Πατήστε πάνω σε μια από τις εικόνες παρακάτω και θα μεταφερθείτε στο κανάλι μας στο youtube
>
«Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται»


Φίλοι αναγνώστες .Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη . Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει . Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση . Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο : α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας , ή β) να παραμείνετε αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο . Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια . Αν παρ΄όλα αυτά υπάρξει κάποιο πρόβλημα , επικοινωνήστε μαζί μας στο γνωστό e-mail . Καλή συνέχεια .

star

Ένα μνημόσυνο, αποκαλύπτει όσα ελάχιστοι γνωρίζουν για τον πολιτικό βόθρο της μεταπολίτευσης και την άμεση σχέση της με την ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΠΟΙΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΕΒΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;;;.

Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2019 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο



Αν προσεκτικά παρατηρήσουμε τη σχέση των Καραμανλή και Παπανδρέου, τα γεγονότα θα μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα της κρυφής αλλά ισχυρής συνεργασίας η οποία από κοινού εφηρμοσμένη , έφτασε την πατρίδα μας στην εξαθλίωση και στην απώλεια της Εθνικής κυριαρχίας.

Προώθησαν ο ένας τον άλλον και εδραιώθηκαν ως ηγέτες στις παρατάξεις τους. 

Από κοινού έδωσαν καίρια πλήγματα στην γλώσσα , που είναι η ταυτότητα μας . 


Παρέλαβαν την Εθνική οικονομία από το στρατιωτικό καθεστώς με χρέος 700 εκατομμύρια δολάρια και την έφτασαν στα 320 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Έσβησαν την βαριά βιομηχανία των Ωνάση , Ανδρεάδη, ΧΡΩΠΕΙ, Πειραϊκή Πατραϊκή, Σκαλιστήρη και ατελείωτο αριθμό άλλων από τον κατάλογο των βιομηχάνων. 
Ολιγώρησαν στην οργανωμένη πυρπόληση των πολυκαταστημάτων , πρωταγωνίστησαν στην απώλεια της Εθνικής κυριαρχίας για εκατό χρόνια και έγιναν οι κύριοι υπεύθυνοι για τις χιλιάδες αυτοκτονίες Ελλήνων πολιτών. 


Τον αείμνηστο εισαγγελέα ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΕΒΑ, είχα την τύχη να τον γνωρίζω από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια...

Η ζωή θέλετε, η μοίρα θέλετε, τον έφερε να γίνει δεύτερος πατέρας για μένα και να ενστερνιστώ τις Αξίες και τις Αρχές του, οι οποίες ταυτίζονταν απόλυτα με αυτές του πατέρα μου του οποίου ήταν στενός φίλος ο αείμνηστος εισαγγελέας.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΕΒΑΣ, συνήθιζε να λέει πως "ότι είμαι, το οφείλω στον πνευματικό μου πατέρα, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΟΥΦΛΗ".

Η ζωή μας, κάνει κύκλους και φέρνει στο δρόμο μας με τον τρόπο της, ανθρώπους που ενώνουν πρόσωπα και γεγονότα...

Το κείμενο που ακολουθεί, είναι όντως σεισμός...  και με την σειρά μου, το αφιερώνω στη μνήμη του δεύτερου πατέρα μου... του ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΑΤΕΓΚΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΕΒΑ.

Οι πληροφορίες μου λένε, πως κάποια σημεία μένουν ακόμα στο σκοτάδι...  

ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΕΒΑ, ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΟΤΕ.

ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕ;;;

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΑΥΤΟ ΣΗΜΕΡΑ;;;

ΜΗΠΩΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ "ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ" ΠΡΟΣΩΠΑ;;;

Ποιός είναι ο ρόλος του  Πάνου Καμμένου στην δολοφονία του εισαγγελέα Δ. Τσεβά, που ερευνούσε τρομοκρατικές ομάδες;


Λένε πως "οι γερανοί του Ιβύκου"*, θα έρθει η ώρα που θα ξαναπετάξουν... γιατί κανένα ΕΓΚΛΗΜΑ, δεν μένει για πάντα κρυφό...

Εύχομαι να πετάξουν σύντομα... για να πέσουν κι άλλων οι μάσκες... για να μάθει αυτός ο λαός, ποιός είναι ο ρόλος κάποιων "μπατριωτών", αλλά και για να βρουν δικαίωση κι ανάπαυση, οι ψυχές κάποιων ΕΛΛΗΝΩΝ...



Καλλιόπη Σουφλή




ΕΝΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΣΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΣΕΒΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΣΕΙΣΜΟ...

 Ποιός θυμᾶται τόν ἀείμνηστο εἰσαγγελέα Δημήτριο Τσεβᾶ ;

 Ἓνα ταπεινό μνημόσυνο ἀπό δικό του ἂνθρωπο ὁ ὁποῖος ἒζησε μαζί του καί ἀποκαλύπτει πράγματα που γκρεμίζουν εἲδωλα τα ὁποῖα πίστεψε ὁ βουτηγμένος στή ἂγνοια λαός καί τα ὁποῖα εἳδωλα τόν ἒφεραν στά σημερινά του δεσμά  !

 ( Ἡ τεκμηρίωσις τῆς ἀλήθειας, ἀνήκει στον ἂνθρωπο πού ἒκανε τό μνημόσυνο καί οἱ κρίσεις σ' ἐμᾶς τούς ἀποδέκτες... )



ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ


ΕΡΕΥΝΑ: Δ. ΤΣΕΒΑ – Ι. ΔΕΡΜΑΤΑ


Με σεβασμό, αγάπη και απόλυτη αφοσίωση , βρίσκομαι και σήμερα ενώπιον σου Δημήτρη Τσεβα, μεγάλε Έλληνα πατριώτη για να γίνω ο σύνδεσμος σου με το λαό και να μεταδώσω το μήνυμα για την Επανάσταση Ήθους που υπέδειξες με την 16σέλιδη επιστολή σου , που δημοσιεύθηκε στα Πολιτικά Θέματα.

Από το διαδίκτυο θα μεταδοθεί αυτή η κατάθεση μου και θα αποτελέσει το πόρισμα της ερεύνης σου για την τρομοκρατία , αυτό που εξαφανίστηκε την ημέρα του θανάτου σου από το επίσημο κράτος, το οποίο χρησιμοποίησε παράγοντες του στενού επαγγελματικού σου περιβάλλοντος ως υποχείρια του και έτσι συγκάλυψε το διαπραχθέν έγκλημα εις βάρος σου και εις βάρος της πατρίδας .

Με την είδηση βρέθηκα στην κατοικία σου – Β. Σοφίας 110 – όπου επί τετραετία με την παρουσία μου από ώρα 5 έως 7 και 50 πρωινή επέβλεπα με εντολή σου το χώρο , μέχρι την επιβίβαση σου στο όχημα της ασφαλείας που σε μετέφερε στην υπηρεσία σου.


Ο αρχιφύλακας που φρουρούσε το κτίριο της διαμονής σου , με βεβαίωσε ότι ο θάνατος σου προήλθε από φυσικό αίτιο και όχι από παρέμβαση οργάνου δολιοφθοράς , δηλαδή τρομοκρατίας .

Το μοιραίο επήλθε την ημέρα που επρόκειτο να βάλεις σε εφαρμογή το σχέδιο της συλλήψεως της τρομοκράτισσας Λιβανέζας μουσουλμάνας ιατρού. 

Εγώ σε έφερα σε επαφή με τον συνεργάτη μας , σχετικά με αυτή την υπόθεση . 

Χρεώνομαι εκ των υστέρων το λάθος μου, ότι αυτόν τον σοβαρότατο παράγοντα της συλλήψεως έφερα σε επαφή πριν από εσένα , με τον πολιτικό Πάνο Καμμένο.
Αυτός συνεννοήθηκε με ξένο παράγοντα με τον οποίο συνεργάζεται.
Την παραμονή του θανάτου σου συναντηθήκαμε στο γραφείο σου στον Άρειο Πάγο, εσύ ο Πάνος Καμμένος και εγώ. 

Μαζί βγήκαμε από το γραφείο σου όταν σχόλασες εκείνο το μεσημέρι και μπροστά μας κλείδωσες το πόρισμά σου, που ήταν σε ένα πλαστικό ντοσιέ χρώματος πρασινολαχανί στο ντουλάπι της βιβλιοθήκης σου. 

 Επάνω στο γραφείο άφησες τον φάκελο με τα στοιχεία της Λιβανέζας τρομοκράτισσας με το φωτογραφικό σκίτσο της καρφιτσωμένο απ’ έξω.

Κράτησα την ψυχραιμία μου και ανέλαβα την διεκπεραίωση της σοβαρής υποθέσεως που είχε προκύψει για την σύλληψη τη τρομοκράτισσας .

Τηλεφώνησα από το σπίτι σου στον Πάνο Καμμένο και αυτός μου θύμισε το πόρισμά σου. 

Έπρεπε να συναντήσω τον αντικαταστάτη σου εισαγγελέα και μάλιστα εντός της ημέρας και να τον ενημερώσω για το γεγονός της συλλήψεως που μόνο εγώ και ο Καμμένος γνωρίζαμε .

Βρήκα αμέσως τον σωματοφύλακα σου , αστυνομικό της κρατικής ασφαλείας, τον Νικήτα . 
Αυτός με αντιμετώπισε σαφέστατα με αρνητική διάθεση λέγοντας μου « Τώρα ; Το πόρισμα βρίσκεται σε καλά χέρια.» 

Δεν μου είπε όμως ποιος το παρέλαβε και εγώ δεν μπορούσα να του πω το μυστικό. 

Πήγα στο διπλανό γραφείο του αντιεισαγγελέα Δωρή , ο οποίος με γνώριζε αρκετά χρόνια γιατί και ως αντιεισαγγελέας εφετών πάλι δίπλα ήταν τα γραφεία σας και με έβλεπε καθημερινά. 

Εκεί συναντήθηκα με τον οδηγό του αυτοκινήτου της κρατικής ασφάλειας , τον Χάρη Μαυράκη. 

Όταν του είπα ότι πάω στον εισαγγελέα Δωρή μήπως αυτός παρέλαβε το πόρισμά σου αλλά με βεβαίωσε ότι άλλος εισαγγελέας το έχει παραλάβει. 

Πιθανολόγησα ότι θα ήταν ο εισαγγελέας Κουβέλης , τον οποίο είχες διορίσει και εξιχνίασε το σκάνδαλο Κοσκωττά . 

Τον συνάντησα στο Εφετείο Αθηνών , αλλά και αυτός δεν είχε ιδέα . 

Με συμβούλεψε να δω τον εισαγγελέα εφετών ο οποίος ήταν ο μόνος αρμόδιος σχετικά με την υπόθεση.

Πήγα αμέσως στο γραφείο του εισαγγελέως Νικολοδήμου που ήταν ο αρμόδιος, αλλά αυτός αμέσως με το θάνατό σου , πήρε άδεια από την υπηρεσία διαρκείας 7 ημερών ! 

Ερώτησα την γραμματέα του «πώς έρχεται σε επαφή μαζί του σε περίπτωση εκτάκτου γεγονότος ;» και μου απάντησε ότι «Ενημερώνεται κάθε μεσημέρι από τον περιπτερά του στη Λαμία , από τον οποίο παίρνει την εφημερίδα του και τότε μου τηλεφωνεί» .


Κατάλαβα ότι είχα να κάνω με συμμορία σαφώς οργανωμένη η οποία εκτελούσε άνωθεν εντολή.

Ταυτόχρονα δύο πράκτορες της ξένης υπηρεσίας με την οποία συνεργάζεται ο Πάνος Καμμένος , προσέγγισαν τον πληροφοριοδότη και του ζήτησαν συνεργασία, χωρίς την δική μας συμμετοχή. Αμέσως χάλασε το σχέδιο και ματαιώθηκε η περεταίρω εξέλιξη για την σύλληψη.

Ενώ συνέβαιναν αυτά , στον Ναό της Μητροπόλεως τοποθετήθηκε η σορός σου για λαϊκό προσκύνημα και για την εξόδιο ακολουθία . 

Βαθύτατα συγκινημένος , με δάκρυα στα μάτια προσήλθα στην Μητρόπολη.


Με την εμφάνισή μου ο σωματοφύλακας σου Νικήτας , ο οποίος καθόταν προσοχή εμπρός μου όταν εσύ ήσουν στη ζωή, διέταξε την άμεση αποπομπή μου και την απομάκρυνσή μου από την Μητρόπολη. 

Δυο αστυφύλακες με πήραν και με οδήγησαν στο Σύνταγμα και αφού με έβαλαν σε ένα ταξί μου είπαν να μην τολμήσω να επιστρέψω στον Ναό.

Όλα ήταν πλέον ξεκάθαρα εμπρός μου. 

Από τότε μέχρι και σήμερα δεν φεύγει από το μυαλό μου η συμβουλή του αξιωματικού της κρατικής ασφαλείας την οποία σου μετέφερα ανελλιπώς και που έλεγε « Να πεις του μπάρμπα Μήτσου να προσέχει και να φυλάγεται.» και με αγωνία διαρκώς εντονότερη καθώς περνούσε ο καιρός με ρωτούσε: « Του το είπες ; Και τι σου είπε ;» 

Εγώ του μετέφερα το σπαστό χαμόγελο σου και ότι έκανες αναφορά στον συνάδελφό σου εισαγγελέα της Ιταλίας τον σχετικό με τα καθαρά χέρια Ντι Πιέτρο που είχατε το ίδιο τέλος δυστυχώς. 

Ο Πάνος Καμμένος δεν προσήλθε στην Μητρόπολη στο προσκύνημα της σορού σου και στην εξόδιο ακολουθία , ούτε στα σαράντα και στα επακολουθήσαντα μνημόσυνα που εγώ ανελλιπώς παραβρίσκομαι και θα εξακολουθήσω μέχρι να σε συναντήσω στον ουρανό.

Συνάντησα τον εισαγγελέα Νικολοδήμο στο γραφείο του όταν επέστρεψε από την 7ήμερη άδεια. 

Του εξήγησα τη σχέση μας , η οποία για να συνεχιστεί και μαζί του , έπρεπε να έχει παραλάβει το πόρισμά σου το οποίο ήσουνα έτοιμος να καταθέσεις ολοκληρωμένο. 

Λογικό θα ήταν , αφού εγώ καμία αρμοδιότητα δεν είχα επισήμως να ασχοληθώ με αυτή την υπόθεση, έπρεπε να με παρακάμψει και να έχει επαφή μαζί μου στο μέλλον όταν θα το έκρινε σκόπιμο. 

Αυτός όμως μου έδωσε ραντεβού για την 12κάτη ώρα της επομένης στο γραφείο σου στον Άρειο Πάγο. 

Προσήλθα στις 11 και έξω από το γραφείο σου, συνάντησα πάλι τον οδηγό σου αστυφύλακα Χάρη Μαυράκη. 

Μου είπε ότι ο εισαγγελέας Νικολοδήμος ευρίσκεται εντός με τη γραμματέα σου.


Άνοιξα χωρίς να κτυπήσω την πόρτα και εισήλθα αμέσως . 

Επάνω στο γραφείο δεν υπήρχε ούτε καρφίτσα, 
Έλειπαν τα πάντα. 
Πήγα αμέσως στο ντουλάπι της βιβλιοθήκης που είχες κλειδώσει μπροστά μου το πόρισμα , το βρήκα ξεκλείδωτο και άδειο περιεχομένου. 
Είπα στον εισαγγελέα ότι εκεί ήταν το πόρισμα σου. 
Με αποπήρε λέγοντας μου « Να μην τον απασχολώ με μυθοπλασίες». 
 Αντέδρασα έντονα και έβαλα τις φωνές με σκοπό να δημιουργήσω αδίκημα αυτοφώρου διαδικασίας, προκειμένου να αναφερθώ και να καταγραφούν επισήμως τα γεγονότα. 


Εισήλθε στο γραφείο ο Μαυράκης. Του είπα «Χάρη εσύ και ο Νικήτας δεν μου είπατε ότι το πόρισμα Τσεβά ήταν σε καλά χέρια ;» 
Ο Μαυράκης αναιδέστατα με διέψευσε .

Αντέδρασα εντονότατα με ύβρις κατά των οικογενειών των και των επαγγελματικών ιδιοτήτων του εισαγγελέως και του αστυνομικού και αποπειράθηκα να χειροδικήσω. 

Αντιλήφθηκαν και οι δυο το σκοπό μου και γεμάτοι ενοχές έτρεξαν. Ο μεν αστυφύλακας κατέβηκε τη σκάλα τρέχοντας , ο δε εισαγγελέας την ανέβηκε προς τον επάνω όροφο. 

Άκουγε τη φωνή μου που του έλεγα ότι «είμαι τρομοκράτης και ήρθα να παραδοθώ».


Στη συνέχεια θα αναφερθώ στις δικές μου ενέργειες που είναι προέκταση της δικής σου ερεύνης . 

Με πρωτοβουλία μου επισκεύτηκα την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και τους υποχρέωσα να λάβουν κατάθεση μου, κατά την οποία έδωσα στοιχεία αξιολογότατα, αλλά κατέθεσα και την βάσιμη υπόνοια μου , ότι ο θάνατος σου οφείλετο σε δολοφονία, δια παροχής κουραρίου που δημιουργεί έμφραγμα και δεν εξιχνιάζεται εις την νεκροψία η οποία δυστυχώς δεν έγινε ποτέ.

Βρισκόταν στη ζωή τότε ο Στάθης Βασιλείου ο οποίος σε βοήθησε όσο λίγοι και που μπροστά μου σου μίλησε αυστηρά , διότι υπήρχαν διαρροές μέσα από το γραφείο σου …
Αυτός μου είχε μιλήσει τότε για το αίτιο του θανάτου σου , που επιβεβαίωσε την αγωνιώδη προτροπή του Αξιωματικού της Κρατικής Ασφάλειας να φυλάγεσαι γιατί κινδύνευες.

Αγνοήθηκα από τις αστυνομικές αρχές , λοιδορήθηκα από τον προσωρινό διάδοχό σου εισαγγελέα Νικολοδήμο, ο οποίος σε τηλεοπτική εκπομπή του δημοσιογράφου Νίκου Ευαγγελάτου στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΛΤΕΡ παραδέχθηκε ότι με συνάντησε , αλλά ήμουνα « ένας ασήμαντος πληροφοριοδότης» και δεν με προσκάλεσε ο εισαγγελέας Διώτης ο οποίος παρέλαβε την έρευνά σου από τον Νικολοδημο ένα μήνα μετά επειδή ο Νικολοδήμος συνταξιοδοτήθηκε, σαν να μην υπήρξα. 

Τον Πάνο Καμμένο που είναι ανιψιός μου και που εγώ στον γνώρισα 6 μήνες πριν αποβιώσεις τον κάλεσε και συνεργάστηκαν στενά …

Σου θυμίζω ότι ο Π. Καμένος γνώριζε πολύ καλά και από εσένα και από εμένα ότι η έρευνα μας για την τρομοκρατία, είχε φτάσει  στο σημείο της βεβαιότητας για την συμμετοχή σ’ αυτήν του Καραμανλή ,αλλά ερευνούσαμε το ρόλο του σε βάθος. 



Δεν παρευρισκόμουν στις συναντήσεις σας και  δεν γνωρίζω τι ακριβώς ειπώθηκε μεταξύ σας. 

Εκείνο που γνωρίζω είναι ότι, ελάχιστους μήνες μετά το θάνατο σου, χρειάστηκε εγώ και ο Δημοσιογράφος της Αυριανής Τέλης Γιαννακουδάκης, ο οποίος είχε την ευθύνη για το ψευδές δημοσίευμα της εφημερίδας στις εκλογές του 1985, να επισκευθούμε στο γραφείο του τον Μητσοτάκη προκειμένου να του δώσουμε επιστολή αποκαταστάσεως της αληθείας, ότι δηλαδή ουδεμία σχέση είχε με τους Γερμανούς στην κατοχή. 


Η αποκατάσταση αυτή της αληθείας θα περιελαμβάνετο σε βιβλίο απομνημονευμάτων του, που θα κυκλοφορούσε μετά από δύο μήνες , αλλά  αυτό ουδέποτε κυκλοφόρησε. 

Στην επιστολή αυτή αναφέρεται και ο λόγος που οδήγησε τον Τέλη Γιαννακουδάκη να προβεί στην συκοφαντική αναφορά του περί σχέσεων Μητσοτάκη με τους Γερμανούς. 

Φυσικά θα εμφανιστεί και η επιστολή αυτή στο διαδίκτυο για να τεκμηριώσω τα προηγούμενα και για να μη δέχονται αμφισβήτηση .

Η επιστολή φέρει ημερομηνία συντάξεως 25-5-1994. 

Γίνεται σαφεστάτη αναφορά στον ενδεχόμενο ρόλο και συμμετοχή στην τρομοκρατία και μάλιστα πρωταγωνιστικό του Κ Καραμανλή .

Εξηγήσεις διευκρινιστικές έδωσα εγώ προσωπικά του Κ. Μητσοτάκη, γι’ αυτό και  αναφέρομε ονομαστικά στο υστερόγραφο που επιβεβαιώνω το γνήσιο του κειμένου.


Η επιστολή αυτή γράφτηκε από το χειρόγραφο του Τέλη Γιαννακουδάκη στο κομπιούτερ της γραμματέως του Πάνου Καμένου  οποίος την διάβασε προηγουμένως και συνεφώνησε πλήρως. 

Μας υπέδειξε να την θέσουμε υπ΄ όψιν του Στρατηγού Γρυλάκη, πριν την  παραδώσουμε στην οδό Αραβαντινού στον Μητσοτάκη. 

Ο Γρυλάκης αφού την διάβασε προσεκτικά, με αγανάκτηση χτύπησε το χέρι του στο γραφείο  και μας είπε περίπου « ξεσκίστε τον παλιοκερατά»… υπονοώντας  τον Καραμανλή. 



Ο λόγος που προσήλθα κοντά σου φίλε μου ήταν οι επιλεκτικές δολοφονίες των Αγγελοπούλου, Μποδοσάκη Αθανασιάδη και του από Πατέρα και Μητέρα Ελληνοαμερικανού πλοιάρχου Γεωργίου Τζάνες (Ζωρτς Τσάντες). Αυτοί οι τρείς ανήκαν μαζί με τον Ιωάννη Πασά και τον Κωνσταντίνο Χασάπη στην ομάδα ΠΑ.Κ.Ε.Α.Δ (Παγκόσμιο Κέντρο Ερευνών Ανθελληνικών Δραστηριοτήτων) που είχε χρηματοδοτήσει 
ο Ωνάσης και είχε διαχειριστή τον Ιωάννη Πασά, η δε δράση τους ήταν απολύτως μυστική.




Συνοπτικά θα αναφερθώ στην έρευνα μας. 

Τις λεπτομέρειες τις έχω κρατήσει προφυλαγμένες για ώρα ανάγκης και θα μαθευτούν όταν κλείσει ο κύκλος της ζωής μου…

Η πρώτη εντυπωσιακή εμφάνιση της τρομοκρατίας της 17 Ν έγινε με την δολοφονία του Γουέλς. Ήταν (κατώτερος) υπάλληλος της Αμερικανικής Πρεσβείας και είχε προσληφθεί ως μεταφορέας δεμάτων.

Ούτε η Πρεσβεία γνώριζε ότι ο Γουέλς ήταν ο μυστικός σταθμάρχης της CIA oχι μόνο της Ελλάδας αλλά ολοκλήρου της Ευρώπης. Γι’ αυτό και ενταφιάστει εις το Νεκροταφείο του Άρλινγκτον κοντά στους Κένεντυ.
Ποιός  έδωσε αυτήν την τόσο μυστική πληροφορία στην 17Ν που αμέσως αξιολογήθηκε ως κορυφαία στην παγκόσμια τρομοκρατία; 

Η επιλογή της εφημερίδας Λιμπερασιόν στη Γαλλία για την δημοσίευση της προκηρύξεως, έγινε από τον πασίγνωστο αναρχοκομουνιστή  Νομπελίστα φιλόσοφο Ζαν Πωλ Σαρτρ και έτσι ενίσχυσε ακόμα περισσότερο την δημοσιότητα παγκοσμίως. 

Ο στόχος λοιπόν επελέγει από υπερδύναμη η οποία στόχευσε και έπληξε σοβαρά την Ελλάδα. 


Η Αμερικανική αντίδραση σχεδόν μηδενική και τότε που συνέβη το γεγονός, αλλά και χρόνια μετά όταν συνελήφθη μέρος των εκτελεστών της 17Ν.

Τονίζω ότι ο Ζαν Πωλ Σαρτρ υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της τρομοκρατικής οργανώσεως ΟΑΣ της Αλγερίας. 

Υπέρ της ΟΑΣ ήταν και ο Έλληνας τροτσκιστής φιλόσοφος Μιχάλης Ράπτης ο λεγόμενος και Πάμπλο. 

Στην κηδεία του Πάμπλο παρευρέθησαν όλοι οι δολοφόνοι της 17Ν από τον Κουφοντίνα, αδελφοί Ξυροί κλπ γνωστοί και άγνωστοι στο ευρύ κοινό τρομοκράτες ,όλοι τους τροτσκιστές. 

Ο δημοσιογράφος Χρήστος Χαλαζιάς που εργάζεται στο κανάλι AΡσε ομιλία του δήλωσε ότι ήταν το πνευματικό παιδί του Πάμπλο . 

Και Πολιτικά καθάρματα τίμησαν με την παρουσία τους τον (Δάσκαλο) Μιχάλη Ράπτη. 

Σας θυμίζω ότι και ο Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε συνωμότης Τροτσκιστής προπολεμικά και αυτός ήταν ο λόγος της συλλήψεως και του εκτοπισμού του από το καθεστώς Μεταξά.

Ο Πάμπλο έδωσε μία και μόνη τηλεοπτική συνέντευξη εις τον Γρηγόρη Μιχαλόπουλο στην σταθμό ΤΗΛΕΤΩΡΑ. 

Η σχέσις τους έδεσε  καλά στο Παρίσι ,όπου ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος ήταν συγκάτοικος με τον Κόκα, εκδότη της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. 

Η συνεργασία Μιχαλοπούλου - Κόκα χρονολογείται από πολύ παλαιά, από τον καιρό που συστεγάζονταν εις την οδό Ζαν Μωρέα στο Κουκάκι.  

Μαζί έφυγαν για το Παρίσι το 1967. 

Η Εφημερίδα Ελευθερία απηχούσε πολιτικές θέσεις του Κ. Μητσοτάκη που και αυτός βρέθηκε με την οικογένεια του στο Παρίσι.  

Για το σπίτι του Κόκα και του περιβάλλοντος του θα αναφερθώ παρακάτω, γιατί εκεί εγγράφει σημαντικότατο μέρος της νεώτερης Ιστορίας μας.

Ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο) λοιπόν είχε κατηγορηθεί από τους δημοσιογράφους Μπότσαρη και Βούλτεψη ως αρχηγός της 17Ν. 

Αλληλομηνύθησαν και ενεπλάκησαν σε δικαστήρια , αλλά δεν προέκυψε ξεκάθαρο αποτέλεσμα. 

Ο λόγος τη συνεντεύξεως του Πάμπλο εις την ΤΗΛΕΤΩΡΑ του Γρηγόρη Μιχαλόπουλου , ήταν να δηλώσει ότι « τα τελευταία χρόνια , ησχολείτο με την Αγίαν Γραφήν αποκλειστικά». 

Ο δημοσιογράφος και πολιτικός Δήμος Μπότσαρης ήταν συνεργάτης του Γρηγόρη Μιχαλόπουλου εις την εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα. 

Ο Μιχαλόπουλος βρέθηκε «από σύμπτωση» μάρτυρας δυο δολοφονιών της 17Ν. 

Μηνύθηκε από την οικογένεια Αγγελοπούλου και καταδικάστηκε για εκβιασμό , προκειμένου να εισπράττει χρήματα και να πληροφορεί για κινδύνους της ζωής των μελών της οικογενείας Αγγελοπούλου . 

Η ενασχόληση του Πάμπλο με την μελέτης της Αγίας Γραφής, η έρευνα Τσεβά και η σύλληψη τμήματος του εκτελεστικού τομέως της 17Ν , αποκαλύπτει τα πάρα κάτω και το συμπέρασμα είναι δικό σας. 

ΑΣΤΡΟ ΛΑΜΠΡΟ τους οδηγεί : ΛΑΜΠΡΟΣ = Γιωτόπουλος 
  ΑΝΝΑ : Της δολοφονίας Γουέλς : Όνομα της μητέρας της Παναγίας 
  ΜΑΡΙΑ : της Ριανακούρ : Όνομα της Παναγίας
  ΠΑΥΛΟΣ : Ο απόστολος των Εθνών : ΠΑΜΠΛΟ : ο τροτσκιστής-
  διεθνιστής μέλος της ηγεσίας των Τροτσκιστών .
  ΛΟΥΚΑΣ : Ο μαθητής του Παύλου και Ευαγγελιστής. Κωδικό όνομα
  του Κουφοντίνα
  ΕΜΑΝΟΥΗΛ :Το όνομα του Χριστού. ΜΑΝΩΛΗΣ = Χριστόδουλος
  Ξηρός
  ΜΙΧΑΗΛ: Ο Αρχάγγελος με την πύρινη ρομφαία : ΜΙΧΑΛΗΣ ο
  Σάββας Ξηρός. 
  ΦΩΤΗΣ : Ο πεφωτισμένος συντάκτης των προκηρύξεων. 
  ΦΩΤΗΣ : κωδικός του Ψαραδέλλη 
  ΜΑΡΚΟΣ : Ο Ευαγγελιστής : κωδικό όνομα του δασκάλου από την
  Θεσσαλονίκη ΤΟΛΙΟΥ
  ΝΙΚΗΤΑΣ : Περισσότεροι από τριάντα Άγιοι της Ορθοδοξίας.
  Όλοι ένοπλοι – στρατιωτικοί. 

Παππάς ήταν ο πατέρας του Μπαλάφα, εξαδέλφου του Τσουτσουβή, ο πατέρας των Ξηρών και αρχιμανδρίτης ο θείος των Ξηρών ο Τσακαλίας και μάλιστα καθηγητής στην Πατμιάδα Σχολή. 

Ήταν πολιτευτής με το ΠΑΣΟΚ.

 Παππάς ήταν ο ιδιοκτήτης του σπιτιού στην Γαύδο , που φιλοξενούσε οικογενειακώς τους Κουφοντίνα και Σάββα Ξηρό. 

Το όνομά του είναι Μπικογιαννάκης. 

Τον εκκλησιαστικό χώρο λοιπόν επέλεξαν για προκάλυψη.


Το Άγιον Όρος ο Σάββας Ξηρός για να διδαχθεί την αγιογραφία, τους Λειψούς ο Γιωτόπουλος για παραθερισμό, την Πάτμο ο Τσακαλίας, την Γαύδο οι Κουφοντίνας και Σάββας Ξηρός.

Οι ΤΟΠΟΙ αυτοί είναι εκτός εποπτείας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών . 

Η Αθήνα ήταν ο χώρος της τρομοκρατικής δράσεως των.

Ένα χρόνο μετά την δολοφονία Γουέλς και συγκεκριμένα την 14 /12 /1976 δολοφόνησαν τον αστυνόμο Μάλλιο στο Παλαιό Φάληρο. 

Ο δολοφόνος πλησίασε το θύμα του το οποίο συνόδευε μια γυναίκα και σχεδόν εξ επαφής τον πυροβόλησε. 

 Φεύγοντας πήδηξε ένα οικοδομικό γιαπί και εξαφανίστηκε. 

Εκεί όμως του έπεσε το τσαντάκι του το οποίο περιείχε τα στοιχεία του. Σε μισή ώρα συνελήφθει στην γιάφκα του στο Παγκράτι, όπου βρέθηκε και η σχετική προκήρυξη. 

Τότε παρενέβη ο «Εθνάρχης» ο οποίος συνέστησε «ήπιον κλίμα. 

Εξάλλου ένας χουντικός σκοτώθηκε». 

Η υπόθεση αυτή δεν είχε καμίαν εξέλιξην. 

Πνίγηκε από τους δολοφόνους...

Ο Μάλλιος όμως , ο οποίος εθεωρείτο ηλεκτρονικός εγκέφαλος πνευματικά, γνώριζε για την συνάντηση Ετσεβίτ- Καραμανλή και όχι μόνον, στο σπίτι του Κόκα στο Παρίσι καθώς και για την συμφωνία τους για το Κυπριακό. 





Την συνάντηση αυτή την κατέγραψε και ο Βρετανικός τύπος. 





Όταν μετά την μεταπολίτευση ο Καραμανλής δήλωσε δημόσια προς τον Ετσεβίτ: «Καλά τον Αττίλα 1 είχατε δικαιολογία να τον πραγματοποιήσετε, αφού σας κάλεσε ως εγγυήτρια δύναμη ο Μακάριος. Αλλά τον Αττίλα 2 γιατί τον πραγματοποιήσατε;» 



Τότε πήρε την απάντηση από τον Ετσεβίτ μέσω της εφημερίδας Χουριέτ. « Αυτά τα συμφωνήσαμε οι δυο μας στο Παρίσι».



Στο ίδιο σπίτι του Κόκα έγινε μυστική συνάντηση Καραμανλή- Μακαρίου. Αυτή την είδηση την έμαθε ως δημοσιογράφος ο Νικόλαος Σαμψών από τον οδηγό του Μακαρίου και υπάρχει ηχητικό ντοκουμέντο στο διαδίκτυο.



Στις 13/ 1/ 1979 δολοφονήθηκε από την οργάνωση Ιούνης78 ο στενός συνεργάτης του Μάλλιου , αστυνόμος Μπάμπαλης, στην περιοχή του Αγίου Σώστη η οποία αστυνομεύεται από το ΙΓ’ τμήμα του Νέου Κόσμου.

Διοικητής ασφαλείας ήταν ο αστυνόμος Νίκας, ο οποίος ήταν κουμπάρος του δολοφονημένου Μπάμπαλη.

Αυθημερόν ο Νίκας μετετέθει για να μην κάνει την προανάκριση. 

Σε 15 μέρες μετετέθη και ο αντικαταστάτης του. 

Τρίτος διοικητής ανέλαβε ο αστυνόμος Λαμπαδιάρης ό οποίος έκανε την προανάκριση. 

Η εξέλιξη του Λαμπαδιάρη ήταν ραγδαία. 

Έφθασε τον βαθμό του Στρατηγού και έγινε Αρχηγός της Αστυνομίας . 



Την φράση « ήπιον κλίμα» τη επανέλαβε ο Καραμανλής προκειμένου να μην προφυλακιστούν οι αδελφές Τσαγκαράκη και ο συνεργάτης τους Βαγγέλης Λάμπρου, όταν συνελήφθησαν επ’ αυτοφόρω να βάζουν φωτιά στα πολυκαταστήματα. 

Τους ανέκρινε ο δικαστής Μιχάλης Μαργαρίτης, ο οποίος βρέθηκε ως πρόεδρος του δικαστηρίου που δίκασε την 17Ν. 
Ο Βαγγέλης Λάμπρου ήταν στενά συνδεδεμένος με τον τρομοκράτη Τσουτσουβή καθώς και με τον Κουφοντίνα.. 
Παντρεύτηκε την Ευαγγελία Τσαγκαράκη . 
Ουδέποτε πλήρωσαν για τα ολοκαυτώματα των Ελληνικών πολυκαταστημάτων,  γιατί αυτό ήθελε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που τους είχε στρατευμένους στο έργο του. 


Ο βιογράφος του Κ. Καραμανλή αμερικανός συγγραφέας Γουντχάουζ στο σχετικό βιβλίο του , παρουσιάζει επιστολή που έστειλε στον φίλο του τον Γιάννη στο Παρίσι ο νεαρός τότε δικηγόρος Κ. Καραμανλής .

 Του γράφει «φίλε μου εκτιμώ ότι στον κομουνιστικό χώρο που είμαι στρατευμένος , δεν βλέπω εξέλιξη , γι αυτό θα μεταπηδήσω στο Λαϊκό κόμμα που οι συνθήκες είναι πλέον ευνοϊκές». 

Εξάλλου μόλις επέστρεψε το 1974 από το Παρίσι στις 24/7/1974 έκανε δήλωση η οποία επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο σε σχετικό ντοκιμαντέρ ότι : «Από τα νεανικά μου χρόνια έως σήμερα παραμένω σοσιαλιστής» ! 
Σοσιαλιστής ο Αρχηγός της Δεξιάς !!! Είναι να τρελαίνεται άνθρωπος !



Από το σημείο αυτό ξετυλίγεται το κουβάρι για την λύση του μυστηρίου και την εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος για την τρομοκρατία στην Ελλάδα. 

Η ιδεολογική της ταυτότητα είναι ξεκάθαρα ο Τροτσκισμός. Μια από τις μορφές της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917 είναι ο Τρότσκι.

Με την επικράτηση των μπολσεβίκων ο Τρότσκι απέκτησε την θερμή συμπάθεια πολλών Ελλήνων μεταξύ δε αυτών του Δημητρίου Γιωτόπουλου, πατέρα του Αλέξανδρου του αρχηγού της 17Ν . 

Τόσο γρήγορα προχώρησε αυτή η σχέση που κατέληξε να λάβει ο Δ. Γιωτόπουλος τη θέση του αντιπροέδρου του παγκοσμίου Τροτσκιστικού κινήματος και τον τίτλο του αρχειομαρξιστού κατά τα έτη 1925 -1935. 

Με πρωτοβουλία του Τρότσκι έγινε πρόεδρος κινήματος στην Ελλάδα με τον τίτλο Διεθνής Αριστερή Αντιπολίτευση και έλαβε το κωδικό όνομα White

Την ιδεολογία του Τρότσκι ασπάστηκαν τόσο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όσο και ο Μιχάλης Ράπτης ο λεγόμενος και Πάμπλο.

Ο Δημήτρης Γιωτόπουλος κάποτε ήρθε σε ρήξη με τον Τρότσκι , γιατί προς τιμήν του δεν δέχθηκε την άποψη του μέντορά του περί ανεξάρτητης Μακεδονίας με πρωτεύουσα την Θεσσαλονίκη. Κατήγγειλε το Τρότσκι και ισχυρίστηκε ότι αυτός είναι πλέον ο επί κεφαλής του παγκοσμίου κινήματος.

Τη διαφορά αυτή μεταξύ των δυο πρώην συντρόφων την γεφύρωσε με την μεσολάβησή του ο Μιχάλης Ράπτης ο οποίος για πολλά χρόνια έγινε άτυπος αρχηγός .

Στο μεταξύ ο γεννημένος το 1944 στο Παρίσι Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, από μικρή ηλικία έντονα πολιτικοποιημένος στην ΕΔΑ , εκπαιδεύτηκε στην Κούβα στο αντάρτικο των πόλεων και έδρασε τρομοκρατικά αρκετές φορές , πριν αναλάβει το ρόλο τους αρχηγού της 17Ν. 

Κυκλοφορούσε με πλαστό διαβατήριο με το επίθετο Οικονόμου.

Στην Ελλάδα ήρθε με το αληθινό του επίθετο, δηλαδή Γιωτόπουλος και ήταν ο συνοδός του Κωνσταντίνου Καραμανλή κατά την επάνοδό του από το Παρίσι τον Ιούλιο του 1974. 

Το γεγονός αυτό θα το δείτε με σχόλιο και φωτογραφίες , αν πατήσετε στο κομπιούτερ το « Καραμανλής επάνοδος 1974- Γιωτόπουλος».


Από την επομένη ημέρα της αφίξεως του ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος εξαφανίστηκε μέχρι την ώρα της συλλήψεως του στους Λειψούς με το επίθετο Οικονόμου.


Με τον Καραμανλή είχε οικογενειακή φιλία από τον πατέρα του ο οποίος πέθανε στο Παρίσι το 1965 από φυματίωση.


Στο Παρίσι συγκατοικούσε με τον Θεόδωρο Πάγκαλο και οι συχνότεροι επισκέπτες του ήταν η Αμαλία Φλέμιγκ , η Μελίνα Μερκούρη , ο Μίκης Θεοδωράκης κλπ

Ο Τροτσκιστής Ανδρέας Παπανδρέου, στέγασε στο ΠΑΣΟΚ τρομοκράτες πρωταγωνιστές τη 17Ν. 

Ονόματα όπως του Τσουτσουβή , του Κουφοντίνα , των αδελφών Ξηρών κλπ ήταν στελεχωμένα στο ΠΑΣΟΚ.

Αν προσεκτικά παρατηρήσουμε τη σχέση των Καραμανλή και Παπανδρέου, τα γεγονότα θα μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα της κρυφής αλλά ισχυρής συνεργασίας η οποία από κοινού εφηρμοσμένη , έφτασε την πατρίδα μας στην εξαθλίωση και στην απώλεια της Εθνικής κυριαρχίας.
Προώθησαν ο ένας τον άλλον και εδραιώθηκαν ως ηγέτες στις παρατάξεις τους. 
Από κοινού έδωσαν καίρια πλήγματα στην γλώσσα , που είναι η ταυτότητα μας . 


Παρέλαβαν την Εθνική οικονομία από το στρατιωτικό καθεστώς με χρέος 700 εκατομμύρια δολάρια και την έφτασαν στα 320 δισεκατομμύρια ευρώ. Έσβησαν την βαριά βιομηχανία των Ωνάση , Ανδρεάδη, ΧΡΩΠΕΙ, Πειραϊκή Πατραϊκή, Σκαλιστήρη και ατελείωτο αριθμό άλλων από τον κατάλογο των βιομηχάνων. 
Ολιγώρησαν στην οργανωμένη πυρπόληση των πολυκαταστημάτων , πρωταγωνίστησαν στην απώλεια της Εθνικής κυριαρχίας για εκατό χρόνια και έγιναν οι κύριοι υπεύθυνοι για τις χιλιάδες αυτοκτονίες Ελλήνων πολιτών. 
Υποχρέωσαν την αθρόα μετανάστευση του παραγωγικού και επιστημονικού ιστού της χώρας. 

Ευνόησαν την δράση της τρομοκρατίας για να μην υπάρξουν επενδύσεις στη χώρα μας και διέλυσαν με τις δολοφονίες των Αγγελόπουλου, Αθανασιάδη , Μποδοσάκη και του Ελληνοαμερικανού πλοιάρχου Γεωργίου Τζάνες την οργάνωση του Ωνάση , που είχε προοπτική την παγκόσμια προβολή της Ελλάδος διά της ερεύνης και των ανακαλύψεων προηγμένης τεχνολογίας κατασκευών , χρησίμων διά την βελτίωση της ζωής των πολιτών καθώς και την ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανίας , με σκοπό την απεξάρτηση της Ελλάδος από ξένες χώρες. 

Το αντιαεροπορικό ΑΡΤΕΜΙΣ θεωρήθηκε το καλύτερο στον κόσμο. Μόλις πήραμε τις πρώτες παραγγελίες για 30 αντιαεροπορικά στοιχεία από τον Καντάφι της Λιβύης , δια μαγείας σταμάτησε η κατασκευή του και μέσω Μάλτας βρέθηκε στο Ισραήλ όπου κατασκευάζεται αποκλειστικά. Το ίδιο συνέβει με το αεροπλάνο μη επανδρωμένο, τύπου «Πήγασος». 

Ο Ιωάννης Πασσάς ήταν αυτός που προσέφερε στην Ελλάδα το οικόπεδο επί του οποίου κτίστηκε το Μουσείο Ανατολικής Τέχνης με πλούσια εκθέματα μεγάλης ιστορικής αξίας , αλλά γκρεμίστηκε με εντολή του Κ. Καραμανλή, γιατί αποτελούσε το « σκάνδαλο της επταετίας». 

Η ενόχληση του Κ. Καραμανλή ήταν γιατί ο Ιωάννης Πασσάς προώθησε τον Μαρκεζίνη και ανέλαβε την πρωθυπουργία προκειμένου να οδηγηθεί η Ελλάδα στην ομαλότητα . 
Δεν ήθελε να έχει πολιτικό αντίπαλο ο ψευτοεθνάρχης. 

Κλείνοντας την έρευνα μου δηλώνω κατηγορηματικά ότι: 

Όλοι ανεξαιρέτως οι προαναφερθέντες τροτσκιστές ήτοι : Πατέρας και υιός Γιωτόπουλοι, Μιχάλης Ράπτης, Κωνσταντίνος Καραμανλής , Ανδρέας Παπανδρέου της πρώτης γραμμής καθώς και οι δευτερεύοντες Κουφοντίνας , αδελφοί Ξηροί, ο τρομοκράτης Κάρλος και τα υπόλοιπα μέλη του τροτσκιστικού θεάτρου , ήταν μαριονέττες και υποχείρια του Ιταλοεβραίου ΑΝΡΙ ΚΟΥΡΙΕΛ. (για τον Ανρί Κουριέλ, διαβάστε εδώ)


Αυτός δολοφονήθηκε το 1978 στο Παρίσι.
 Ήταν ΠΕΝΤΑΠΛΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ υπεύθυνος καθοδηγητής όλων των απελευθερωτικών κινημάτων παγκοσμίως και οργανωτής όλων των τρομοκρατικών οργανώσεων . 
Ο πραγματικός ΑΡΧΗΓΟΣ δηλαδή !!! ( δείτε το βιογραφικό του στο διαδίκτυο)
Τώρα καταλαβαίνουμε ΠΟΙΟΣ έδωσε την πληροφορία για να δολοφονηθεί ο Γουέλς .

Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΔΡΑΣΗ .

Υ.Γ. Τις σελίδες αυτές αφιερώνω στους Σάββα Καλεντερίδη, Χρήστο Χαλαζιά και Πάνο Καμμένο που είναι στενός φίλος των δυο προαναφερομένων…


ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΕΡΜΑΤΑΣ
6976627632

Ακολουθεί η επιστολή πρός Μητσοτάκη στήν επομενη σελίδα.










Πηγή


«Γερανοί τοῦ Ἰβύκου» λέγεται για απροσδόκητους μάρτυρες σε μια υπόθεση, που βοηθούν αποτελεσματικά στην ανεύρεση των ενόχων. 


Η φράση αυτή προήλθε από την ιστορία του λυρικού ποιητή Ίβυκου (6ος αι. π.Χ.) που τον σκότωσαν ληστές, την στιγμή ακριβώς που έτυχε να πετάει από πάνω τους ένα κοπάδι γερανών. 
Αργότερα οι ληστές αυτοί, όταν βρέθηκαν στο στάδιο και είδαν γερανούς να πετούν στον ουρανό, φώναξαν ανυποψίαστοι «να, οι γερανοί του Ιβύκου». 
Αυτή η δήλωση υποψίασε τους άλλους παρευρισκόμενους και έτσι αποκαλύφτηκε το έγκλημα που είχαν διαπράξει οι ληστές. 

Β’ ΠΠ – 1942: Το χριστουγεννιάτικο “δώρο” των Τούρκων στους Έλληνες εν μέσω Ναζιστικής Κατοχής

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2018 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο

Χριστούγεννα 1942. Η Ελλάδα γονατισμένη κάτω από την ναζιστική κατοχή βιώνει τον χειρότερο λιμό από την εποχή της αρχαιότητας, με χιλιάδες νεκρούς από πείνα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Τουρκία από τον Ιούνιο του 1941 είχε υπογράψει «σύμφωνο φιλίας» με την ναζιστική Γερμανία και ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 1942) εμπορική συμφωνία για την τροφοδοσία των ναζιστικών δυνάμεων με τα απαραίτητα για την κατασκευή όπλων μέταλλα – ιδίως χρώμιο.
Όσοι παρακολουθούν διαχρονικά την πορεία της Τουρκίας από το κίνημα των νεότουρκων (1908) μέχρι σήμερα, θεωρούν πως όλες ανεξαιρέτως οι διαχρονικές, αποφασιστικές ενέργειες της Τουρκίας διαθέτουν κάποια ιδιαίτερα, κοινά χαρακτηριστικά: Είναι ύπουλες (πισώπλατες), μεθοδευμένες, θρασύτατες και γίνονται συνήθως εκ του ασφαλούς μέσα σε ένα ήδη διαμορφωμένο πλαίσιο το οποίο θεωρούν ότι παρέχει την «κατάλληλη ευκαιρία».
Αν αποτύχουν, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να κάνουν «στροφή 180 μοιρών». Δηλαδή, ότι ακριβώς συνέβη μόλις κατέστη βέβαιη η ήττα των Γερμανών στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και η Τουρκία έσπευσε αμέσως «να κηρύξει τον πόλεμο στην Γερμανία»! (23 Φεβρουαρίου 1945).
Ο Ισμέτ Ινονού, διάδοχος του Μουσταφά Κεμάλ στην Προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας, μόλις ξεκίνησε η Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941, μυρίστηκε την «κατάλληλη ευκαιρία» προκειμένου να εξοντώσει όσους Έλληνες, Αρμένιους και Εβραίους είχαν καταφέρει να επιβιώσουν στην Κωνσταντινούπολη και ζούσαν ακόμα στην Τουρκία, όπως ακριβώς ένας καρχαρίας μυρίζεται το ανθρώπινο αίμα από κάποιο ναυάγιο.
Ολόκληρος ο πλανήτης ήταν απασχολημένος με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ελλάδα, βαριά πληγωμένη αιμορραγούσε στον πλευρό των συμμάχων για τα ιδανικά της ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Η Τουρκία, κρυμμένη πίσω από την επιτήδεια ουδετερότητα και το «σύμφωνο φιλίας» με την ναζιστική Γερμανία, είχε λυμένα τα χέρια της. Άρα, υπήρχε η «κατάλληλη ευκαιρία».
Έτσι τον Μάιο του 1941, λίγες μόλις βδομάδες μετά την Γερμανική εισβολή, η Τουρκία κήρυξε γενική επιστράτευση των μη μουσουλμάνων νέων ηλικίας από 20 έως 45 ετών. Όλος ο ανθός, η αφρόκρεμα της χριστιανικής κυρίως νεολαίας της Κωνσταντινούπολης οδηγήθηκε στα βάθη της Ανατολής με στόχο την φυσική της εξόντωση.
Η οξύτατη διαφωνία του δίδυμου Ινονού-Σαράτσογλου με τον στρατάρχη Φεβζί Τσακμάκ ο οποίος φοβόταν τις πιθανές συνέπειες μιας νέας γενοκτονίας, δεν επέτρεψε την εν ψυχρώ εκτέλεση των επιστρατευμένων, έτσι η επιστράτευση μετατράπηκε σε εκτέλεση καταναγκαστικών έργων.
Ο Πρόεδρος Ισμέτ Ινονού όμως δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος. Κάλεσε τον πρωθυπουργό Σουκρού Σαράτσογλου και του ανέθεσε το έργο της εξόντωσης, φυσικής ή οικονομικής, των μη μουσουλμανικών πληθυσμών της Τουρκίας με «όπλο» ένα έκτακτο φόρο περιουσίας.
Ο φόρος αυτός θα ήταν τόσο εξωφρενικός ώστε πρώτα οι «υπόχρεοι» θα αδυνατούσαν να τον πληρώσουν και στην συνέχεια θα τους δινόταν η μεγαλόψυχη «ευκαιρία» να τον εξοφλήσουν με καταναγκαστική εργασία κάτω από πολύ σκληρές και απάνθρωπες συνθήκες, οι οποίες θα οδηγούσαν στην φυσική τους εξόντωση.
Υπολογίζεται ότι για την εξόφληση του φόρου που επιβλήθηκε σε κάθε Έλληνα, Αρμένη ή Εβραίο αλλά δεν κατέστη δυνατό να πληρωθεί, απαιτείτο καταναγκαστική εργασία διακοσίων έως τριακοσίων ετών προκειμένου να εξοφληθεί!! Ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν έχασε χρόνο. Σχεδίασε προσεκτικά τα βήματα που έπρεπε να γίνουν ένα προς ένα:
Πρώτα έπρεπε να προετοιμαστεί το κατάλληλο κλίμα στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ο τουρκικός τύπος άρχισε σταδιακά να εξαπολύει μια εκστρατεία μίσους και φανατισμού εναντίον των μη μουσουλμάνων – Ελλήνων, Αρμενίων, Εβραίων. Όλα τα δεινά της Τουρκίας φορτώνονταν στις πλάτες των μειονοτήτων και στην οικονομική ευημερία που απολάμβαναν.
Δεύτερον, ανασύρθηκε ένας νόμος που είχαν ετοιμάσει το 1914 οι νεότουρκοι για την «ανάπτυξη της Τουρκικής οικονομίας» με πλιάτσικο όλων των μεγάλων χριστιανικών περιουσιών της Τουρκίας. Ξεσκονίστηκε, καθαρογράφτηκε, συμπληρώθηκε και παρουσιάστηκε από τον υφυπουργό οικονομικών Εσαάτ Τεκελί στον πρωθυπουργό Σουκρού Σαράτσογλου.
Ο τελευταίος ζήτησε από τον σεσημασμένο για σφαγές άμαχων Ελλήνων Fuat Agrali, την δημιουργία ενός μικρού διευθυντηρίου που θα εφάρμοζε τον νόμο. Μέλη του ορίστηκαν οι Faik Ökte, (έφορος Κωνσταντινούπολης) και Mumtaz Tarham τους οποίους ο Fuat Agrali παρουσίασε στον Τούρκο πρωθυπουργό με τα εξής λόγια: «Αυτά τα δύο παλληκάρια θα εφαρμόσουν τον νόμο μας στην Kωνσταντινούπολη και στη Σμύρνη».
Το επόμενο βήμα ήταν η μυστική συνεδρίαση του κυβερνώντος λαϊκού κόμματος κατά την διάρκεια της οποίας ο Τούρκος πρωθυπουργός έδωσε εγγυήσεις πως το βαρλίκι, ο νέος νόμος με τον έκτακτο φόρο περιουσίας, στην πράξη θα εφαρμοστεί μόνο στις μειονότητες. Εξήγησε ότι έπρεπε, για τα μάτια, να υπάρχει και ένας φόρος για Τούρκους αλλά θα ήταν μικρός και συμβολικός, έτσι για να τηρηθούν στοιχειωδώς τα προσχήματα. Αμέσως μετά, η Τουρκική βουλή ψήφισε σε μια συνεδρίαση τον νόμο 4305 με 17 άρθρα, στις 12 Νοεμβρίου 1942.
Ο νόμος 4305 διαχώρισε με επίσημο, ρατσιστικό τρόπο τους φορολογούμενους σε τέσσερις κατηγορίες: Μουσουλμάνους, Γκιαούρηδες (Έλληνες, Αρμένιους, Εβραίους), όσους άλλαξαν την πίστη τους και έγιναν μουσουλμάνοι (Donme) και τέλος όλους τους ξένους υπηκόους.
Καθορίστηκαν επιτροπές με έξη μέλη που όριζαν αυθαίρετα το ποσό του φόρου για κάθε φορολογούμενο ξεχωριστά (Δύο εφοριακοί, δύο μέλη τοπικής αυτοδιοίκησης που ήταν φανατισμένα μέλη του λαϊκού κόμματος και δύο μουσουλμάνοι – μέλη του εμπορικού επιμελητηρίου της Κωνσταντινούπολης).
Στο βιβλίο «Η συμφορά του φόρου Βαρλίκι» (Varlık Vergisi Faciası) ο έφορος Κωνσταντινούπολης Faik Ökte μας περιγράφει με ποιο τρόπο οριζόταν το ποσό του φόρου, αφού πρώτα εξεταζόταν ο φάκελος του θύματος και βεβαιώνονταν το θρήσκευμα και η εθνικότητα του:
-Πόσο θα πληρώσει αυτός;
-500.000 λίρες πρότεινε ένα μέλος της επιτροπής.
-Όχι, όχι 1.000.000 λίρες αντιπρότεινε ένα άλλο.
-Πείτε ένα ενδιάμεσο ποσό να τελειώνουμε, επενέβαινε ένας τρίτος.
Αν σε ένα χριστιανό φορολογούμενο επιβαλλόταν 5.000 λίρες φόρος για ένα μικρό κατάστημα, στον μουσουλμάνο του διπλανού ακριβώς καταστήματος επιβαλλόταν φόρος μόνο 5 λιρών! Το αυθαίρετο ποσό του φόρου που επιβαλλόταν ήταν οριστικό και αμετάκλητο – δεν επιδέχονταν καμιά έφεση.
Η προθεσμία πληρωμής ορίστηκε σε 15 ημέρες. Τυχόν καθυστέρηση πληρωμής για την μεν πρώτη εβδομάδα σήμαινε πρόστιμο 1%, για την δεύτερη 2% κ.ο.κ.ε. Μετά την παρέλευση ενός μηνός ακολουθούσε κατάσχεση της ακίνητης περιουσίας, σύλληψη και εκτόπιση του «οφειλέτη» σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας με ημερήσια «αμοιβή» 2 λιρών η οποία «συμψηφιζόταν» με τον φόρο που είχε επιβληθεί.
Οι φορολογικοί κατάλογοι δημοσιεύτηκαν από τις Τουρκικές αρχές τις παραμονές των Χριστουγέννων του 1942. Ο πανικός απλώθηκε στην έντρομη μειονότητα που γέμισε όλες τις εφημερίδες με αγγελίες πώλησης ακινήτων Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων. Σύμφωνα με όσα καταγράφει στο βιβλίο του ο έφορος της Κωνσταντινούπολης Faik Ökte, στο τέλος του 1942 αγοραστή έψαχναν απεγνωσμένα μέσα από εφημερίδες 8 εργοστάσια, 7 στοές σε κεντρικά σημεία, 80 πολυκατοικίες, 230 σπίτια, 97 μαγαζιά και 190 οικόπεδα!
Όπως ήταν φυσικό, οι τιμές κατρακύλησαν αμέσως με αποτέλεσμα να ξεπουλιούνται ολόκληρες περιουσίες για ένα κομμάτι ψωμί. Όσοι δεν κατάφεραν να εξοφλήσουν τον φόρο που τους επέβαλαν οι Τουρκικές αρχές άρχισαν να βλέπουν, μετά την 7η Ιανουαρίου 1943, τα ονόματα τους στις εφημερίδες. Η περιουσία τους κατάσχονταν και οι «υπόχρεοι» οδηγούντο σε καθημερινά, καταναγκαστικά έργα από τις 5 το πρωί έως τις 7 το απόγευμα στο Άσκαλε, την περιοχή που θεωρείται η Σιβηρία της Ανατολής.
Τον Σεπτέμβριο του 1943 η Αμερικανική εφημερίδα New York Times δημοσίευσε ένα άρθρο για την πισώπλατη μαχαιριά της Τουρκίας και η Τουρκική εθνοσυνέλευση, χωρίς καθυστέρηση, αποφάσισε την άμεση διαγραφή των φόρων που δεν είχαν εισπραχθεί ακόμα. Τρεις μήνες αργότερα (Δεκέμβριος 1943) αποφασίστηκε η διάλυση των ταγμάτων εργασίας και η επιστροφή των «οφειλετών» στα σπίτια τους.
Όσοι άντεξαν τις κακουχίες και κατάφεραν να επιστρέψουν, ήταν κυριολεκτικά αγνώριστοι. Από τους 1.229 πλούσιους μειονοτικούς που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τον υπερβολικό φόρο που τους επιβλήθηκε και βρέθηκαν στα τάγματα εργασίας, ένας στους τρεις δεν κατάφερε να γυρίσει πίσω. Πλήθος μαρτυριών καταγράφει συγκλονιστικές λεπτομέρειες μιας ακόμα μαύρης σελίδας στην ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας.
Ο νόμος 4305 καταργήθηκε οριστικά στις 15 Μαρτίου 1944, όταν ο Ρωσικός Στρατός έφθασε νικητής στα σύνορα της Ρουμανίας και η Τουρκία προσπάθησε να εξαφανίσει τα ίχνη του αποτρόπαιου εγκλήματος που διέπραξε.
—————————-
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α: Η μελέτη και η πλήρης γνώση των ιστορικών γεγονότων που σημάδεψαν και σημαδεύουν την σύγχρονη πορεία Ελλάδος και Τουρκίας, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί κήρυγμα μίσους προς την απέναντι όχθη του Αιγαίου. Αντίθετα, ένα χέρι φιλίας μόνιμα απλωμένο, με ειλικρίνεια και αμοιβαίο σεβασμό, δίνει ελπίδα στις επόμενες γενιές να πετύχουν κάποτε αυτό που οι παλαιότερες δεν κατάφεραν.
Η μελέτη όμως και η πλήρης ιστορική γνώση, αποτελεί εθνική υποχρέωση γιατί η λήθη του κακού είναι η άδεια για την επανάληψη του**. Και η Τουρκία στις μέρες μας, με εξωπραγματικές νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις, αποτελεί ένα μεγάλο κίνδυνο για την σταθερότητα, την ασφάλεια και την ειρήνη σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια.
Σε ότι πάντως μας αφορά, δεν υπάρχει πιο καταλυτικό, πιο ισχυρό όπλο των Ελλήνων εναντίον των προβληματικών μας γειτόνων, από την πλήρη γνώση της ιστορίας μας!***

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

ΠΗΓΗ: https://analyst.gr/

Το παιχνίδι του ποιος την έχει πιο μεγάλη (την εμβέλεια)

Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2018 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο

Πρόσφατα μία τουρκική εφημερίδα με αφορμή μία δοκιμαστίκη εκτόξευση του βαλλιστικού πύραυλου BORA εκμεταλλεύτηκε την περίσταση δημοσιεύοντας μία φωτογραφία όπου ο πύραυλος εκτοξευόμενος από την περιοχή της Σμύρνης απεικονίζεται να έχει αρκετή εμβέλεια για να πλήξει την Αθήνα.
Το συγκεκριμένο δημοσίευμα αν και σε καθαρά πρακτικό επίπεδο ήταν ανάξιο λόγου θυμίζοντας κάτι από «pissing contest» κι εφόσον αφήνει εκτός εικόνας πολλές άλλες επιχειρησιακές παραμέτρους στην προσπάθεια της να δημιουργήσει μία συγκεκριμένη στρεβλή εικόνα, ωστόσο φαίνεται ότι προκάλεσε έντονες συζητήσεις κι από τις δυο πλευρές του Αιγαίου.
Το μόνο πρακτικό αντίκρυσμα είναι ο ψυχολογικός αντίκτυπος που θα μπορούσε να έχει μία τέτοια εικόνα στον αμυνόμενο, με την σκέψη ότι η πρωτεύουσα της χώρας του που μέχρι πρότινος θεωρούνταν σχετικά ασφαλής τώρα είναι εντός βεληνεκούς όπλων που δεν χρειάζεται καν να απομακρυνθούν από την επικράτεια της αντίπαλης χώρας.
Αυτό όμως ακόμα κι αν δεχθούμε ότι είναι γεγονός, είναι άσχετο. Ο πόλεμος – κανένας πόλεμος μέχρι τώρα – δεν πρόκειται να κριθεί από έναν ή περισσότερους βαλλιστικούς πυραύλους που θα κατευθύνονται αδιάκριτα προς μία γενική κατεύθυνση υποθέτοντας ότι θα βρουν τον στόχο τους.
Στην εικόνα υπάρχουν και άλλες παραμέτροι. Αφενός μεν τα αντίμετρα που θα ληφθούν εκ των προτέρων ενάντια σε εκείνα τα όπλα που έχουν την ικανότητα πλήγματος εκ του μακρόθεν, κι αφετέρου δε τα μέτρα που θα ληφθούν ως παράγοντας αποτροπής, δηλαδή ως κίνητρο για τον εχθρό να μην εξαπολύσει πρώτος επίθεση, διότι με βεβαιότητα θα δεχθεί κι αυτός αμέσως μετά.
Στην παρούσα ανάρτηση θα παρουσιάσουμε πολύ περιληπτικά δυο μόνο από αυτά τα μέτρα και αντίμετρα που έχει την δυνατότητα να λάβει η Ελλάδα μέσω των Ενόπλων Δυνάμεών της, ενάντια στην υποτιθέμενη απειλή που συνιστά ο BORA.
Αρχικά είναι οι πύραυλοι πλεύσης SCALP EG  εκτοξευόμενους από αέρος από μαχητικά αεροσκάφη Mirage 2000-5 Mk2. Οι πύραυλοι αυτοί αν και η ακριβής τους εμβέλεια είναι απόρρητη, αναφέρονται αριθμοί από 250 μέχρι 400 και 500 χιλιόμετρα. Για τις ανάγκες του σεναρίου δεχόμαστε έστω ως υποθετική εμβέλεια όχι την μέγιστη αναφερόμενη, αλλά την μεσαία, στα 400 χιλιόμετρα.
Ελληνικό Mirage 2000-5Mk2 φορτωμένο με SCALP EG, πυραύλους MICA IR και ER
Ένα μαχητικό αεροσκάφος φορέας πετώντας με ασφάλεια πίσω από την Θράκη και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου χωρίς καν να πλησιάσει τις τουρκικές ακτές μπορεί να πλήξει στόχους σε όλη την δυτική Τουρκία.
Επισημαίνεται ότι το σύνολο σχεδόν της βιομηχανικής και το μεγαλύτερο μέρος της στρατιωτικής υποδομής της Τουρκίας εντοπίζεται στην δυτική Τουρκία, όπως εξάλλου και ο μεγαλύτερος πληθυσμιακός όγκος, ιδιαίτερα στην περιοχή της Κων/λης και στα αστικά κέντρα της δυτικής ακτογραμμής.
Η πρωτεύουσα Άγκυρα είναι εκτός εμβέλειας των SCALP EG – εκτός αν τα αεροσκάφη φορείς πετάξουν για ένα διάστημα πάνω από τουρκικό έδαφος – πλην όμως η συντριπτική πλειοψηφία των στόχων ενδιαφέροντος βρίσκονται στην δυτική Τουρκία, δίπλα μας, κι είναι σαφώς εντός εμβέλειας.
Ενδεικτικά λοιπόν, με την χρήση ανοιχτών πηγών, ήτοι του εργαλείου μέτρησης αποστάσεων του google maps, οι περιοχές που θα βρεθούν στο στόχαστρο των SCALP EG είναι οι εξής:
Και συνολικά, το μισό σχεδον της Τουρκίας είναι «προσβάσιμο» από τους SCALP EG, κι όχι απλώς το μισό, αλλά το σημαντικό εκείνο μισό. Όχι τα βουνά της ανατολίας, ούτε η λίμνη Βαν:
Όπως γίνεται αντιληπτό λοιπόν, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα ένας εκτοξευτής BORA να παίξει τον ρόλο του στόχου πολυτελείας για την Πολεμική Αεροπορία με το να μεταφερθεί δίπλα στην Σμύρνη, όπως απεικονίζεται στην εν θέματι φωτογραφία της τουρκικής εφημερίδας.
Εκτός των Mirage 2000-5, ενεργό αποτρεπτικό ρόλο έχει κι ο Ελληνικός Στρατός με την χρήση των πυραύλων ATACMS, εκτοξευόμενους από τους φορείς Μ270. Εγκατεστημένοι στον Έβρο ή στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, έχουν εντός εμβέλειας το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής Θράκης και το σύνολο της δυτικής τουρκικής ακτογραμμής.
Οι συγκεκριμένοι πύραυλοι έχουν γνωστή μέγιστη εμβέλεια 165 χιλιόμετρα, γεγονός που καθιστά εντός εμβέλειας τις εξής περιοχές.
Όπως παρατηρούμε ακόμα και αν οι στόχοι δεν είναι στο μέγιστο της εμβέλειας του συστήματος, και πάλι όλοι οι στόχοι στην τουρκική ακτογραμμή, ναύσταθμοι, λιμενικές εγκαταστάσεις, βιομηχανικές ζώνες, διυλιστήρια, αεροδρόμια κτλ είναι και πάλι εντός εμβέλειας των ATACMS.
H εμβέλειά των φορέων δύναται να αυξηθεί περαιτέρω με την προμήθεια των πυραύλων Deep Strike που φτάνουν πλέον στα όρια της συνθήκης INF, ήτοι λίγο κάτω από 500 χιλιόμετρα. Στο σύστημα αυτό έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν, κι είναι γνωστό πως είναι αποδεσμεύσιμο για εξαγωγές.
Τα παραπάνω είναι δυο μόνο από τα πιθανά αντίμετρα που μπορεί να ληφθούν ενάντια σε ενδεχόμενες απειλές κατηγορίας BORA. Δεν βάζουμε καν στην εικόνα και άλλα αντίμετρα στην ελληνική φαρέτρα, όπως πύραυλους Exocet Block3 με ικανότητα χερσαίας επίθεσης, τα υπόλοιπα όπλα κρούσης της ΠΑ κτλ.
To μόνο βέβαιο είναι πως τυχόν χρήση βαλλιστικών πυραύλων σε καμία περίπτωση δεν θα σημαίνει ενέργεια εκ του ασφαλούς και θα σημαίνει άμεση αντίδραση με πολλαπλάσιο κόστος για τον επιτιθέμενο.
Όλα αυτά βέβαια είναι γνωστά, και σε καμία περίπτωση δεν τα γράφουμε θεωρώντας που πρόκειται για κάτι καινούριο. Φαίνεται όμως ότι ορισμένοι τα ξεχνάνε ή πολύ βολικά παριστάνουν ότι τα ξεχνάνε και χρειάζονται υπενθύμιση ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Συμπέρασμα:
1) Απέκτησαν οι Τούρκοι ικανότητα να πλήξουν την Αθήνα με βαλλιστικούς πυραύλους; Αν και ακόμα ψάχνονται με δοκιμές και πειραματισμούς, μάλλον ναι. Με τι αξιοπιστία είναι ακόμα συζητήσιμο.
2) Μπορούν να πλήξουν την Αθήνα με ασφάλεια κι ατιμώρητοι όπως αφήνει να εννοηθεί η τουρκική εφημερίδα; Αστειότητες.
3) Θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν βαλλιστικούς πυραύλους σε έναν γενικευμένο πόλεμο; Θα μπορούσαν να το δοκιμάσουν. Τους περιμένουμε.

Μασκαρά Τούρκο! “Μούφα” για εσωτερική κατανάλωση τα περί άσκησης με τις ΗΠΑ !

Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο

Σ
ε ανάρτηση του στο Twitter το Τουρκικό Υπουργείο Άμυνας, δημοσιεύοντας μάλιστα και φωτογραφίες, έκανε λόγο για κοινή άσκηση των ναυτικών της δυνάμεων με τις ΗΠΑ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου νοτιοδυτικά της Κύπρου, αναφέρει το καλά ενημερωμένο HELLAS JOURNAL.

Ωστόσο, αυτό φαίνεται να απέχει από την πραγματικότητα καθώς κυβερνητική πηγή, μιλώντας στο OMEGA ξεκαθάρισε ότι πρόκειται για υβριδική προπαγάνδα της Τουρκίας, λέγοντας πως οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν κοινή άσκηση με τους Γάλλους και ότι οι τουρκικές φρεγάτες προσέγγισαν τα πλοία, απλά για να βγάλουν φωτογραφίες. Την κυβερνητική πηγή επιβεβαιώνει και η ανάρτηση στο Twitter του Έκτου Στόλου που κάνει λόγο για κοινή άσκηση των ΗΠΑ με τη Γαλλία.
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΗς ΚΥΠΡΟΥ: Η Λευκωσία διαψεύδει πληροφορίες αλλά και ανάρτηση στην ιστοσελίδα τού τουρκικού υπουργείου Άμυνας, περί κοινής άσκησης Τουρκίας – Ηνωμένων Πολιτειών νοτίως της Κύπρου. Τα τουρκικά δημοσιεύματα έκαναν λόγο για άσκηση μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, εντός της κυπριακής ΑΟΖ και ύστερα από τουρκική NAVTEX.
Παρόμοια άσκηση δεν έγινε ποτέ, δήλωναν διπλωματικές πηγές στη Λευκωσία, που χαρακτήρισαν τα τουρκικά δημοσιεύματα ως υβριδικό αντιπερισπασμό. Μάλιστα οι ίδιες πηγές τόνιζαν ότι αμερικανική φρεγάτα, πού βρίσκεται στην περιοχή εδώ και καιρό και μεταξύ άλλων προστατεύει τις εργασίες της Exxon Mobil στο οικόπεδο δέκα, πράγματι έλαβε μέρος σε κοινή άσκηση όμως των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας.
Η άσκηση έγινε μετά από άδεια την οποία εξέδωσε η Κυπριακή Δημοκρατία. Οι Τούρκοι έκαναν δική τους παράλληλη άσκηση στην ίδια περιοχή με τα πλοία να βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Σύμφωνα πάντα με διπλωματικές πηγές στη Λευκωσία, όσο προσεγγίζει η στιγμή των αποτελεσμάτων στο Οικόπεδο δέκα αναμένεται να υπάρχει κλιμάκωση των τουρκικών μεθοδεύσεων για δημιουργία έντασης.

πηγή

Η “Ελληνική Επιχείρηση” του Στάλιν εναντίον του Ποντιακού Ελληνισμού

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο

Η “Ελληνική Επιχείρηση” του Στάλιν εναντίον του Ποντιακού Ελληνισμού

Η “Ελληνική Επιχείρηση” του Στάλιν εναντίον του Ποντιακού Ελληνισμού

 Η 15η Δεκεμβρίου του 1937 θεωρείται η ημέρα που ο όρος «Έλληνας» μετατράπηκε σε πολιτική κατηγορία και οδήγησε σε μαζικές συλλήψεις κατά των μελών της ελληνικής μειονότητας στη Σοβιετική Ένωση. Οι διώξεις συμπεριέλαβαν όλους τους άρρενες Έλληνες ανεξάρτητα από την πολιτική ή κοινωνική τους θέση. Συνελήφθη όλη η ελληνική ηγετική ομάδα που αποτελείτο από πιστά μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Συνελήφθησαν τόσο οι ντόπιοι Έλληνες (Μαριουπολίτες, Πόντιοι, απόγονοι των παλιών μεταναστών από τον ελλαδικό χώρο), όσο και οι πολιτικοί πρόσφυγες από Ελλάδα -μέλη και φίλοι του ΚΚΕ- που είχαν καταφύγει στη Σοβιετική Ένωση για να αποφύγουν τις πολιτικές διώξεις που είχαν ξεκινήσει με το Ιδιώνυμο (1928) και εντάθηκαν την περίοδο της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Με το Διάταγμα-Ντιρεκτίβα 50215 που έφερε την υπογραφή του επικεφαλής της Κρατικής Ασφάλειας (ΝΚVD) Νικολάι Γιεζόφ, η ελληνική σοβιετική μειονότητα είχε θεωρηθεί ύποπτη. Σύμφωνα με αυτήν την αντίληψη, η εθνοτική καταγωγή ταυτιζόταν με πολιτικό αδίκημα.

Υπολογίζεται ότι η Ασφάλεια συνέλαβε 15.000 πολίτες ελληνικής καταγωγής. Ένα σημαντικό τμήμα της μειονότητας, που προερχόταν από τις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και είχε εγκατασταθεί στην ΕΣΣΔ εξαιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής, βίωνε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια μια παρόμοια κατάσταση, καθώς λίγα χρόνια πριν είχε βρεθεί στο στόχαστρο των Νεότουρκων εθνικιστών. Η πολιτική αυτή της συλλογικής ευθύνης λόγω της ένταξης σε μια εθνοτική ομάδα και της ενοχοποίησης της πολιτισμικής ταυτότητας, θα αποτελέσει βασικό άξονα της σταλινικής πολιτικής κατά συγκεκριμένων μειονοτικών ομάδων. Ενα διάταγμα σήμανε τις ομαδικές διώξεις κατά της μειονότητας Τα σύννεφα είχαν αρχίσει να πυκνώνουν από το φθινόπωρο του ’37.

 Ο Ivan Tzouha (Iβάν Τζουχά) στο βιβλίο του «Gretseskayia Operatsia» («Ελληνική Επιχείρηση») αναφέρει ως πρώτη επίσημη πράξη κατά των μειονοτήτων, την απόφαση που ελήφθη στη συνεδρίαση του Οργανωτικού Γραφείου της Κ.Ε. του Κομμουνιστικού Κόμματος (ΠΚΚ-μπ) με βάση την οποία η ύπαρξη εθνικών σχολείων (φινλανδικών, γερμανικών, αγγλικών, ελληνικών κ.λπ.) θεωρείτο «επιβλαβής» για τον σοβιετικό σοσιαλισμό και καλούσε τους υπεύθυνους της NKVD να λάβουν τα αναγκαία μέτρα. Τότε έκλεισαν 250 ελληνικά σχολεία στον Καύκασο, την περιοχή Κρασνοντάρ (Νότια Ρωσία), την Κριμαία και την περιοχή της Αζοφικής (Μαριούπολη-Ντονιέτσκ). Η πολιτική της στοχοποίησης της ελληνικής μειονότητας θα κωδικοποιηθεί με το Διάταγμα-Ντιρεκτίβα υπ. αριθμ. 50215. Στο Διάταγμα που είχε την υπογραφή του Γιεζόφ, «επιτρόπου του ΛΚΕΥ (Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων) της ΕΣΣΔ, γενικού επιτρόπου της Κρατικής Ασφάλειας», αναφέρονταν τα εξής: «Παράλληλα με την κατασκοπευτική και υπονομευτική δραστηριότητα προς το συμφέρον των Γερμανών και των Ιαπώνων, η ελληνική κατασκοπεία αναπτύσσει εντατική αντισοβιετική και εθνικιστική δραστηριότητα, στηριζόμενη σε πολίτες με αντισοβιετικές βλέψεις... ανάμεσα στον ελληνικό πληθυσμό της ΕΣΣΔ. Με σκοπό την αναχαίτιση της δραστηριότητας της ελληνικής κατασκοπείας στο έδαφος της ΕΣΣΔ ΔΙΑΤΑΣΣΩ: Στις 15 Δεκεμβρίου ταυτόχρονα, σ’ όλες τις Δημοκρατίες και τις Περιφέρειες, να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες, οι οποίοι είναι ύποπτοι για κατασκοπευτική, αντάρτικη και εθνικιστική αντισοβιετική δραστηριότητα.

Συλλαμβάνονται όλοι οι Έλληνες (Έλληνες υπήκοοι και πολίτες της ΕΣΣΔ) των εξής κατηγοριών: Α) Όσοι είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο του ΛΚΕΥ και όσοι είναι υπό παρακολούθηση. Β) Πρώην μεγαλέμποροι, μαυραγορίτες και λαθρέμποροι. Γ) Έλληνες που αναπτύσσουν εντατική εθνικιστική δραστηριότητα, πρώτοι απ’ όλους οι πρώην κουλάκοι και όσοι απέφυγαν την αποκουλακοποίηση. Δ) Πολιτικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες, οι οποίοι ήρθαν παράνομα στην ΕΣΣΔ, άσχετα από ποια χώρα έφτασαν». Προσπαθώντας να μελετήσω την άγνωστη ιστορία του σοβιετικού ελληνισμού και ειδικά την εποχή των σταλινικών διώξεων, συνάντησα κάποιους αξιοσημείωτους ανθρώπους που έζησαν σε όλες τις μορφές τη βία εκείνης της εποχής.

Τον Γιάννη Καραμανίδη τον συνάντησα στα τέλη της δεκαετίας του ’80 σ’ ένα φτωχικό αυθαίρετο σπιτάκι στην Ανω Φούσα Ασπροπύργου. Ο Καραμανίδης είχε βιώσει όλη την κοσμογονική αλλαγή που συνέβη στις δύο ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Τη γενοκτονία και την κυριαρχία του τουρκικού εθνικισμού στις περιοχές του μικρασιατικού Πόντου, την προσφυγιά στη Σοβιετική Ένωση και τις πολιτικές εξελίξεις του Μεσοπολέμου. Εζησε τη Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ) και υπήρξε θύμα του σταλινισμού κατά την έναρξη της «Ελληνικής Επιχείρησης». O Kαραμανίδης ήταν γόνος εύπορης οικογένειας των Κοτυώρων του μικρασιατικού Πόντου. Η πολιτική των Νεότουρκων τον υποχρέωσε να ανέβει στο βουνό στα 17 του χρόνια και να γίνει αντάρτης.

 Με τη Μικρασιατική Καταστροφή, μετά από πέντε χρόνια αντάρτικης δράσης, κατέφυγε στο Αντλερ της Σοβιετικής Ένωσης, όπου συνελήφθη το 1937. Περιέγραψε ως εξής τη σύλληψή του: «Με έπιασαν στις 18 Δεκεμβρίου 1937. Με πήγαν στη φυλακή του Κρασνοντάρ. Μου ζητούσαν να υπογράψω ότι ανατίναξα το γεφύρι στο Τανγκανρόκ. Εγώ δεν ήξερα ούτε πού βρισκόταν αυτό... Εκεί έφαγα πολύ ξύλο... Στις 12 το βράδυ έρχονται, με παίρνουν για ανάκριση. Με χτυπούσαν και μου έλεγαν να υπογράψω ότι χάλασα το γεφύρι. Με έβαλαν γυμνό σε μια κάμαρα να στέκω όρθιος. Οι τοίχοι γύρω ήταν γεμάτοι καρφιά. Δεν μπορούσες να ακουμπήσεις πουθενά. Εριχναν κρύο νερό πάνω μου. Πρήστηκα. Με έβγαλαν έξω να υπογράψω. Εγώ δεν υπόγραφα. Εκλειναν με το χέρι τους το κείμενο και μου έλεγαν “υπόγραψε”. Τους έλεγα “να διαβάσω τι γράφει και μετά θα το υπογράψω”. Αυτός δεν το φανέρωνε αλλά έβριζε και μου έλεγε “υπόγραψε”. “Ανοίχτε να διαβάσω για να ξέρω γιατί με έχετε εδώ” έλεγα. Τότε άρχιζε το ξύλο. Πολύ ξύλο. Με χτύπαγε ο ένας και μετά με πέταγε στον άλλο. Τα ίδια και αυτός. Μέχρι που σωριαζόμουν κάτω». Τελικά η Δυάδα των Γιεζόφ και Βισίσκι που υπέγραφε όλες τις καταδίκες ή τις εκτελέσεις -από τον Σεπτέμβριο του ’38 το δικαίωμα υπογραφής δίνεται σε τοπικές Τριμελείς Επιτροπές (τρόικα)- τον καταδίκασε σε 10ετή κάθειρξη.

Ο Καραμανίδης περιπλανήθηκε σε διάφορα μέρη στην Άπω Ανατολή: Καμτσάτκα, Σαχαλίνη, Βλαδιβοστόκ για να καταλήξει τελικά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Μαγκαντάν της Κολιμά. Περιγράφει ως εξής τις συνθήκες διαβίωσης: «Το στρατόπεδο ήταν γεμάτο από Έλληνες. Υπήρχαν απ’ όλα τα έθνη: Ρώσοι, Γεωργιανοί, Πολωνοί, Εγγλέζοι. Δεκαοχτώ χιλιάδες έφεραν με μας εκεί. Από αυτούς επέζησαν οι 300. Οι άλλοι πέθαναν από την πείνα και το κρύο. Μαγειρεύαμε πριονίδι για να τρώμε. Στοίβες ήταν τα πτώματα. Μαυρισμένα ήταν. Εσκαβαν λάκκους 50 μέτρα μήκος και 15 πλάτος. Για να ανοίξουν ένα λάκκο έκαναν 4 με 5 μέρες. Παγωμένο ήταν το χώμα. Δεν σκαβόταν. Έσκαβαν λίγο, μετά έχυναν πετρέλαιο και έβαζαν φωτιά. Ετσι έλιωνε ο πάγος και συνέχιζαν το σκάψιμο. Μετά από λίγο πάλι. Μέχρι να φτάσουν τα τρία μέτρα. Τους πεθαμένους τους έσπρωχναν μ’ ένα τρακτέρ μέσα στο λάκκο. Χιλιάδες ομαδικοί τάφοι υπήρχαν σ’ εκείνους τους κάμπους της Κολιμά... Στη δουλειά μας πήγαιναν 20-30 ανθρώπους. Γύρω μας φαντάροι. Αν κάποιος δεν μπορούσε να περπατήσει τον χτυπούσαν. Το χειρότερο όμως ήταν τα σκυλιά. Όποιος ήταν φυλακισμένος με το άρθρο 58 του ποινικού κώδικα δεν είχε κανένα δικαίωμα. Κι αν πέθαινες και αν σε σκότωναν δεν έδιναν λογαριασμό σε κανένα. Στη φυλακή δεν μιλούσαμε καθόλου. Ο πολιτικός κρατούμενος δεν έχει γλώσσα. Παντού στη στολή είχαμε το νούμερο μας. Εγώ ήμουν το νούμερο 665. Αυτόν είχα μέχρι το τέλος.

Οι ποινικοί κρατούμενοι είχαν περισσότερες ελευθερίες». «Από 25.000 μείναμε 600» Στην ερευνητική μου περιπλάνηση συνάντησα στη Νέα Σμύρνη και τον Παύλο Κερδεμελίδη. Αλλον έναν ομογενή που είχε βιώσει τη σταλινική βία και είχε ζήσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της περιοχής Βορκουτά 12,5 χρόνια. Ο Κερδεμελίδης είχε γεννηθεί στα περίχωρα της Τραπεζούντας του Πόντου και είχε καταφύγει στην Κριμαία της Ρωσίας λόγω της γενοκτονίας που πραγματοποιούσε ο νεοτουρκικός εθνικισμός στα νότια παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Τον συνέλαβαν στις 15 Δεκεμβρίου 1937 στην Αλούπκα (παραφθορά της Αλωπεκής Φωλέα, όπως ήταν η αρχαία ελληνική ονομασία της περιοχής). Ήταν ο πρόεδρος της «κοπερατίβας φωτογράφων». Η σύλληψή του έγινε με τον εξής τρόπο: «Με συνέλαβε η NKVD χωρίς να ξέρω το γιατί. Αργότερα άρχισαν τις ανακρίσεις και μας πήγαιναν από τη Γιάλτα στη Σεβαστούπολη. Στις ανακρίσεις χτυπούσαν με βούρδουλα και ρωτούσαν τι ξέρω γι’ αυτόν ή τον άλλο. Δεκαοχτώ μήνες γίνονταν οι ανακρίσεις... Η κατάθεση που υπόγραψα έλεγε ότι ήμουν σε κάποια ομάδα, ότι θέλαμε να ρίξουμε τη σοβιετική κυβέρνηση». Με βάση την ομολογία του ο Κερδεμελίδης καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα από την Τριμελή Επιτροπή. Μετά από περιπλάνηση σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης τον μεταφέρουν σε στρατόπεδο στην περιοχή Βορκουτά.

Περιγράφει με τον εξής τρόπο τη μεταφορά τους στο στρατόπεδο και τις συνθήκες διαβίωσης: «Το 1939 μας φόρτωσαν σε 90 βαγόνια 25.000 άτομα (σ.σ. απ’ όλες τις εθνικότητες) και μας πήγαν στη Σιβηρία. Εκεί ήταν δάση. Μας έβγαλαν, ανοίξαμε δρόμο και φτάσαμε σε μια πεδιάδα. “Εδώ θα μείνετε” μας είπαν. Μέσα στο δάσος, δίχως σπίτια, δίχως τίποτα. Μέσα στο χιόνι. Έτσι, σε έξι μήνες από 25.000 μείναμε 600... Εκεί δουλεύαμε. Κόβαμε ξύλα και τα στοιβάζαμε. Γύρω μας ήταν φαντάροι μ’ αυτόματα. Όλα τα ξύλα σάπισαν εκεί βέβαια. Ήθελαν να μας εξοντώσουν. Οι περισσότεροι πέθαναν. Κανείς ποτέ δεν θα μάθει πόσοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι... Πηγαίναμε για δουλειά τέσσερις τέσσερις. Γύρω τα σκυλιά και τα αυτόματα. Ένα βήμα δεξιά, ένα βήμα αριστερά πυροβολούσαν χωρίς προειδοποίηση». Μικρό ενδιαφέρον από την ελληνική ιστοριογραφία.

 Παρότι έχουν περάσει 23 χρόνια από την έκδοση στην Ελλάδα της πρώτης μονογραφίας για εκείνα τα συγκλονιστικά γεγονότα με τίτλο «Ποντιακός Ελληνισμός: Από τη Γενοκτονία και τον Σταλινισμό στην Περεστρόικα», εντούτοις ελάχιστα ενδιαφέρθηκε γι’ αυτά η νεοελληνική ιστοριογραφία. Και ας ακολούθησε η κατάρρευση του κομμουνιστικού κόσμου, ας γέμισαν οι ελληνικές πολιτείες με χιλιάδες απόκληρους πρόσφυγες, ομογενείς και άλλους, του αποτυχημένου σοσιαλιστικού πειράματος του 20ού αιώνα και ας βιώνει ακόμα ο πλανήτης την ανισορροπία που επέφερε το τέλος του διπολικού κόσμου. Η ουδέτερη στάση -ίσως και αδιάφορη, αλλά και κάποιες φορές επιδοκιμαστική των διώξεων- είναι αποκαλυπτική των νεοελληνικών μας ορίων, της περιορισμένης ικανότητας να αντιλαμβανόμαστε τις εξελίξεις στον περιβάλλοντα χώρο, την έλλειψη συναισθημάτων αλληλεγγύης προς πληθυσμούς που υποφέρουν, αλλά και της βαθύτατης αλλοτρίωσης στην οποία έχει περιέλθει ο νέος ελληνισμός. Πηγή: Καθημερινή

Ανίκανοι όλου του κόσμου ενωθείτε ....

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο

Ολόκληρη η Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913 – πουθενά ο όρος «Μακεδονία»!

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο

Αυτή για την οποία μας έχουν πρήξει τα συκώτια ότι δήθεν «μοίρασε την Μακεδονία σε τρία (ή τέσσερα) κράτη, με την Ελλάδα να έχει το 51%, την Γιουσκοσλαβία το 38%, την Βουλγαρία το 10% και την Αλβανία λιγότερο από το 1%».
Αυτό δεν λένε;
Το λέει ο (τέως) υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, το λέει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (μαζί με την Μπακογιάννη και τον Μπουτάρη), το λέει ο Τζανακόπουλος, το λένε υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ (εδώ και εδώ), το λέει ο Ριζοσπάστης, το λέει ο 902, o Μπογιόπουλος, το λέει το ΚΚΕ στα φυλλάδια που μοιράζει στα σχολεία (φωτο 1φωτο 2φωτο 3), το λέει η Εφημερίδα των Συντακτών, to Documento, το λέει ο Μαυρίδης του liberal.gr, το λέει η Καθημερινή (ως εφημερίδα), το γράφει σε blog του Πρώτου Θέματος, το λένε καθηγητές πανεπιστημίου (στην Αυγή, στο Στο Κόκκινο, στο Κουτί της Πανδώρας), το γράφουν στα ελληνικά πανεπιστήμια (Μάστερ στο Παν. Μακεδονίας), το λέει η εγγονή του Τίτο, διάφοροι (εδώεδώεδώεδώεδώ). Το λέει εμμέσως και ο υπ. εξ. των Σκοπίων Δημητρώφ. Το λένε λίγο-πολύ όλοι.
Εμείς, στο Αντίβαρο, το αμφισβητούμε. Το ίδιο κάνουν και οι εξής: ο Σάββας Καλεντερίδης, ο Γιώργος Ρωμανός, οι Ακτίνες, οι Χρονογραφίες, και άλλοι.
Παραθέτουμε ολόκληρη την Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου στα ελληνικά (από τον ιστοχώρο του ΓΕΕΘΑ). Στον ακόλουθο σύνδεσμο θα την βρείτε και στα αγγλικά (στο scribd). Κατεβάστε την στα ελληνικά από εδώ.

Όπως βλέπουμε όλοι δεν υπάρχει πουθενά ο όρος Μακεδονία. Υπάρχουν σε αρκετά άρθρα ονομασίες περιοχών που καθορίζουν τα σύνορα, αλλά πουθενά ο όρος Μακεδονία.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ποτέ δεν χρησιμοποίησε τον όρο Μακεδονία για να ονομάσει οποιαδήποτε περιοχή. Χρησιμοποιούσε διοικητικές περιοχές που ονόμαζε Βιλαέτια. Υπήρχε έτσι το Βιλαέτι Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου, Αδριανούπολης.


Ακολουθούν δύο επίσημοι χάρτες από την έκθεση μίας Διεθνούς Επιτροπής, η οποία συστήθηκε μετά τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων. (εδώ το βιβλίο Report of the International Commission to Inquire into the Causes and Conduct of the Balkan Wars). Ο πρώτος χάρτης δείχνει τα σύνορα του παλαιότερου συνεδρίου του Λονδίνου και το δεύτερος χάρτης δείχνει ακριβώς τα σύνορα μετά την Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου. Προσέξτε πού γράφει Μακεδονία. Οι ίδιοι χάρτες υπάρχουν και εδώ.
Ο ίδιος ακριβώς χάρτης υπάρχει και στην διεθνή έκδοση της Wikipedia για την εν λόγω συνθήκη.
Προσέξτε τώρα και την πόλη Uskub μεταξύ του Ι και του Α από τη λέξη SERVIA. Uskub είναι η Οθωμανική εκδοχή της πόλης των Σκοπίων. Μάλιστα, τα Σκόπια όχι μόνο δεν ήταν μέρος της Μακεδονίας, όχι μόνο δεν ανήκαν σε κανένα από τα τρία Βιλαέτια, των οποίων τα εδάφη μοιράστηκαν, όχι μόνο δηλαδή ανήκαν σε άλλο Βιλαέτι, στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου, αλλά από το 1888 ως το 1914, ήταν η πρωτεύουσα του Βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου (δείτε το εδώ)!. Ως συμπέρασμα, άνω του 85% του πληθυσμού της πΓΔΜ κατοικεί σήμερα εκτός της περιοχής των τριών Βιλαετίων.
Συνεπώς
  • ψεύδος ότι η Συνθήκη του Βουκουρεστίου αναφέρεται στην Μακεδονία
  • ψεύδος ότι η Συνθήκη του Βουκουρεστίου μοίρασε την Μακεδονία σε 3 ή 4 χώρες
  • ψεύδη τα ποσοστά που αναφέρονται συνήθως
  • ψεύδος ότι η περιοχή της πΓΔΜ ανήκει σε κάποια έννοια μίας ευρείας περιοχής της Μακεδονίας. Ουδέποτε υπήρξε τέτοια διοικητική περιοχή επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έναν χάρτη με Οθωμανική διοίκηση περί «Μακεδονίας» δεν έχουν βρει ακόμη.
  • μόνο το πολύ νότιο τμήμα της πΓΔΜ, δηλαδή η περιοχή γύρω από το Μοναστήρι και τις πόλεις Αχρίδα, Αντιγόνεια, Δίβρη και Άστιβος. Μόνο αυτές οι πόλεις, οι οποίες μάλιστα φέρουν και ελληνικά ονόματα, ανήκαν στην περιοχή της Μακεδονίας. Σημειώνεται ότι βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών, υποχρεωνόμαστε να παύσουμε να χρησιμοποιούμε τα ελληνικά ονόματα γι’ αυτές τις πόλεις! Θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τα «μακεδονικά» (κατά την Συμφωνία) ονόματα, δηλαδή Μπίτολα, Οχρίντ, Νεγκότινο, Ντέμπαρ, Στιπ.
  • Η Ελλάδα από το 1912-13 που απελευθέρωσε τα εδάφη της Μακεδονίας, αμέσως τα ονόμασε επισήμως Μακεδονία, όπως και ήταν. Η Γιουγκοσλαβία για 30 χρόνια δεν χρησιμοποιούσε αυτό το όνομα. Μόνο το 1943-44 άρχισε να το χρησιμοποιεί. Η Βουλγαρία δε καθόλου, ούτε και σήμερα.
Ολόκληρη η Αγγλικά και στα Ελληνικά