουλή και, μάλιστα, στο γραφείο του ίδιου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ!

Το ακόμη πιο εκπληκτικό είναι πως ο κ. Θέος διορίστηκε στη Βουλή μόλις …μία μέρα μετά την παραίτηση του Γιώργου Παπανδρέου από την πρωθυπουργία της χώρας! ‘Όπως προκύπτει από το υπ’ αριθμόν 457 ΦΕΚ της Εφημερίδας της Κυβέρνησης με ημερομηνία 23 Δεκεμβρίου 2012 “Με την 11104/7309/13−12−2011 απόφαση του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων διορίζεται, από 11 Νοεμβρίου 2011, στο Γραφείο του Προέδρου της πρώτης κατά σειρά δυνάμεως Κ.Ο. του «Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος», Γιώργου Α. Παπανδρέου στη Βουλή, μετά την κατά νόμο πρόταση του, σε υπάρχουσα κενή οργανική θέση μετακλητού υπαλλήλου …ο Κωνσταντίνος Θέος του Ζήση (Α.Δ.Τ.: AH 520167), με Α΄ βαθμό και 10ο Μ.Κ., όπως τούτο ισχύει για τους υπαλλήλους της Βουλής της ΠΕ5 μισθολογικής κατηγορίας”.

Δηλαδή, εκείνες τις δραματικές ώρες και μέρες, κατά τις οποίες το Βερολίνο και το Παρίσι έδειχναν στην Ελλάδα την έξοδο από το ευρώ και οι πολίτες παρακολουθούσαν με αγωνία τις προσπάθειες συγκρότησης μιας νέας κυβέρνησης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε πρώτο μέλημα, μετά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία της χώρας, να εξασφαλίσει τον κ. Θέο στο γραφείο του στην Βουλή!

Όλα αυτά ενώ ακόμη δεν έχει υπάρξει οποιαδήποτε αντίδραση στις αποκαλύψεις του Πρώτου Θέματος σχετικά με την προκλητική αμοιβή που έχει στην ΔΕΗ ο κ. Κώστας Θέος με βασικό, βεβαίως, προσόν του τη στενή σχέση με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ…

Σχετικό ρεπορτάζ δημοσιεύεται σήμερα και στην εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος". Απαντώντας, ο γενικός γραμματλεας της Βουλής, κ. Αθανάσιος Παπαϊωάννου, σχολίασε: «Ο κ. Κώστας Θέος, από την ημέρα που ανέλαβε καθήκοντα Αναπληρωτή Διευθύνοντος Συμβούλου της ΔΕΗ (1.1.12), παραιτήθηκε από τη θέση του μετακλητού υπαλλήλου της Βουλής».

πηγή

Ψώφησε ο τουρκοκοπρίτης Ραούφ Ντενκτάς ... αϊ σικτιρ !

| 1 αναγνώστες άφησαν σχόλιο

Ο πρώην σκληροπυρηνικός ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, ο οποίος κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή για περισσότερο από σαράντα χρόνια, απεβίωσε απόψε σε ηλικία 88 χρονών σε νοσοκομείο στο κατεχόμενο τμήμα της Λευκωσίας.
Η υγεία του είχε επιδεινωθεί πριν από μερικούς μήνες, ύστερα από εγκεφαλικό, ενώ την περασμένη βδομάδα εισήχθη εκ νέου στο νοσοκομείο με αφυδάτωση. Στη συνέχεια, οι γιατροί διέγνωσαν ανεπάρκεια στους νεφρούς και στο συκώτι του. Από χθες ήταν υπό μηχανική υποιστήξριξη.
Η είδηση του θανάτου του Ρ. Ντενκτάς ανακοινώθηκε από τον γιό του Σερντάρ Ντενκτάς,...

στο "Νοσοκομείο της Εγγύς Ανατολής". Στο νοσοκομείο έσπευσαν ο ηγέτης της τ/κοινότητας Ντερβίς Έρογλου, ο "πρωθυπουργός" Ιρσέν Κιουτσούκ, καθώς και άλλοι παράγοντες της τουρκοκυπριακής κοινότητας.
Σύμφωνα με τουρκοκυπριακά μέσα ενημέρωσης πριν χάσει τις αισθήσεις του, ο Ρ. Ντενκτάς συνομίλησε με την σύζυγο του και εξέφρασε την αγάπη για το πρόσωπο της. Παράλληλα, έστειλε ένα τελευταίο μήνυμα στον πρόεδρο Χριστόφια . "Εδώ (στη βόρειο Κύπρο) υπάρχει ένα ανεξάρτητο κράτος", υπήρξαν, σύμφωνα τα τουρκοκυπριακά, ΜΜΕ τα τελευταία λόγια του Ρ. Ντενκτάς.
Ο Ντενκτάς υπήρξε βασικός στέλεχος της τουρκικής τρομοκρατικής οργάνωσης ΤΜΤ , ενώ το 1983 με τις "ευλογίες" του τουρκικού κατεστημένου της 'Αγκυρας και των οργάνων του στην Κύπρο ανακήρυξε στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού την λεγόμενη "Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου". Διαφώνησε με το σχέδιο Ανάν, ήρθε σε ρήξη με τον Ταγίπ Ερντογάν και αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική.
Ο Ντενκτάς αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Κατά την διάρκεια των ετών 1941-1943 εργάστηκε ως μεταφραστής, δημοδιδάσκαλος, καθώς και ως δικαστικός υπάλληλος στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. Το 1944, μετέβη στο Λονδίνο, όπου σπούδασε Νομικά στο Λίνκολς Ινν με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου (British Council). Αποφοίτησε το 1947 και επέστρεψε στην Κύπρο, όπου άρχισε να αναμειγνύεται και στην πολιτική.
Αναμείχθηκε για πρώτη φορά στα κοινά υπέρ της τουρκοκυπριακής κοινότητος το 1948, οπότε υπηρέτησε ως μέλος της τουρκοκυπριακής αντιπροσωπείας κατά την Διασκεπτική Συνέλευση. Η διάσκεψη αυτή συνεκλήθη από τον τότε Κυβερνήτη της Κύπρου Λόρδο Γουίνστερ, με σκοπό να διερευνηθεί η δυνατότητα εισαγωγής νέου συντάγματος στην Κύπρο. Λίγο αργότερα (1949) διορίστηκε από τους Άγγλους αποικιοκράτες Δικηγόρος του Στέμματος (της Εισαγγελίας), ενώ το 1953 έγινε Βοηθός Γενικός Εισαγγελεύς. Κατά το διάστημα 1956-1958 υπηρέτησε ως Γενικός Εισαγγελεύς, αναλαμβάνοντας την προώθηση πολλών υποθέσεων αγωνιστών της ΕΟΚΑ που οδηγούνταν στα δικαστήρια και συνετέλεσε στην καταδίκη αρκετών.
Μετά την παραίτησή του από την θέση του Δικηγόρου του Στέμματος εξελέγη –με την πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας– πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τουρκοκυπριακών Συνδέσμων.
Μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας (16 Αυγούστου 1960) και μέχρι τον Δεκέμβριο του 1963 ο Ντενκτάς εργάστηκε συνειδητά προς την κατεύθυνση της υπονομεύσεως του κυπριακού κράτους, ακόμη και σε περιόδους που η επίσημη Τουρκία υποστήριζε την διατήρηση του καθεστώτος που είχε καθιερωθεί από τη Συμφωνία της Ζυρίχης. Προπαγάνδιζε υπέρ της μη συνεργασίας των Τουρκοκυπρίων με τους Έλληνες της Κύπρου, αποθάρρυνε τους ομοθρήσκους του να έχουν εμπορικές σχέσεις με τους Ελληνοκυπρίους και προσπάθησε να εμποδίσει την επιστροφή των Τουρκοκυπρίων που είχαν καταφύγει σε αμιγώς τουρκοκυπριακά χωριά κατά την διάρκεια του αγώνος της ΕΟΚΑ στα χωριά τους. Ως μέλος της Τ.Μ.Τ., ασφαλώς ο Ντενκτάς θα είχε υπ’ όψιν και θα ενέκρινε και ενέργειες της τρομοκρατικής αυτής οργανώσεως, όπως την ανατίναξη του ίδιου του του δικηγορικού γραφείου, καθώς και δύο τεμενών, μέσα στο 1962. Το ίδιο έτος κατηγορήθηκε, εξάλλου, ως ηθικός αυτουργός της δολοφονίας των προοδευτικών Τουρκοκυπρίων δημοσιογράφων Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Μουσαφέρ Γκιουρκάν, οι οποίοι αρθρογραφούσαν υπέρ της συνεργασίας των δύο «κοινοτήτων».
Κατά την διάρκεια των αιματηρών γεγονότων της τουρκοκυπριακής ανταρσίας, που ξέσπασαν τον Δεκέμβριο του 1963 εξ αφορμής της προτάσεως του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για τροποποίηση δεκατριών σημείων του Συντάγματος, ο Ντενκτάς είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Τον Ιανουάριο του 1964 έλαβε μέρος στην πενταμερή διάσκεψη του Λονδίνου για το Κυπριακό ζήτημα και τον επόμενο μήνα εμφανίσθηκε ως εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων στα Ηνωμένα Έθνη, όπου υπεραμύνθηκε των τουρκοκυπριακών θέσεων και, διαστρέφοντας τα γεγονότα της ένοπλης τουρκοκυπριακής ανταρσίας, προσήψε ψευδείς κατηγορίες κατά της Κυπριακής Κυβερνήσεως. Ένεκα τούτου η κυβέρνηση της Δημοκρατίας τον κήρυξε ανεπιθύμητο πρόσωπο και του απαγόρευσε την επάνοδο στην Κύπρο.
Τον Αύγουστο του 1964, κατά την διάρκεια των μαχών που έγιναν στην περιοχή της Τηλλυρίας, ο Ντενκτάς αποβιβάσθηκε στην περιοχή της των Κοκκίνων μαζί με αξιωματικούς από την Τουρκία και φοιτητές. Λόγω της σφοδρής αντεπιθέσεως των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς στην περιοχή, ο Ντενκτάς και οι σύντροφοί του αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν με τουρκικό πολεμικό πλοίο για να αποφύγουν την σύλληψη.
Τον Οκτώβριο του 1967, ο Ντενκτάς επεχείρησε για δεύτερη φορά να εισέλθει παράνομα στην Κύπρο. Λόγω όμως των άσχημων καιρικών συνθηκών το ψαροκάικο που τον μετέφερε αναγκάστηκε να τον αποβιβάσει σε ακτή της Καρπασίας, αντί στη Λάρνακα, όπως προβλέπετο. Σε λίγο συνελήφθη από αγροφύλακα και παραδόθηκε στην Εθνική Φρουρά. Ανακρίθηκε από Ελλαδίτες αξιωματικούς και ομολόγησε ότι ήλθε στην Κύπρο κατ’ εντολήν των τουρκικών αρχών. Το γεγονός της συλλήψεως του Ντενκτάς είχε όμως διαρρεύσει, συνεπώς, εκτός από την Τουρκία, οι διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, ζήτησαν φορτικά την απόλυσή του. Με παρέμβαση του Μακαρίου μεταφέρθηκε από τα στρατιωτικά κρατητήρια στις Κεντρικές Φυλακές και σε 48 ώρες απελάθηκε στην Τουρκία, εις ένδειξιν «καλής θελήσεως» εκ μέρους της Κυβερνήσεως. Προηγουμένως υπέγραψε και απέστειλε στον Γενικό Εισαγγελέα δήλωση μετάνοιας και σεβασμού στους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μετά τα γεγονότα της Κοφίνου, τον Νοέμβριο του 1967, και την αποχώρηση της ελληνικής μεραρχίας, που ευρίσκετο στην νήσο από το 1964, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αναγκάσθηκε να αλλάξει πολιτική. Ξεκίνησαν συνομιλίες με την τουρκοκυπριακή πλευρά τον Απρίλιο του 1968, οι οποίες διευρύνθηκαν αργότερα με την συμμετοχή του Έλληνα συνταγματολόγου Μιχ. Δεκλερή και του Τούρκου Ορχάν Αλντικαστί. Ο Ντενκτάς, επέστρεψε, τότε, νομίμως στην Κύπρο και ορίστηκε εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων. Στις συνομιλίες που διήρκεσαν μέχρι τις παραμονές της τουρκικής εισβολής, ο Ντενκτάς φάνηκε επιδέξιος διαπραγματευτής. Ακολούθησε παρελκυστική πολιτική, μέχρι που έγινε η τουρκική εισβολή, η οποία κατέληξε στην κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εν τω μεταξύ, συνέχισε να κρατά εγκλωβισμένες μεγάλες μάζες Τουρκοκυπρίων σε θυλάκους ελεγχόμενους πλήρως από τους εξτρεμιστές και να παρακωλύει την συνεργασία των ομοθρήσκων του με τους Ελληνοκυπρίους.
Το 1973, ο Ντενκτάς εξελέγη άνευ ανθυποψηφίου Αντιπρόεδρος της Κύπρου, αφού ο Φαζίλ Κιουτσούκ εξαναγκάστηκε από την Άγκυρα να μην διεκδικήσει την αντιπροεδρία, ενώ ο Α. Μπερμπέρογλου, ο οποίος είχε ξεκινήσει προεκλογική εκστρατεία, εξαναγκάστηκε με βίαια μέσα να αποσύρει την υποψηφιότητά του.
Μετά την τουρκική εισβολή (20-22 Ιουλίου και 14-16 Αυγούστου 1974), ο Ραούφ Ντενκτάς κατέστη παντοδύναμος, έχοντας, εξάλλου, την πλήρη υποστήριξη των κατοχικών στρατευμάτων. Έπραξε το παν διά την εδραίωση του εδαφικού και πληθυσμιακού διαχωρισμού της Κύπρου. Εκδίωξε είκοσι περίπου χιλιάδες εγκλωβισμένους Ελληνοκυπρίους που ζούσαν στην χερσόνησο της Καρπασίας, ενώ εξανάγκασε και χιλιάδες Τουρκοκυπρίους που ζούσαν στις ελεύθερες περιοχές να μεταβούν στα κατεχόμενα από τον τουρκικό στρατό εδάφη. Ανακήρυξε στις 13 Φεβρουαρίου του 1975 τα κατεχόμενα εδάφη σε «Ομόσπονδο Τουρκοκυπριακό Κράτος», ενώ στις 15 Νοεμβρίου του 1983 προέβη στην ανακήρυξη της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου», ενός «κράτους» που αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία. Ακόμη, μετέφερε δεκάδες χιλιάδες εποίκους από την Τουρκία με σκοπό την αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρος της Κύπρου.
Ο Ντενκτάς έχει συνομιλήσει μετά την τουρκική εισβολή με όλους τους προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή με τους Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, Σπύρο Κυπριανού, Γιώργο Βασιλείου, Γλαύκο Κληρίδη και Τάσσο Παπαδόπουλο. Στις συνομιλίες πάντοτε φαινόταν σκληρός, αδιάλλακτος και ανυποχώρητος στις αρχικές του θέσεις.
Ο Ραούφ Ντενκτάς εργάστηκε μεθοδικά υπέρ των συμφερόντων της Τουρκίας, αγνοώντας τους Τουρκοκυπρίους, οι οποίοι υπέφεραν και αυτοί από την πολιτική του, τόσο κατά το διάστημα 1955-1974, όσο και κατά το διάστημα μετά την τουρκική εισβολή. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι μισοί περίπου γηγενείς Τουρκοκύπριοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Κύπρο μετά την εισβολή.
Ο Ραούφ Ντενκτάς αποσύρθηκε από την πολιτική τον Απρίλιο του 2005, αφού είχε ήδη αναγγείλει τον Μάιο του 2004 ότι δεν θα διεκδικούσε και πέμπτη «προεδρική θητεία». Στην κατοχική ηγεσία τον διαδέχθηκε ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.

Πρέπει να ορίσουμε παγκόσμια μέρα : "των αγίων Ελλήνων βουλευτών" !!

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ! ΟΙ 300 + 1 ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ 1.727 Έλληνες από το 2009 έως το 2011!

Δραματική αύξηση των αυτοκτονιών παρουσιάζεται στη χώρα μας μέσα στα χρόνια της κρίσης, σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη στη Βουλή. Συγκεκριμένα, από το 2009 έως και την 10η Δεκεμβρίου 2011, σε όλη την Ελλάδα...
έχουν σημειωθεί 1.727 αυτοκτονίες. Το 2009 ο αριθμός τους ανήλθε σε 507, το 2010 παρουσίασαν αύξηση κατά 22,5% και ανήλθαν σε 622, ενώ τους 11 μήνες του 2011 οι αυτοκτονίες ανήλθαν σε 598. Το έγγραφο κατατέθηκε στη Βουλή, έπειτα από σχετική ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ Προκόπη Παυλόπουλου, ενώ από τα στοιχεία προκύπτει ότι η μεγαλύτερη αύξηση σε αυτοκτονίες παρουσιάζεται στην Αττική, τη Θεσσαλονίκη και τη Θεσσαλία .

Πιο αναλυτικά:

Στην Αττική το 2009 ανήλθαν σε 158, το 2010 σε 178 και το 2011 σε 198 Στη Θεσσαλονίκη το 2009 σε 55, το 2010 σε 98 και το 2011 σε 97 Στην Ανατολική Μακεδονία & Θράκη το 2009 σε 30, 2010 39 και 2011 30 Κεντρική Μακεδονία το 2009 σε 34, το 2010 σε 42 και το 2011 σε 25 Δυτική Μακεδονία το 2009 σε 9 το 2010 σε 11 και το 2011 σε 15 Ηπειρος το 2009 σε 16, το 2010 σε 18 και το 2011 σε 16 Θεσσαλία το 2009 σε 32 το 2010 σε 56 και το 2011 σε 46 Στερεά Ελλάδα το 2009 σε 34 το 2010 σε 28 και το 2011 σε 25 Πελοπόννησος το 2009 σε 41 το 2010 σε 45 και το 2011 σε 36 Δυτικής Ελλάδα το 2009 σε 32 το 2010 σε 41 και το 2011 σε 41 Νησιά Ιονίου το 2009 σε 12 το 2010 σε 10 και το 2011 σε 8 Νησιά Βορείου Αιγαίου το 2009 σε 5 το 2010 σε 12 και το 2011 σε 13 Κρήτη το 2009 σε 37 το 2010 σε 30 και το 2011 σε 39
Πρωτο Θεμα
filologos10.wordpress.com
http://anti-ntp.blogspot.com/2012/01/300-1-1727-2009-2011.html
πηγή

ΥΓ. :  Υπάρχει άραγε έστω και ένα απ΄αυτά τα ρεμάλια  που να βγήκε  να είπε "λυπάμαι" ;  Υπάρχει άραγε έστω και ένα απ΄αυτά τα ρεμάλια  που να βγήκε  να είπε "παραιτούμαι" ; Υπάρχει άραγε έστω και ένα απ΄αυτά τα ρεμάλια  που να συλληπήθηκε τις οικογένειες αυτές ; Ρητορικές ερωτήσεις  που δεν χρίζουν απάντησης !