«Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται»
>


Φίλοι αναγνώστες .Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη . Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει . Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση . Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο : α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας , ή β) να παραμείνετε αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο . Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια . Αν παρ΄όλα αυτά υπάρξει κάποιο πρόβλημα , επικοινωνήστε μαζί μας στο γνωστό e-mail . Καλή συνέχεια .

Απολαύστε λοιπόν τον καφέ σας και ενημερωθείτε
star

Ανυπόστατο κράτος τα Σκόπια

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο



ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΩΝ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΑΘΗΝΩΝ 1913! ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΣΕΡΒΙΑΣ ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΣΥΝΟΡΑ ΣΚΟΠΙΩΝ!

Απαγορευτικές για την δημιουργία Κράτους Σκοπίων είναι η Συνθήκη Βουκουρεστίου, αλλά και το Πρωτόκολλο Αθηνών του 1913!
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΑΘΗΝΩΝ 1913
  Ειδικότερα, ο καθορισμός των Ελληνο-Σερβικών κοινών Σύνορων, ξεκίνησε να καθορίζεται από το Ελληνοσερβικό Πρωτόκολλο των Αθηνών της 5ης Μαΐου 1913, γνωστό και ωςΠρωτόκολλο Κορομηλά – Μπόσκοβιτς από τα ονόματα των αντίστοιχων εκπροσώπων που το υπέγραψαν. (Και φυσικά μιλούμε για την υπογραφή του γνωστού μας από τον Μακεδονικό Αγώνα Λάμπρου Κορομηλά, ο οποίος στα χρόνια του “Βάλτου των Γιαννιτσών” είχε διατελέσει κρίσιμος Πρόξενος της Ελλάδας στην κατεχόμενη τότε από τους Τούρκους Θεσσαλονίκη, 1904 – 1907 και συντόνιζε τον Μακεδονικό Αγώνα με το ψευδώνυμο “Δεσπότης“. Αργότερα έγινε Υπουργός Οικονομικών, φροντίζοντας θαυμαστά να δημιουργήσει οικονομικό απόθεμα ειδικά για τους επερχόμενους Απελευθερωτικούς Βαλκανικούς Πολέμους, ενώ το 1913 έγινε Υπουργός Εξωτερικών πάλι από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, με τον οποίο αργότερα διαφώνησε και παραιτήθηκε, ενώ δικό του έργο είναι η οργάνωση των Ελλήνων της Αμερικής και η ιδέα της ίδρυσης της Αστόρια)
Με το Πρωτόκολλο των Αθηνών, αποφασιζόταν η εντός 20 ημερών σύναψη Συνθήκης Φιλίας και Αμυντικής Συμμαχίας μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας, η οποία υπογράφηκε την 1η Ιουνίου 1913 και προέβλεπε κοινά ελληνοσερβικά σύνορα (δηλαδή χωρίς παρεμβολή άλλους κράτους, βλ. χάρτη) και αμοιβαία στρατιωτική βοήθεια, σε περίπτωσης επιθέσεως τρίτων(βλέπε Βουλγάρων) κατά της μίας ή της άλλης χώρας.
 Η εγκεκριμένη, σαφώς καθορισμένη, κοινή Ελληνο-Σερβική μεθόριος, υπογράφηκε τελικά από τους αντίστοιχους Πρωθυπουργούς Ελευθέριο
Βενιζέλο και Νικόλα Πάσιτς, κατόπιν σύνταξης ιδιαιτέρου Πρακτικού, από Ειδική Διμερή Επιτροπή, επτά ημέρες πριν τη Συνθήκη Βουκουρεστίου, στις 21 Ιουλίου 1913!
ΕΡΩΤΗΜΑ 1ο: Ισχύει σήμερα εκείνο το Πρωτόκολλο Αθηνών, η Ελληνοσερβική Συμφωνία Φιλίας, Αμυντικής Συμμαχίας, που προέβλεπε ρητά κοινά σύνορα, όπως και το Πρακτικό Υπογραφής των συγκεκριμένων κοινών Συνόρων;
ΕΡΩΤΗΜΑ 2ο: Ελλάδα ή Σερβία την έχουν καταγγείλει ή αποκηρύξει άραγε επισήμως; (Διότι σιωπηλώς έχει καταπατηθεί από τρίτους, με την δημιουργία του κράτους των Σκοπίων και την επίθεση Κροατών, Αλβανών και Νατοϊκών έπειτα κατά του Βελιγραδίου – Αλλά άλλο είναι η καταπάτηση, άλλο η ισχύς ή μειωμένη ισχύς και άλλο η αποκήρυξη ή καταγγελία μίας Συμφωνίας από τα υπογράφοντα μέρη)
Επομένως και από όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι:
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 1ο: Κανένα κράτος που θα παρεμβληθεί μεταξύ Σερβίας και Ελλάδας, δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένα τα (αυθαίρετα) σύνορά του, εάν δεν τα προσυπογράψει-αναγνωρίσει επίσημη διμερής Ελληνο-Σερβική Επιτροπή! Αλλά για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει τα Σκόπια να δώσουν συγκεκριμένα ανταλλάγματα και να υπογραφεί τουλάχιστοντριμερής νέα Συνθήκη (Ελλάδας, Σερβίας, Σκοπίων). Ευνόητο είναι ότι ένας από τους όρους θα είναι η προκαταβολική πλήρης, οριστική και αμετάκλητη εγκατάλειψη του όρου “Μακεδονία” και των παραγώγων και άλλα…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 2ο: Βάση των παραπάνω Πρωτοκόλλων, Συμφωνιών και Πρακτικών, Ελλάδα και Σερβία έχουν έννομο συμφέρον να καθορίσουν όχι μόνο το Όνομα, αλλά και τα Σύνορα του ενδιάμεσου κράτους, εάν αποφασίσουν τελικά θετικά για την ύπαρξή του! Και θα αποφασίσουν κάτι τέτοιο, μόνο από την στιγμή που το ενδιάμεσο κράτος δεν δημιουργεί προβλήματα σε κανένα από τα δύο κύρια κράτη! Δηλαδή Ελλάδα και Σερβία έχουν έννομο συμφέρον να απαιτήσουν όχι μόνο ουδέτερη μη βλαπτική προς αυτές Ονομασία (κανένα Όνομα που να περιλαμβάνει τους όρους “Μακεδονία” ή “Σερβία”), αλλά και τροποποίηση των Συνόρωντροποποίηση του Συντάγματοςελεύθερο διάδρομο-ζώνη Ελλάδας Σερβίαςμέτρα για την Ελληνική και Σερβική Μειονότητα, Εκπαιδευτικά, Εκκλησιαστικά και άλλα πολλά θέματα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 3ο: Τα Σκόπια δεν έχουν ούτε νόμιμο Όνομα, ούτε νόμιμα Σύνορακαθώς αυτά είναι αποτέλεσμα και κεκτημένο του Ελληνικού και Σερβικού Στρατού το 1913!
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 4ο: Υπάρχει μείζον θέμα Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και  Αλύτρωτης, αιώνια Ελληνικής, Βόρειας Μακεδονίας, όπου διαβιούν σχεδόν 300.000 Έλληνες! Διότι η Ελλάδα σεβάστηκε την κοινή γραμμή των συνόρων με τη Σερβία, λόγω της Ελληνο-Σερβικής Συμφωνίας του 1913, παρότι μεγάλοι ελληνικοί πληθυσμοί ζούσαν και ζουν επί αιώνες εκεί! Με την έκλειψη της Σερβίας και την απόσυρση του Σερβικού Στρατού, παύει να ισχύει και η Συμφωνία των ΣυνόρωνΗ Ελλάς επομένως έχει και θα αιτηθεί ανυποχώρητα δικαιώματα επί Αχρίδας, Μοναστηρίου και περιχώρων,Κιτσέβου, Κρουσόβου,  Πριλάπου (Περλεπές) Καβάρντατσι, ΣτρώμνιτσαςΓευγελής!
Χονδρικά οι Ελληνικές Απαιτήσεις στην αλύτρωτη ελληνική Βόρεια Μακεδονία μας
(Γι΄ αυτό και το Βόρεια Μακεδονία είναι δυο φορές ανεπίτρεπτο για ονομασία των Πλαστογράφων)
   Το εάν η Ελλάς διεκδικήσει ευθέως το αλύτρωτο ελληνικό έδαφος (γλυτώνοντάς το από Ρώσους, Αλβανούς και Βουλγάρους) ή συναινέσει σε Ομοσπονδοποίησή του με όρους και προϋποθέσεις, είναι θέμα δικό της και δικαίωμα που θα ασκηθεί την στιγμή που πρέπει! (Γι΄ αυτό ας γνωρίζουν οι ΗΠΑ ότι με την Ελλάδα μόνο θα κερδίσουν γεωπολιτικά. Κάθε άλλη επιλογή είναι καμένη από χέρι…)
  Τα Σκόπια λοιπόν θα πρέπει να δώσουν πολύ περισσότερα του Ονόματος… Στον λάκκο που μας άνοιξαν, θα πέσουν τα ίδια μέσα… Και ο νοών νοείτω… Και αυτό ας το ακούσουν με ανακούφιση οι Έλληνες των Σκοπίων…
 Αντί όμως των παραπάνω, για τα οποία αδράνησαν εγκληματικά Σερβία και Ελλάδα, έχουν παρέμβει Αλβανία και Βουλγαρία, προσπαθώντας να μοιράσουν το κρατίδιο ανάμεσά τους!Και αυτό είναι ανεπίτρεπτο, χωρίς την απόδοση και του τελευταίου ελληνικού δικαιώματοςστην περιοχή, όπου όλα τα χωριά και οι πόλεις του νότου, έχουν ελληνικές εκκλησίες, σχολεία και αρχοντικά!
ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ 1913
Η Βουλγαρία δεν είχε δεχθεί και τότε τα σύνορα που είχε δώσει ο Α΄ Βαλκανικός
Πόλεμος και επιτέθηκε κατά Σερβίας και Ελλάδας, αμέσως μετά τη σύναψη της Ελληνοσερβικής Αμυντικής Συμφωνίας, ενεργοποιώντας την έτσι ακαριαία, στις16 Ιουνίου 1913, με τελικό αποτέλεσμα να ηττηθεί στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο και να ωθήσει και την Ρουμανία στο τέλος εναντίον της…Έτσι υπογράφηκε στο Βουκουρέστι η Συνθήκη Ειρήνης (του Βουκουρεστίου) στις 28 Ιουλίου 1913, που καθόρισε τα σύνορα Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Σερβίας, άρα και τα ελληνοβουλγαρικά της εποχής (πολλοί επέκριναν τότε το αδικαιολόγητο άπλωμα της ηττημένης Βουλγαρίας στη Θράκη, παρότι είχε απελευθερώσει πολλά από τα μέρη εκείνα ο Ελληνικός Στρατός), ενώ τα Ελληνοσερβικά Σύνορα είχαν ήδη καθορισθεί όπως είδαμε με το Πρωτόκολλο Αθηνών, τηνΕλληνοΣερβική Συμφωνία και το τελικό Οριοθετικό Πρακτικό.
Οι παρακάτω είναι επίσημοι χάρτες της Έκθεσης της Διεθνούς Επιτροπής 
για την αναζήτηση των Αιτιών και της Συμπεριφοράς των Βαλκανικών Πολέμων” του 1914 (Report of the International Commission to Inquire into the Causes and Conduct of the Balkan Wars). ΣτηνΔιεθνή Επιτροπή μετείχαν Καθηγητές Πανεπιστημίουκαι εξέχοντα πρόσωπα από Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ηνωμένες Πολιτείες, Γερμανία, Αυστρία και Ρωσία! 
  Επομένως οι χάρτες έχουν μεγάλη σημασία και δείχνουν επακριβώς τα σύνορα της Ελληνο-Σερβικής Συμφωνίας και της Συνθήκης Βουκουρεστίου, που σήμανε και το τέλος τότε των Βαλκανικών Πολέμων.

   Ιδιαίτερη αξία έχει μάλιστα ο δεύτερος χάρτης της Διεθνούς Επιτροπής, που δείχνει τα τελικά σύνορα της Συνθήκης Βουκουρεστίου, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ΕλληνοΣερβικών, τα οποία αποδέχθηκε σιωπηρά. 
Μάλιστα επισημαίνεται με σαφήνεια το πού είναι η περιοχή “Μακεδονία”, αν και το βόρειο ελληνικό τμήμα της, Αχρίδα, Μοναστήρι, Περλεπές, Κρούσοβο, Γευγελή, Σιδηρές Πύλες, Στρώμνιτσα, δεν είχε προλάβει να το ελευθερώσει ο Ελληνικός Στρατός στον Α΄ Βαλκανικό – καθώς είχε εμπλακεί στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης για να την σώσει από τους προελαύνοντες τότε “συμμάχους” Βουλγάρους –  αλλά είχε προλάβει να την καταλάβει ο Σερβικός Στρατός, παρότι δεν υπήρχαν εκεί Σέρβοι κάτοικοι… Όμως η παραπάνω Ελληνοσερβική Συμφωνία Φιλίας και Αμυντικής Συμμαχίας, προέβλεπε πως όποια εδάφη θα καταλάμβανε ο κάθε στρατός, αυτά και θα κρατούσε… Γι΄ αυτό ο Κωνσταντίνος βιαζόταν να φτάσει στο Μοναστήρι… Και δεν θα υπήρχε θέμα Σκοπίων σήμερα… Ενώ Ελλάδα και Σερβία θα εξακολουθούσαν να έχουν κοινά σύνορα… Το Βελιγράδι βέβαια χτυπάει τα τελευταία χρόνια το κεφάλι του για εκείνη την αδικαιολόγητη βιασύνη… Διότι και το έδαφος έχασε και τα κοινά συμμαχικά σύνορα με την Ελλάδα…
Δείτε τα κοινά ΕλληνοΣερβικά Σύνορα και τη λέξη “Μακεδονία” εντός της Ελλάδας
και πολύ μακριά από τα Σκόπια (Uskub) – Χάρτης 2 Διεθνούς Επιτροπής, 1914
 Από όλα τα παραπάνω και όλες τις μετέπειτα Συνθήκες Α’ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και την εν λόγω Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913, είναι σαφές ότι δεν προβλέπεται παρεμβολή κανενός απολύτως κράτους ανάμεσα σε Σερβία και Ελλάδα!
  Το κρατίδιο των Σκοπίων είναι αντίθετο και με το Πρωτόκολλο Αθηνών της 5-5-1913, την ΕλληνοΣερβική Συμφωνία της 1-6-1913, το Οριοθετικό Πρακτικό της 21-7-1913 και με την Συνθήκη Βουκουρεστίου της 28-7-1913!
  Η ύπαρξη χώραςπου αυτοαποκαλείται προκλητικά και αλαζονικά “Μακεδονία”, είναι παντελώς αυθαίρετη και παράνομη, βασίζεται στην προπαγάνδα του Κροάτη Τίτο και τα χθόνια σχέδια της τέως Σοβιετικής Ένωσης εναντίον της Ελλάδας!
   Η δε ανύπαρκτη, τεχνητή, δήθεν εθνότητα “Μακεδόνων”, δεν καταγραφόταν πουθενά σε όλες τις μέχρι τότε επίσημες απογραφές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα βιλαέτια Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου και Σκοπίων-Κοσσόβου! Εάν υπήρχε αυτό το ψευδές “έθνος” και “γλώσσα” από τα χρόνια δήθεν του …Μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν θα φαινόταν κάπου στην Ιστορία ή στις απογραφές; 

  Μα πώς να φαινόταν αφού είναι εντελώς ανύπαρκτο, διότι οι Μακεδόνες ήταν αιωνίως Έλληνες! Ακόμη και εάν στα πιο βορεινά μέρη, μιλούσαν κάποιοι ένα τοπικό, σλαβοφανές (και όχι σλαβικό) ιδίωμα (ντοπιολαλιά), με πολλές ελληνικές, σλαβικές ή βουλγαρικές λέξεις, όπως αλλοιώθηκαν και αναμίχθηκαν μέσα στα 500 χρόνια σκοτεινής τουρκικής σκλαβιάς και βουλγαρικής καταπίεσης. Και εκείνοι που το μιλούσαν ήταν τόσο Έλληνες, ώστε οι Βούλγαροι Κομιτατζήδες τους αποκαλούσαν “μανιακούς Έλληνες“, δηλαδή “Γραικομάνους” (=μανιακοί Γραικοί)!
 Η διατήρηση ενός ψευδώνυμου Κρατιδίου, που δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να αρπάξει το έδαφος της Ελλάδας, είναι έτσι κι αλλιώς προβληματική και παντελώς αμφίβολη, λόγω της αποσταθεροποιητικής τάσης των Αλβανών του Τετόβου, της έντονης βουλγαρικής εθνικής, γλωσσικής και εκκλησιαστικής διείσδυσης και της κάθετης ελληνικής αντίρρησης!
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Επομένως, Ελλάδα, Σερβία και Βουλγαρία, μπορούσαν, μπορούν και δικαιούνται, ως μέλη της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, να  διαβουλευθούν από κοινού και να αποφανθούν για την νομιμοποίηση δημιουργίας ενδιάμεσου ξεχωριστού τεχνητού κρατιδίου των Σκοπίων υπό όρους και προϋποθέσεις ή για την εκατέρωθεν ΕΙΡΗΝΙΚΗ, μετά από Δημοψήφισμα, απορρόφηση των αντίστοιχων Ελληνικών, Σερβικών, Βουλγαρικών κοινοτήτων που διαβιούν στο κρατίδιο αυτό, λαμβάνοντας μέριμνα και για τους Αλβανούς, αφού πρώτα ικανοποιηθεί η Σερβία στο Κόσσοβο και η Ελλάδα στη Βόρειο Ήπειρο…

   Αυτή θα έπρεπε να ήταν η αντιμετώπιση του Σκοπιανού εξ αρχής… Όμως Ελλάδα και Σερβία αδράνησαν, ενώ Ρωσία, Βουλγαρία και Τουρκία, έσπευσαν πρώτες να αναγνωρίσουν κράτος “Μακεδονία”, οι δύο δικαιώνοντας τον Πανσλαβικό ρόλο και παρελθόν τους και η τρίτη για να δημιουργήσει ένα νέο πρόβλημα στον βορρά της Ελλάδας…
Η Βουλγαρία δηλαδή ικανοποιήθηκε από την εκτροπή αυτή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου και έσπευσε να αναγνωρίσει “Μακεδονία“, έχοντας στο νου της παλιές κακιές συνήθειες…
ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
  Και η Αθήνα, με τις κοντόφθαλμες και υποχωρητικές, Ελληνικές υποτίθεται, Κυβερνήσεις, τι κάνει;Πάει να δικαιώσει και τον Πανσλαβισμό και τον Κομμουνισμό και τον Τίτο και την Τουρκία, προχωρώντας άμυαλα να αναγνωρίσει – το  πολυπόθητο για τους παραπάνω- κράτος “Μακεδονία” (δεν έχει καμία σημασία το συνθετικό ή ο προσδιορισμός), βάζοντας τον λαιμό της στην πονηρή θηλιά των Σκοπίων! Δικαιώνοντας ακόμη και τους Κομιτατζήδες της Ε”Μ”ΕΟ(V”M”RO)! Αλλά και την ψευδοεπανάσταση του Ίλιντεν!

  Διότι η Ελλάδα, δεν έθεσε ποτέ ως τώρα θέμα παραβίασης της Συνθήκης Βουκουρεστίου, ώστε να εξασφαλιστεί σε όλες τις απαιτήσεις της (όνομα, σύμβολα, ταυτότητα, γλώσσα προπαγάνδα, Ελληνική Εθνική Μειονότητα) από τα Σκόπια!

 Τέλος, Ελλάδα και Σερβία δεν έθεσαν ποτέ ως τώρα στα Σκόπια θέμα Ελληνο-Σερβικής Συμφωνίας 1913, για να εξασφαλίσουν επίσης όλες τις απαιτήσεις τους, αφού τα σύνορα ήταν κεκτημένο του Ελληνικού και Σερβικού Στρατού! Η Σερβία έχει επιπλέον το ζήτημα της Αρχιεπισκοπής Αχρίδας και της φιλοαλβανικής τάσης του κρατιδίου ως προς το Κόσοβο, αλλά και του ελεύθερου διαδρόμου προς την Ελλάδα.
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ
1. Η δημιουργία των Σκοπίων παραβιάζει το Πρωτόκολλο Αθηνών, την Ελληνο-Σερβική Συμφωνία και το Οριοθετικό Πρακτικό Βενιζέλου – Πάσιτς του 1913
2. Η δημιουργία των Σκοπίων παραβιάζει την Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913
3. Η δημιουργία των Σκοπίων με την  πλαστή ονομασία “Μακεδονία” παραβιάζει την ιστορική αλήθεια και αποτελεί διαρκή εδαφική απειλή για την Ελλάδα
4. Τα Σκόπια δεν έχουν νόμιμα σύνορα με την Ελλάδα
5. Η Ελλάς έχει ιστορικά, εδαφικά και μειονοτικά δικαιώματα επί του νότιου κομματιού των σημερινών Σκοπίων, το οποίο αποτελεί την αλύτρωτη, αιώνια ελληνική, Βόρεια Μακεδονία!
6. Η νομιμοποίηση, η αναγνώριση, η Ονομασία και τα Σύνορα του κρατιδίου, πρέπει να καθορισθούν με Βαλκανικό Σύμφωνο, με την υπογραφή Σερβίας –  Ελλάδας και την έγγραφη αποδοχή του από τα Σκόπια! (η Βουλγαρία έσπευσε ήδη να υπογράψει Συνθήκη Φιλίας με το κρατίδιο, λύνοντας προς βουλγαρικό όφελος διμερή θέματα – δείτε εδώ)


7. Χωρίς μια τέτοια γειτονική νομιμοποίηση και λύση διμερών προβλημάτων, πώς είναι δυνατόν να σταθεί ένα νέο, τεχνητό και με πλαστή ονομασία, γλώσσα και εθνότηταπολυδιχασμένο κράτος; Και πώς είναι δυνατόν να συναινέσει η Ελλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε κάτι τέτοιο;

ΦΛΩΡΑΚΗΣ : TI NA ΠΩ , ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΠΡΟΔΟΤΕΣ;;;

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο



Ο ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΔΕΞΙΑ ΑΚΟΥΕΙ ΣΑΝ ΠΑΠΑΡΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ!


Απίστευτη παραδοχή Χαρίλαου Φλωράκη (Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ & Προέδρου Συνασπισμού) ενώπιον δυο (2) Ελλήνων ιστορικών & πανεπιστημιακών, περί του σχεδιαζόμενου ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ από την εποχή του εμφυλίο (1946-1949). Λέει χαρακτηριστικά ο κ. Φλωράκης: "ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΠΡΟΔΟΤΕΣ"

Έκθεση George Horton, γενικός σύμβουλος των Ηνωμένων Πολιτειών στη Σμύρνη 26 και 27 Σεπτεμβρίου 1922.--- George Horton Report , Counsul General of the United States in Smyrna. September 26th & 27th, 1922.

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018 | 2 αναγνώστες άφησαν σχόλιο


AMERICAN CONSULATE GENERAL
Athens, Greece, September 27, 1922
SUBJECT: The Near Eastern Question
THE HONORABLE THE SECRETARY OF STATE, WASHINGTON
SIR:
I have the honor to submit to the Department a statement of what has been and is going on in the Near East, with a brief discourse on the events and causes which have led up to the appalling tragedy that is now being enacted at Smyrna.
I have the honor to call the attention of the Department to the fact that immediately after the Greeks landed in Smyrna, I telegraphed that this would prove a second "Syracusan Expedition", referring to the war against Syracuse in 413 B.C. which led to the complete depletion of the Athenian treasury and the effacement of Athens as the leading power of the ancient world.
In another dispatch, whose date I cannot refer to here as the archives are in Smyrna, I predicted that if the Greek army retreated from Asia Minor it would be followed by the entire Christian population and said that anyone who could not foresee this was not familiar with the situation of the Near East and the mentality of its peoples. A copy of this was forwarded to Constantinople, and I remember receiving an explanation to the effect that the new Turkish administration which would be established would be a "kindly and benevolent administration".
Of course in some circles, the hideous and outrageous conduct of the Turks in Smyrna will be explained by the rage created among the Turks by the devastation, caused by the Greek army in its retreat upon this city. I have been in the Consular service in the Near East for nearly thirty years and there are some things which all men who have had long residence in this country absolutely know. After the atrocious and frightful massacre of Armenians in 1915 of which I reported to the Department full accounts given me by the native-born American eyewitnesses, representatives of American firms who came to Smyrna, I did not see how anyone could any longer have faith in the kindly intentions of the Turks towards the Christian populations of the empire. About one million and a quarter Armenians perished in that awful affair, done to death by slow torture under circumstances of the most dreadful cruelty. This methodical extermination of the Christian population has been going on steadily over since. The fear inspired in the Christian population is such that the non-Mussulman inhabitants of Smyrna would in any case have run away at the first definite announcement that the Turks were coming back. This is so plain that anybody ought to be able to see it.
The last great Sultan of the old Ottoman empire was Abdul Hamid, the last great ruler who knew what the Ottoman empire was, namely the remains of the old Byzantine empire, composed of various industrial and progressive races whom the Turks lived upon as a parasite by taxing them. Abdul Hamid knew that the safety of the so-called Ottoman empire lay in keeping the Christians in dissension, a not very difficult task, -and as far as Macedonia was concerned, he kept a special expert at Salonica whose duty was to provoke rows between the Bulgarians, Greeks and Serbians. When he was deposed and the so-called new Turk came into power, they commenced, as my dispatches and those of all my colleagues at the post at that time will show, to persecute and exterminate Bulgarians, Greeks and Serbians indiscriminately and a general reign of terror was started. The prisons overflowed and Salonica began to fill with women reporting their husbands had been killed or spirited away. No general massacre took place but sporadic killings almost amounting to a massacre, besides brutal tortures, prevailed all over Macedonia. The situation became so intolerable that the Greeks, Bulgarians and Serbians were obliged to get together for long enough to drive out the Turk, a thing which they could have done at any time for many years past but for the dissensions mentioned above. It is true that they fell at each other's throats as soon as their task was finished but they stayed together long enough to accomplish this.
What has been at the back of the minds of the Turks ever since the fall of Abdul Hamid is well-represented in their slogan, "Turkey for the Turks". Themselves unprogressive, except in the arts of war, incapable of commerce on a large scale or manufacturing, inventions or modern industry, they are jealous of the Christians whom they regard as thriving at their expense. I have heard Turkish politicians make speeches at Salonica in which they affirm that if the Christians were exterminated and driven out, the Turks would of sheer necessity progress and develop schools, commerce and industry. Then followed the great massacre mentioned above and other great massacres on a smaller scale.
The landing of the Greeks in Asia Minor as actually carried out was the great mistake of Venizelos. Though undoubtedly asked by the representatives of all the allies to go to Smyrna, he should not have done so without an actual treaty, with a written statement of what support they would give. To avoid the horrible catastrophe which has followed, which is exciting the fanaticism and daring of the entire Mussulman world, involving both France and Italy in untold dangers, only two plans were possible: (1st) Never to have sent the Greeks to Asia Minor; (2nd) Once having sent them there, to support them in a loyal manner. What really happened was immediate dissension among the allies as always in history among Christians. Italy, which had practically been promised Smyrna, started a port at New Ephesus to draw the trade if possible away from the former city and began to sell arms to the Turks and to flatter them. The French, to undermine Great Britain in the Near East, took up an attitude towards the Turks which finally resulted in the Treaty of Angora and the recognition by the French of that government.
Previous to this, there had been no such thing as patriotism among the Turks, an ignorant, nomadic people. But the landing of the Greeks gave Mustapha Kemal the very argument he desired for uniting Turks and the forming of an army. He could not incite the Mussulman peasant to leave his plough or his camels or his herd of goats by an appeal to his patriotism; but an appeal to his fanaticism to drive out the hated Greeks and plunder their rich towns and capture their women found a ready response. Throughout the whole Mussulman world, since the fall of Constantinople, there has been a legend that the Turk was the Musulman race which could make Europe tremble. The flattering of the Turk and the wooing of him by the great Christian nations, has again revived in India and Egypt and among Mussulmans generally this ancient tradition.
The regime of the Greeks in Asia Minor was the only civilized and beneficent regime which that country has seen since historic times. I was in close touch with Mr. Sterghiades through in all, I have talked with scores of native-born Americans who have travelled over the region and I absolutely know of what I am talking. Greeks were more severely punished for aggressions against Turks than Turks for aggressions against Greeks. Brigandage was practically suppressed, security very generally reigned and insofar as the means of the Greek government permitted, Mr. Sterghiades supported and originated civilized institutions and progress and promoted agriculture, and industry. The Greek farmers, who had but a few years before been driven out from their homes and their villages destroyed, had largely returned and had begun again the cultivation of the famous Sultana grape on a large scale, of tobacco and other agricultural products. I am sending the Department, in another dispatch, a list of the various benevolent acts towards American educational institutions by Mr. Sterghiades together with another list of the opposite kind of treatment which they have suffered from the Turks. Those institutions are forever lost in Smyrna and vicinity - the large college and agricultural school of Dr. MacLachlan, which has been growing for thirty years, with its expensive buildings constructed with American money, has no longer a reason for existing. The end of that admirable institution was significantly brought to a full stop by the attack upon Dr. MacLachlan himself by Turkish soldiers, in which he nearly lost his life. The Greeks and Armenians who largely supported it are gone, not to return for many years. The Turks will not attend it. Mrs. Caldwell, wife of one of the professors, told me yesterday that their Turkish students whom they regarded as fine young men, with well - molded characters, slumped all their civilization and became savages when the Turks arrived in Smyrna. The Girls School, one of the most admirable institutions in the Near East, the Y.M.C.A., the Y. W. C. A. and two institutions for working among the Turks, both of which had been liberally supported by Mr. Sterghiades, are all hopelessly gone. There will doubtless be some business with Smyrna in the near future, some figs will be raised and possibly some raisings and tobacco, but the whole territory is devastated, the real progressive workers are gone and any large development along progressive lines is over perhaps forever.
The Greeks in Smyrna district contended with many difficulties; (1st) the apathy of the native population which did not support them as it should, (2nd) the impossibility to really placate the Turk, (3rd) the big Levantine, British, French and other merchants who had made fortunes under the old Turk of the capitulations and knew that it was impossible to exploit the Greek, (4th) the hostility of the large Catholic element which is just as bitter against the Greeks as it was in the days of the Byzantine empire.

Another thing that has greatly handicapped the Greeks is their pernicious and corrupt politics. The amount to which politics is played in Greece and the extent to which the Greek politician will go, even to the sacrifice of his country and of many lives in order to keep his party in power for a few weeks can hardly be believed. 

The overthrow of Venizelos, Greece's great advocate in Europe and America, and the bringing back of its discredited king, was the beginning of the end. Politics is played to such an extent that even now, in the face of this tremendous tragedy to Greece, it is not lost sight of, and the Royalist party will not even allow Venizelists to distribute money which they are receiving from Europe or to establish soup kitchens.
I firmly believe from my observations in Smyrna and from information which I have received from various sources, that the terrible disaster which has happened to the inhabitants of Asia Minor was the result of a contemptible political move. The party in power believed they could not get the help of Europe without turning out Constantine and bringing back Venizelos. Without that help, they could not stay in Smyrna, they could not announce that they were willing to withdraw their armies from the Smyrna district, and they therefore deliberately provoked the debacle which the world has seen. For months there has been a steady withdrawing of Venizelist officers and their replacing by trusted Royal-ists, many of whom have been deserting their troops, leaving whole regiments without officers. I am credibly informed that the Greek army, even at the last moment, could have made a stand and retrieved the situation as the Turkish forces which entered Smyrna were insignificant. But even the Greek officers who desired to make a stand and expressed their ability to do so were ordered to retire. The whole pitiful tragedy, resulting in the most poignant human suffering on a great scale, must provoke general disgust, and discouragement, with reference to Greeks, Turks and Europe. Mustapha Kemal had an opportunity to justify the praises of his European and American propagandists and to put the Christians to shame by entering Smyrna peacefully and affording protection to all its inhabitants. Instead a revolting massacre was perpetrated, which I have already described but which I shall refer to again. Looting and pillaging and rape and massacre went on a large scale immediately after the entry of the Turks, their vengeance first breaking upon the Armenian population, who were accused of having thrown bombs. The truth is that very few bombs were thrown, possibly half a dozen at the utmost and those in a quarter of the city where Armenians are seldom seen. This was no excuse for a hunting, night and day for three days, of Armenians by squads of regular soldiers and their killing in the most revolting manner by being shot, stabbed, hacked to death or having their throats cut publicly in the streets. Armenians were systematically hunted and killed throughout the entire city and their houses methodically broken into, street by street, pillaged, and the men taken out and killed. No pro-Turk propaganda can obscure what actually occurred in Smyrna; -there were too many reliable witnesses. The truth is sure to come out.
After the great fire, as a result of which the whole Christian population was forced upon the quay where it remained for days stretching its hands to the battleships in the harbor, screaming and pleading for help and dying of hunger and thirst, the conduct of the Turks was abominable. Miss Emily MacCallum, director of the Girls School in Smyrna, who returned from that city this morning, says that there are still great throngs of these miserable creatures on the quay and along the seashore, without water and without food and dying, and that the stench of these dead bodies is terrible. There are still two hundred thousand waiting on the quay to be taken off. It has been announced that all of the men from eighteen to forty-five years of age are to be taken as prisoners of war and marched into the interior, and she saw, corroborating statements by others recently from Smyrna, large bands of men being marched away by Turkish guards. The heart of the whole world has been calloused by the European war but there are still people living who can appreciate the fearful suffering caused by this forcible separation of these people is certain death. During the Great War, while I was in Smyrna, the rayahs, or Greek Ottoman subjects, were forcibly taken for military service and set to digging trenches and other work in the rain, without blankets or tents or food, and three out of four of them died. The families will be brought away, wives and sisters and children will be without natural protectors, and must perish unless indefinitely cared for.
It will be the theory of some that no relief work should be done in Greece and that the brunt of feeding all the refugees brought there should be borne by that country as she was responsible for the great debacle, but the funds of Greece are exhausted and she is unequal to this task, and I do not know why innocent third parties should be made to suffer for the faults of others.
I wish to repeat that the consistent policy of the Turk, since the fall of Abdul Hamid, has been the expulsion, killing and elimination of the Christian races. I have made several successful prophecies and I now make another: if the Kemalist forces are allowed to enter Constantinople, the awful scenes which we have witnessed in Smyrna will be repeated in that city. In view of all that I have said and of all that has happened, I see no reason why the Turks should massacre Armenians and Greeks, in the Pontus, in Armenia and Asia Minor, and give them a "kindly and benevolent reign" in Constantinople.
I wish now to point out the difference between the Greeks and the Turk. The Greeks have undoubtedly massacred Turks, but no nation has such a consistent history of massacres on a great scale or ever had in the world's history as the Turks. Greek politics are corrupt and vicious but the Greek is capable of civilization along modern lines; he builds hospitals, universities, founds steamship lines, introduces modern agriculture and given liberty, he develops. I see a difference between the excesses of a furious and betrayed army, retreating through a country which it had held for several years and without its officers, and the conduct of the victorious Turkish army which, instead of protecting the helpless people which it had in its power, deliberately set about massacring and outraging it.
No one who has not lived in the Near East can understand how utterly incapable of progress the Turk is. No one, who has not travelled through the Turkish villages or through the back region of the Turkish empire, can understand how hopelessly unprogressive a people is, who, holding for nearly five hundred years the fairest and richest part of the earth's surface, has never made a sewing machine nor a plough, nor a steam engine, nor a battleship, nor a cotton gin, nor a pin, nor a match. Anyone who hopes for the progress of Turkey inhabited only by Turks is hoping for the leopard to change its spots. The Mussulman religion, which is now having a great renaissance throughout the world, with its polygamy, its attitude toward women and to all non-Mussulman races, and the example and teachings of Mohammed as opposed to the teachings and life of Christ, is one of the dark forces at work in the world which are combining to destroy modern civilization. The killing off and extermination of progressive Christian populations and its substitution by Mohammedanism, is a slump in those regions in the world's progress back to the days of Abraham. Example and teachings of Mohammed as opposed to the teachings and life of Christ, is one of the dark forces at work in the world which are combining to destroy modern civilization. The killing off and extermination of progressive Christian populations and its substitution by Mohammedanism, is a slump in those regions in the world's progress back to the days of Abraham.
I have also the honor also to point out to the Department that all massacres on a large scale perpetrated by Turks, and the history of the Turkish empire is largely a history of massacres, are always ordered by higher authorities. Anyone who believes that the forces of Mustapha Kemal got out of hand at Smyrna and that he controlled them as soon as he could, knows nothing about the history of Turkey or events in the Near East. I believe also if the Allied fleets in Smyrna harbor, the French, Italians, British and Americans, had emphatically told Mustapha Kemal that there must be no massacring, none would have taken place. If they told him today that he must cease carrying off the men between eighteen and forty-five into the interior, he would stop, but when he sees the great powers of the world sitting by in security on their battleships watching his fearful procedures, he is emboldened to greated and still greater excesses. The sight of a massacre going on under the eyes of the great powers of Europe and with their seemingly tacit consent, is one that I hope never to see again.
I believe that when the real truth is known of what happened in Smyrna and what has been happening in the Near East, all decent people in Europe and the United States will feel as I do.
September 26, 1922
Since writing the above, I have been informed that the three Entente powers have sent a note to Mustapha Kemal announcing that, with their consent, his armies will be allowed to occupy Constantinople and Thrace. The panic, which this announcement must necessarily cause among the native Christians and even European inhabitants of Constanti-nople, has, I am sure, commenced. The Department is better qualified to know what is going on in Constantinople than I am here but I hazard this assertion as a certainty without definite information. The native Christians do well to leave, such of them as can get away, for even if measures are taken to prevent a savage massacre on the arrival of the Kemalist troops, the life of the Christians will be intolerable and unsafe and massacres will surely be perpetrated from time to time in the future. Long observation has convinced me that the Turk is incapable of governing Christian populations. Such may have thrived under the old Turk in a general way, despite the numberless massacres which are a blot upon Turkish history, but the policy of the New Turk will render the life of the Christian element impossible. I believe that when the real truth is known of what happened in Smyrna and what has been happening in the Near East, all decent people in Europe and the United States will feel as I do.
September 26, 1922
Since writing the above, I have been informed that the three Entente powers have sent a note to Mustapha Kemal announcing that, with their consent, his armies will be allowed to occupy Constantinople and Thrace. The panic, which this announcement must necessarily cause among the native Christians and even European inhabitants of Constanti-nople, has, I am sure, commenced. The Department is better qualified to know what is going on in Constantinople than I am here but I hazard this assertion as a certainty without definite information. The native Christians do well to leave, such of them as can get away, for even if measures are taken to prevent a savage massacre on the arrival of the Kemalist troops, the life of the Christians will be intolerable and unsafe and massacres will surely be perpetrated from time to time in the future. Long observation has convinced me that the Turk is incapable of governing Christian populations. Such may have thrived under the old Turk in a general way, despite the numberless massacres which are a blot upon Turkish history, but the policy of the New Turk will render the life of the Christian element impossible.
FUNDAMENTAL PRINCIPLES:
(1) Turkish massacres are always carried out by order of superior authorities. This is a well-known principle and the way in which various historic massacres have been conducted abundantly proves it. Such was the case at Smyrna, and Mustapha Kemal's statement that he could not control his troops is false. It is a curious fact that the Turk is still able to deceive Europeans, despite long observation of his tactics. It is probable that one emphatic world to the Turkish commander by the French Admiral would have stopped the massacre and all the horrors that followed.
(2) It should be borne in mind that it has been for some time the policy of the Turkish nationalists to exterminate and eliminate the native Christian element in Turkey. Any one forming plans for future business or diplomatic relations with Turkey should bear this in mind and be fully aware of the changed conditions in the country.
(3) Kemalism has been built up by the Allies by their weakness and dissension. The conduct of France has been one of faithlessness to the Allies, with the purpose of obtaining concessions, and undermining British influence in the Near East. Great Britain, on account of labor opposition and Mussulman unrest in India, is obliged to swallow this bitter pill, with the hope that concessions to Kemal will quiet the Mussulmans of India. This is a mistake and has been a mistaken policy from the beginning. The entry of the Kemalists into Constantinople will arouse the Mussulmans of India beyond control.
(4) Constantinople is today as it was at the time of its fall the outer bulwark of Europe against the hordes of Asia, and once it is given over to the Turk, he will commence a war of conquest upon the Balkan States, -if not today, tomorrow, and if not this year, next year, and the peace of Europe will be perpetually in danger. The Turk is a race who has no interests in the arts of peace and who knows nothing but war and conquest. It is impossible for him to refrain from warlike operations. Any plans made on his promises or on any different suppositions are doomed to disappointment, and statesmen who form any schemes for the future on any different basis are building on a false foundation.
I am unfortunately but a simple official, not occupying an exalted position, and my words will perhaps not bear great weight, but I know whereof I am speaking and some who read these lines will live to see them verified.
OBSERVATION:
The men between the ages of eighteen and forty-five, who are today being torn from their wives, sisters, mothers and children, amid pitiful scenes that only a DeQuincey could describe, and being driven away by the Turks to perish by slow starvation and exposure, are the peaceful farmers of Asia Minor and the citizens of Smyrna who were never in sympathy with the government of Constantine and who are in no ways responsible for the fearful fate which has befallen them. This unrighteous act is being carried out without even a word of protest by any civilized government.
I have the honor to be, Sir,
Your obedient servant,
American Consul General, Smyrna 

=====================================================

Μεταφράζουμε την παράγραφο με την έντονη κόκκινη γραφή, καθώς αποτελεί το σημαντικότερο μήνυμα για την ηθική των Ελλήνων πολιτικών , τότε αλλά και τώρα !


«… Μια άλλη μεγάλη αναπηρία των Ελλήνων είναι η ολέθρια και διεφθαρμένη πολιτική ζωή. Το μέγεθος στο οποίο παίζονται πολιτικά παιχνίδια στην Ελλάδα και το σημείο στο οποίο ο Έλληνας πολιτικός θα φτάσει, ακόμα και να θυσιάσει την χώρα του μαζί και πολλές ζωές, προκειμένου να κρατήσει το κόμμα του στην εξουσία για ακόμη λίγες εβδομάδες, δύσκολα κάποιος μπορεί να το πιστέψει…»