Η “Ελληνική Επιχείρηση” του Στάλιν εναντίον του Ποντιακού Ελληνισμού

Η “Ελληνική Επιχείρηση” του Στάλιν εναντίον του Ποντιακού Ελληνισμού



 Η 15η Δεκεμβρίου του 1937 θεωρείται η ημέρα που ο όρος «Έλληνας» μετατράπηκε σε πολιτική κατηγορία και οδήγησε σε μαζικές συλλήψεις κατά των μελών της ελληνικής μειονότητας στη Σοβιετική Ένωση. Οι διώξεις συμπεριέλαβαν όλους τους άρρενες Έλληνες ανεξάρτητα από την πολιτική ή κοινωνική τους θέση. Συνελήφθη όλη η ελληνική ηγετική ομάδα που αποτελείτο από πιστά μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Συνελήφθησαν τόσο οι ντόπιοι Έλληνες (Μαριουπολίτες, Πόντιοι, απόγονοι των παλιών μεταναστών από τον ελλαδικό χώρο), όσο και οι πολιτικοί πρόσφυγες από Ελλάδα -μέλη και φίλοι του ΚΚΕ- που είχαν καταφύγει στη Σοβιετική Ένωση για να αποφύγουν τις πολιτικές διώξεις που είχαν ξεκινήσει με το Ιδιώνυμο (1928) και εντάθηκαν την περίοδο της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Με το Διάταγμα-Ντιρεκτίβα 50215 που έφερε την υπογραφή του επικεφαλής της Κρατικής Ασφάλειας (ΝΚVD) Νικολάι Γιεζόφ, η ελληνική σοβιετική μειονότητα είχε θεωρηθεί ύποπτη. Σύμφωνα με αυτήν την αντίληψη, η εθνοτική καταγωγή ταυτιζόταν με πολιτικό αδίκημα.

Υπολογίζεται ότι η Ασφάλεια συνέλαβε 15.000 πολίτες ελληνικής καταγωγής. Ένα σημαντικό τμήμα της μειονότητας, που προερχόταν από τις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και είχε εγκατασταθεί στην ΕΣΣΔ εξαιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής, βίωνε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια μια παρόμοια κατάσταση, καθώς λίγα χρόνια πριν είχε βρεθεί στο στόχαστρο των Νεότουρκων εθνικιστών. Η πολιτική αυτή της συλλογικής ευθύνης λόγω της ένταξης σε μια εθνοτική ομάδα και της ενοχοποίησης της πολιτισμικής ταυτότητας, θα αποτελέσει βασικό άξονα της σταλινικής πολιτικής κατά συγκεκριμένων μειονοτικών ομάδων. Ενα διάταγμα σήμανε τις ομαδικές διώξεις κατά της μειονότητας Τα σύννεφα είχαν αρχίσει να πυκνώνουν από το φθινόπωρο του ’37.

 Ο Ivan Tzouha (Iβάν Τζουχά) στο βιβλίο του «Gretseskayia Operatsia» («Ελληνική Επιχείρηση») αναφέρει ως πρώτη επίσημη πράξη κατά των μειονοτήτων, την απόφαση που ελήφθη στη συνεδρίαση του Οργανωτικού Γραφείου της Κ.Ε. του Κομμουνιστικού Κόμματος (ΠΚΚ-μπ) με βάση την οποία η ύπαρξη εθνικών σχολείων (φινλανδικών, γερμανικών, αγγλικών, ελληνικών κ.λπ.) θεωρείτο «επιβλαβής» για τον σοβιετικό σοσιαλισμό και καλούσε τους υπεύθυνους της NKVD να λάβουν τα αναγκαία μέτρα. Τότε έκλεισαν 250 ελληνικά σχολεία στον Καύκασο, την περιοχή Κρασνοντάρ (Νότια Ρωσία), την Κριμαία και την περιοχή της Αζοφικής (Μαριούπολη-Ντονιέτσκ). Η πολιτική της στοχοποίησης της ελληνικής μειονότητας θα κωδικοποιηθεί με το Διάταγμα-Ντιρεκτίβα υπ. αριθμ. 50215. Στο Διάταγμα που είχε την υπογραφή του Γιεζόφ, «επιτρόπου του ΛΚΕΥ (Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων) της ΕΣΣΔ, γενικού επιτρόπου της Κρατικής Ασφάλειας», αναφέρονταν τα εξής: «Παράλληλα με την κατασκοπευτική και υπονομευτική δραστηριότητα προς το συμφέρον των Γερμανών και των Ιαπώνων, η ελληνική κατασκοπεία αναπτύσσει εντατική αντισοβιετική και εθνικιστική δραστηριότητα, στηριζόμενη σε πολίτες με αντισοβιετικές βλέψεις... ανάμεσα στον ελληνικό πληθυσμό της ΕΣΣΔ. Με σκοπό την αναχαίτιση της δραστηριότητας της ελληνικής κατασκοπείας στο έδαφος της ΕΣΣΔ ΔΙΑΤΑΣΣΩ: Στις 15 Δεκεμβρίου ταυτόχρονα, σ’ όλες τις Δημοκρατίες και τις Περιφέρειες, να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες, οι οποίοι είναι ύποπτοι για κατασκοπευτική, αντάρτικη και εθνικιστική αντισοβιετική δραστηριότητα.

Συλλαμβάνονται όλοι οι Έλληνες (Έλληνες υπήκοοι και πολίτες της ΕΣΣΔ) των εξής κατηγοριών: Α) Όσοι είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο του ΛΚΕΥ και όσοι είναι υπό παρακολούθηση. Β) Πρώην μεγαλέμποροι, μαυραγορίτες και λαθρέμποροι. Γ) Έλληνες που αναπτύσσουν εντατική εθνικιστική δραστηριότητα, πρώτοι απ’ όλους οι πρώην κουλάκοι και όσοι απέφυγαν την αποκουλακοποίηση. Δ) Πολιτικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες, οι οποίοι ήρθαν παράνομα στην ΕΣΣΔ, άσχετα από ποια χώρα έφτασαν». Προσπαθώντας να μελετήσω την άγνωστη ιστορία του σοβιετικού ελληνισμού και ειδικά την εποχή των σταλινικών διώξεων, συνάντησα κάποιους αξιοσημείωτους ανθρώπους που έζησαν σε όλες τις μορφές τη βία εκείνης της εποχής.

Τον Γιάννη Καραμανίδη τον συνάντησα στα τέλη της δεκαετίας του ’80 σ’ ένα φτωχικό αυθαίρετο σπιτάκι στην Ανω Φούσα Ασπροπύργου. Ο Καραμανίδης είχε βιώσει όλη την κοσμογονική αλλαγή που συνέβη στις δύο ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Τη γενοκτονία και την κυριαρχία του τουρκικού εθνικισμού στις περιοχές του μικρασιατικού Πόντου, την προσφυγιά στη Σοβιετική Ένωση και τις πολιτικές εξελίξεις του Μεσοπολέμου. Εζησε τη Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ) και υπήρξε θύμα του σταλινισμού κατά την έναρξη της «Ελληνικής Επιχείρησης». O Kαραμανίδης ήταν γόνος εύπορης οικογένειας των Κοτυώρων του μικρασιατικού Πόντου. Η πολιτική των Νεότουρκων τον υποχρέωσε να ανέβει στο βουνό στα 17 του χρόνια και να γίνει αντάρτης.

 Με τη Μικρασιατική Καταστροφή, μετά από πέντε χρόνια αντάρτικης δράσης, κατέφυγε στο Αντλερ της Σοβιετικής Ένωσης, όπου συνελήφθη το 1937. Περιέγραψε ως εξής τη σύλληψή του: «Με έπιασαν στις 18 Δεκεμβρίου 1937. Με πήγαν στη φυλακή του Κρασνοντάρ. Μου ζητούσαν να υπογράψω ότι ανατίναξα το γεφύρι στο Τανγκανρόκ. Εγώ δεν ήξερα ούτε πού βρισκόταν αυτό... Εκεί έφαγα πολύ ξύλο... Στις 12 το βράδυ έρχονται, με παίρνουν για ανάκριση. Με χτυπούσαν και μου έλεγαν να υπογράψω ότι χάλασα το γεφύρι. Με έβαλαν γυμνό σε μια κάμαρα να στέκω όρθιος. Οι τοίχοι γύρω ήταν γεμάτοι καρφιά. Δεν μπορούσες να ακουμπήσεις πουθενά. Εριχναν κρύο νερό πάνω μου. Πρήστηκα. Με έβγαλαν έξω να υπογράψω. Εγώ δεν υπόγραφα. Εκλειναν με το χέρι τους το κείμενο και μου έλεγαν “υπόγραψε”. Τους έλεγα “να διαβάσω τι γράφει και μετά θα το υπογράψω”. Αυτός δεν το φανέρωνε αλλά έβριζε και μου έλεγε “υπόγραψε”. “Ανοίχτε να διαβάσω για να ξέρω γιατί με έχετε εδώ” έλεγα. Τότε άρχιζε το ξύλο. Πολύ ξύλο. Με χτύπαγε ο ένας και μετά με πέταγε στον άλλο. Τα ίδια και αυτός. Μέχρι που σωριαζόμουν κάτω». Τελικά η Δυάδα των Γιεζόφ και Βισίσκι που υπέγραφε όλες τις καταδίκες ή τις εκτελέσεις -από τον Σεπτέμβριο του ’38 το δικαίωμα υπογραφής δίνεται σε τοπικές Τριμελείς Επιτροπές (τρόικα)- τον καταδίκασε σε 10ετή κάθειρξη.

Ο Καραμανίδης περιπλανήθηκε σε διάφορα μέρη στην Άπω Ανατολή: Καμτσάτκα, Σαχαλίνη, Βλαδιβοστόκ για να καταλήξει τελικά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Μαγκαντάν της Κολιμά. Περιγράφει ως εξής τις συνθήκες διαβίωσης: «Το στρατόπεδο ήταν γεμάτο από Έλληνες. Υπήρχαν απ’ όλα τα έθνη: Ρώσοι, Γεωργιανοί, Πολωνοί, Εγγλέζοι. Δεκαοχτώ χιλιάδες έφεραν με μας εκεί. Από αυτούς επέζησαν οι 300. Οι άλλοι πέθαναν από την πείνα και το κρύο. Μαγειρεύαμε πριονίδι για να τρώμε. Στοίβες ήταν τα πτώματα. Μαυρισμένα ήταν. Εσκαβαν λάκκους 50 μέτρα μήκος και 15 πλάτος. Για να ανοίξουν ένα λάκκο έκαναν 4 με 5 μέρες. Παγωμένο ήταν το χώμα. Δεν σκαβόταν. Έσκαβαν λίγο, μετά έχυναν πετρέλαιο και έβαζαν φωτιά. Ετσι έλιωνε ο πάγος και συνέχιζαν το σκάψιμο. Μετά από λίγο πάλι. Μέχρι να φτάσουν τα τρία μέτρα. Τους πεθαμένους τους έσπρωχναν μ’ ένα τρακτέρ μέσα στο λάκκο. Χιλιάδες ομαδικοί τάφοι υπήρχαν σ’ εκείνους τους κάμπους της Κολιμά... Στη δουλειά μας πήγαιναν 20-30 ανθρώπους. Γύρω μας φαντάροι. Αν κάποιος δεν μπορούσε να περπατήσει τον χτυπούσαν. Το χειρότερο όμως ήταν τα σκυλιά. Όποιος ήταν φυλακισμένος με το άρθρο 58 του ποινικού κώδικα δεν είχε κανένα δικαίωμα. Κι αν πέθαινες και αν σε σκότωναν δεν έδιναν λογαριασμό σε κανένα. Στη φυλακή δεν μιλούσαμε καθόλου. Ο πολιτικός κρατούμενος δεν έχει γλώσσα. Παντού στη στολή είχαμε το νούμερο μας. Εγώ ήμουν το νούμερο 665. Αυτόν είχα μέχρι το τέλος.

Οι ποινικοί κρατούμενοι είχαν περισσότερες ελευθερίες». «Από 25.000 μείναμε 600» Στην ερευνητική μου περιπλάνηση συνάντησα στη Νέα Σμύρνη και τον Παύλο Κερδεμελίδη. Αλλον έναν ομογενή που είχε βιώσει τη σταλινική βία και είχε ζήσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της περιοχής Βορκουτά 12,5 χρόνια. Ο Κερδεμελίδης είχε γεννηθεί στα περίχωρα της Τραπεζούντας του Πόντου και είχε καταφύγει στην Κριμαία της Ρωσίας λόγω της γενοκτονίας που πραγματοποιούσε ο νεοτουρκικός εθνικισμός στα νότια παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Τον συνέλαβαν στις 15 Δεκεμβρίου 1937 στην Αλούπκα (παραφθορά της Αλωπεκής Φωλέα, όπως ήταν η αρχαία ελληνική ονομασία της περιοχής). Ήταν ο πρόεδρος της «κοπερατίβας φωτογράφων». Η σύλληψή του έγινε με τον εξής τρόπο: «Με συνέλαβε η NKVD χωρίς να ξέρω το γιατί. Αργότερα άρχισαν τις ανακρίσεις και μας πήγαιναν από τη Γιάλτα στη Σεβαστούπολη. Στις ανακρίσεις χτυπούσαν με βούρδουλα και ρωτούσαν τι ξέρω γι’ αυτόν ή τον άλλο. Δεκαοχτώ μήνες γίνονταν οι ανακρίσεις... Η κατάθεση που υπόγραψα έλεγε ότι ήμουν σε κάποια ομάδα, ότι θέλαμε να ρίξουμε τη σοβιετική κυβέρνηση». Με βάση την ομολογία του ο Κερδεμελίδης καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα από την Τριμελή Επιτροπή. Μετά από περιπλάνηση σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης τον μεταφέρουν σε στρατόπεδο στην περιοχή Βορκουτά.

Περιγράφει με τον εξής τρόπο τη μεταφορά τους στο στρατόπεδο και τις συνθήκες διαβίωσης: «Το 1939 μας φόρτωσαν σε 90 βαγόνια 25.000 άτομα (σ.σ. απ’ όλες τις εθνικότητες) και μας πήγαν στη Σιβηρία. Εκεί ήταν δάση. Μας έβγαλαν, ανοίξαμε δρόμο και φτάσαμε σε μια πεδιάδα. “Εδώ θα μείνετε” μας είπαν. Μέσα στο δάσος, δίχως σπίτια, δίχως τίποτα. Μέσα στο χιόνι. Έτσι, σε έξι μήνες από 25.000 μείναμε 600... Εκεί δουλεύαμε. Κόβαμε ξύλα και τα στοιβάζαμε. Γύρω μας ήταν φαντάροι μ’ αυτόματα. Όλα τα ξύλα σάπισαν εκεί βέβαια. Ήθελαν να μας εξοντώσουν. Οι περισσότεροι πέθαναν. Κανείς ποτέ δεν θα μάθει πόσοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι... Πηγαίναμε για δουλειά τέσσερις τέσσερις. Γύρω τα σκυλιά και τα αυτόματα. Ένα βήμα δεξιά, ένα βήμα αριστερά πυροβολούσαν χωρίς προειδοποίηση». Μικρό ενδιαφέρον από την ελληνική ιστοριογραφία.

 Παρότι έχουν περάσει 23 χρόνια από την έκδοση στην Ελλάδα της πρώτης μονογραφίας για εκείνα τα συγκλονιστικά γεγονότα με τίτλο «Ποντιακός Ελληνισμός: Από τη Γενοκτονία και τον Σταλινισμό στην Περεστρόικα», εντούτοις ελάχιστα ενδιαφέρθηκε γι’ αυτά η νεοελληνική ιστοριογραφία. Και ας ακολούθησε η κατάρρευση του κομμουνιστικού κόσμου, ας γέμισαν οι ελληνικές πολιτείες με χιλιάδες απόκληρους πρόσφυγες, ομογενείς και άλλους, του αποτυχημένου σοσιαλιστικού πειράματος του 20ού αιώνα και ας βιώνει ακόμα ο πλανήτης την ανισορροπία που επέφερε το τέλος του διπολικού κόσμου. Η ουδέτερη στάση -ίσως και αδιάφορη, αλλά και κάποιες φορές επιδοκιμαστική των διώξεων- είναι αποκαλυπτική των νεοελληνικών μας ορίων, της περιορισμένης ικανότητας να αντιλαμβανόμαστε τις εξελίξεις στον περιβάλλοντα χώρο, την έλλειψη συναισθημάτων αλληλεγγύης προς πληθυσμούς που υποφέρουν, αλλά και της βαθύτατης αλλοτρίωσης στην οποία έχει περιέλθει ο νέος ελληνισμός. Πηγή: Καθημερινή

Ανίκανοι όλου του κόσμου ενωθείτε ....

Αυτοί εδώ μας κυβερνάνε.
Η Φωτίου μπερδεύει το φόρο επιχειρήσεων με τον ΦΠΑ και νομίζει πως τον μειώνουν! pic.twitter.com/LVhE83beVa

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) 7 Δεκεμβρίου 2018

Ολόκληρη η Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913 – πουθενά ο όρος «Μακεδονία»!

Αυτή για την οποία μας έχουν πρήξει τα συκώτια ότι δήθεν «μοίρασε την Μακεδονία σε τρία (ή τέσσερα) κράτη, με την Ελλάδα να έχει το 51%, την Γιουσκοσλαβία το 38%, την Βουλγαρία το 10% και την Αλβανία λιγότερο από το 1%».
Αυτό δεν λένε;
Το λέει ο (τέως) υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, το λέει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (μαζί με την Μπακογιάννη και τον Μπουτάρη), το λέει ο Τζανακόπουλος, το λένε υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ (εδώ και εδώ), το λέει ο Ριζοσπάστης, το λέει ο 902, o Μπογιόπουλος, το λέει το ΚΚΕ στα φυλλάδια που μοιράζει στα σχολεία (φωτο 1, φωτο 2, φωτο 3), το λέει η Εφημερίδα των Συντακτών, to Documento, το λέει ο Μαυρίδης του liberal.gr, το λέει η Καθημερινή (ως εφημερίδα), το γράφει σε blog του Πρώτου Θέματος, το λένε καθηγητές πανεπιστημίου (στην Αυγή, στο Στο Κόκκινο, στο Κουτί της Πανδώρας), το γράφουν στα ελληνικά πανεπιστήμια (Μάστερ στο Παν. Μακεδονίας), το λέει η εγγονή του Τίτο, διάφοροι (εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ). Το λέει εμμέσως και ο υπ. εξ. των Σκοπίων Δημητρώφ. Το λένε λίγο-πολύ όλοι.
Εμείς, στο Αντίβαρο, το αμφισβητούμε. Το ίδιο κάνουν και οι εξής: ο Σάββας Καλεντερίδης, ο Γιώργος Ρωμανός, οι Ακτίνες, οι Χρονογραφίες, και άλλοι.

Παραθέτουμε ολόκληρη την Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου στα ελληνικά (από τον ιστοχώρο του ΓΕΕΘΑ). Στον ακόλουθο σύνδεσμο θα την βρείτε και στα αγγλικά (στο scribd). Κατεβάστε την στα ελληνικά από εδώ.

Όπως βλέπουμε όλοι δεν υπάρχει πουθενά ο όρος Μακεδονία. Υπάρχουν σε αρκετά άρθρα ονομασίες περιοχών που καθορίζουν τα σύνορα, αλλά πουθενά ο όρος Μακεδονία.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ποτέ δεν χρησιμοποίησε τον όρο Μακεδονία για να ονομάσει οποιαδήποτε περιοχή. Χρησιμοποιούσε διοικητικές περιοχές που ονόμαζε Βιλαέτια. Υπήρχε έτσι το Βιλαέτι Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου, Αδριανούπολης.

Ακολουθούν δύο επίσημοι χάρτες από την έκθεση μίας Διεθνούς Επιτροπής, η οποία συστήθηκε μετά τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων. (εδώ το βιβλίο Report of the International Commission to Inquire into the Causes and Conduct of the Balkan Wars). Ο πρώτος χάρτης δείχνει τα σύνορα του παλαιότερου συνεδρίου του Λονδίνου και το δεύτερος χάρτης δείχνει ακριβώς τα σύνορα μετά την Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου. Προσέξτε πού γράφει Μακεδονία. Οι ίδιοι χάρτες υπάρχουν και εδώ.

Ο ίδιος ακριβώς χάρτης υπάρχει και στην διεθνή έκδοση της Wikipedia για την εν λόγω συνθήκη.

Προσέξτε τώρα και την πόλη Uskub μεταξύ του Ι και του Α από τη λέξη SERVIA. Uskub είναι η Οθωμανική εκδοχή της πόλης των Σκοπίων. Μάλιστα, τα Σκόπια όχι μόνο δεν ήταν μέρος της Μακεδονίας, όχι μόνο δεν ανήκαν σε κανένα από τα τρία Βιλαέτια, των οποίων τα εδάφη μοιράστηκαν, όχι μόνο δηλαδή ανήκαν σε άλλο Βιλαέτι, στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου, αλλά από το 1888 ως το 1914, ήταν η πρωτεύουσα του Βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου (δείτε το εδώ)!. Ως συμπέρασμα, άνω του 85% του πληθυσμού της πΓΔΜ κατοικεί σήμερα εκτός της περιοχής των τριών Βιλαετίων.

Συνεπώς

• ψεύδος ότι η Συνθήκη του Βουκουρεστίου αναφέρεται στην Μακεδονία
• ψεύδος ότι η Συνθήκη του Βουκουρεστίου μοίρασε την Μακεδονία σε 3 ή 4 χώρες
• ψεύδη τα ποσοστά που αναφέρονται συνήθως
• ψεύδος ότι η περιοχή της πΓΔΜ ανήκει σε κάποια έννοια μίας ευρείας περιοχής της Μακεδονίας. Ουδέποτε υπήρξε τέτοια διοικητική περιοχή επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έναν χάρτη με Οθωμανική διοίκηση περί «Μακεδονίας» δεν έχουν βρει ακόμη.
• μόνο το πολύ νότιο τμήμα της πΓΔΜ, δηλαδή η περιοχή γύρω από το Μοναστήρι και τις πόλεις Αχρίδα, Αντιγόνεια, Δίβρη και Άστιβος. Μόνο αυτές οι πόλεις, οι οποίες μάλιστα φέρουν και ελληνικά ονόματα, ανήκαν στην περιοχή της Μακεδονίας. Σημειώνεται ότι βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών, υποχρεωνόμαστε να παύσουμε να χρησιμοποιούμε τα ελληνικά ονόματα γι’ αυτές τις πόλεις! Θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τα «μακεδονικά» (κατά την Συμφωνία) ονόματα, δηλαδή Μπίτολα, Οχρίντ, Νεγκότινο, Ντέμπαρ, Στιπ.
• Η Ελλάδα από το 1912-13 που απελευθέρωσε τα εδάφη της Μακεδονίας, αμέσως τα ονόμασε επισήμως Μακεδονία, όπως και ήταν. Η Γιουγκοσλαβία για 30 χρόνια δεν χρησιμοποιούσε αυτό το όνομα. Μόνο το 1943-44 άρχισε να το χρησιμοποιεί. Η Βουλγαρία δε καθόλου, ούτε και σήμερα.

Ολόκληρη η Αγγλικά και στα Ελληνικά

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Η αιματηρή διάλυση των δικτύων της ΕΥΠ στα Σκόπια - Πώς προετοιμάστηκε η παράδοση της Μακεδονίας

Μεταξύ 1999 και 2003 ήταν σαφές ότι στην περιοχή των Βαλκανίων όπου συντελούντο κοσμογονικές αλλαγές που προορίζονταν να αλλάξουν τον χάρτη στα Βαλκάνια με άμεσο κίνδυνο για τα ελληνικά γεωπολιτικά συμφέροντα, απλά δεν υπήρχαν.

Δημιουργήθηκαν, όμως,  μεταξύ 2004 και 2010 για να εξαρθρωθούν στην συνέχεια επί Γ.Παπανδρέου με αιματηρό τρόπο, όταν προδόθηκε η ύπαρξή τους από εσωτερική πληροφόρηση της ΕΥΠ.

Οκτώ χρόνια μετά, με την παράδοση της Μακεδονίας στην συμφωνία των Πρεσπών επιβεβαιώνεται, η σκοπιμότητα εξάρθρωσης των δικτύων αυτών.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Οι πληροφορίες από το Κοσσυφοπέδιο, όπου είχαμε την σφοδρή πολεμική σύγκρουση και τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ, ήταν ελάχιστες, εξίσου λίγες και από τα Σκόπια και γενικά υπήρχε πρόβλημα ενημέρωσης της τότε πολιτικής ηγεσίας ακόμα και για τα στοιχειώδη.

 Το 2004 η νέα ηγεσία της ΕΥΠ αποφάσισε να ρίξει το βάρος της στο τομέα αυτόν, ειδικά μετά την αναγνώριση από τις ΗΠΑ του κράτους των Σκοπίων ως «Μακεδονία».

 Ως ιδανική κάλυψη θεωρήθηκε μία αλυσίδα ελληνικής ιδιοκτησίας ιδιωτικών κολεγίων.Προσεγγίστηκε ο επιχειρηματίας, ένας 42χρονος Έλληνας, ο Σοφοκλής Κουκουλίτσιος και του προτάθηκε να εργαστεί για λογαριασμό της πατρίδας του.

 Αυτός δεν το σκέφθηκε ούτε λεπτό και αποδέχθηκε την πρόταση (το τέλος έφτασε να «επιδοτεί» και Έλληνες πράκτορες που δεν μπορούσαν να λάβουν χρήματα με άλλο τρόπο σε διάφορες περιοχές των Βαλκανίων)!

Τα κολέγια απλώθηκαν σε όλα τα Βαλκάνια, κλείνοντας συμβόλαια με τις κυβερνήσεις και οι διδάσκοντες (ακόμα και μέλη της ΕΥΠ!), προσέγγιζαν τους αξιωματούχους-στόχους, αποκομίζοντας πολύτιμες πληροφορίες, άκρως αξιοποιήσιμες από την υπηρεσία.

Υπήρξε έδρα στο αλβανόφωνο Κουμάνοβο, βάση του UCK στις συγκρούσεις στα Σκόπια μέχρι το 2001.

Στη κατωτέρω φωτό ο Σοφοκλής Κουκουλίτσιος  με το τότε στέλεχος της ΕΥΠ, διευθυντή του τομέα συλλογής πληροφοριών εξωτερικού Κώστα Αγγελάκη (με την πλάτη γυρισμένη).

Δημιουργήθηκαν οικήματα ασφαλείας σε διάφορες πόλεις των Βαλκανίων, ακόμα και μέσα στην Τουρκία, προκειμένου να καταφεύγουν οι πράκτορες που κινδύνευαν με σύλληψη.

Πράκτορες της ΕΥΠ, ως καθηγητές του εν λόγω κολεγίου, έκαναν μαθήματα (!) διαχείρισης κρίσεων στην τουρκική αστυνομία και αποκόμιζαν πολύτιμες πληροφορίες μέσω της ανάπτυξης φιλικών και κοινωνικών σχέσεων με τους Τούρκους αξιωματούχους.

Μία χαρακτηριστική επιτυχία ήταν ο εντοπισμός ενός καινούριου σκοπιανού στρατοπέδου ειδικών δυνάμεων στην λίμνη Οχρίδα, όπου η παρακολούθηση κατέδειξε ότι εκπαιδεύονταν από Τούρκους εκπαιδευτές σε τακτικές διείσδυσης στα ενεργειακά πεδία της Δ.Μακεδονίας, όπου πηγάζει το 70% της ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλάδας!  

Βασικό στέλεχος στο συγκεκριμένο δίκτυο πέρα από τον Έλληνα «ιδρυτή» ήταν ο 40χρονος Σκοπιανός Γιάνεσε Γκρούεφσκι (απλή συνωνυμία με τον σκοπιανό πρωθυπουργό, ενώ υπάρχει πληροφορία πως ήταν μακρινός συγγενής του).

 Σχεδόν τίποτα δεν συνέβαινε σε κυβερνητικό επίπεδο στα Σκόπια από το 2005 μέχρι το 2010 που να μην εντοπιζόταν από το ελληνικό δίκτυο, το οποίο είχε βάλει «στο κόλπο», ακόμα και ανώτατους αξιωματικούς της τουρκικής Αστυνομίας!

Στις αρχές του 2010, προτείνεται στη νέα διοίκηση της ΕΥΠ να επιδοτηθούν laptop παγιδευμένα που θα μετέδιδαν σε πραγματικό χρόνο, ότι γραφόταν, η εικόνα και τα δακτυλικά αποτυπώματα των χρηστών του, προκειμένου να μοιραστούν από το δίκτυο των κολεγίων σε εκατοντάδες κυβερνητικούς αξιωματούχους στα Βαλκάνια και την Τουρκία!

Κόστος λιγότερο από 50.000 ευρώ. Το σχέδιο απορρίπτεται!

Και τότε, τον Μάϊο του 2010, μετά από περισσότερα από πέντε χρόνια ήρθε η καταστροφή: Διαρροή της ύπαρξης του δικτύου. Ακριβώς οκτώ μήνες μετά την αλλαγή στην κυβέρνηση και την έλευση του Γ.Α.Παπανδρέου στην εξουσία, μια μαζική διαρροή στον ελληνικό Τύπο, από άγνωστους πληροφοριοδότες, της ύπαρξής και της οργάνωσής του!

 Ο επιχειρηματίας Σ.Κ. ειδοποιήθηκε να απομακρυνθεί λίγες ώρες αφ’ότου διαπιστώθηκε από τους χειριστές του δικτύου ότι υπήρχε διαρροή.

Το βράδυ της 28ης Μαΐου 2010 έλαβε εντολή να εξαφανιστεί μέσω ασφαλούς δρομολογίου!

Λεπτομέρεια: Την επόμενη ημέρα είχε ραντεβού με τον Χ.Θάτσι, ηγέτη των αλβανόφωνων του Κοσσόβου και πρακτικά επικεφαλής του «κράτους».

Τυχαίο;  

Ο συνεργάτης του, ο Γιάνεσε Γκρούεφσκι δεν στάθηκε τόσο τυχερός. Δεν κατέστη δυνατόν να ειδοποιηθεί.

Συνελήφθη από την σκοπιανή μυστική υπηρεσία. Δολοφονήθηκε το 2012 μέσα στο κτίριο του υπουργείου Εσωτερικών.

 Δίπλα στο πτώμα του Γκρούεφσκι βρέθηκε ένα πιστόλι. Είχε πυροβοληθεί στην καρδιά.

 Το δίκτυο διαλύθηκε. Ο Σοφοκλής Κουκουλίτσιος καταστράφηκε επιχειρηματικά και έγινε ένα από τα πλέον καταζητούμενα πρόσωπα στην βαλκανική χερσόνησο εκτός Ελλάδος...

Η ζημιά για την εθνική ασφάλεια, τεράστια. Το δεύτερο μεγάλο δίκτυο που εξαρθρώθηκε με αιματηρό τρόπο μέσα σε οκτώ μήνες από την άνοδο στην εξουσία της κυβέρνησης ΓΑΠ, μετά το αντίστοιχο τουρκικό... 

πηγή

ΜΚΟ στην Ελλάδα πιάστηκε στην κάμερα να λέει πώς εκπαιδεύει μετανάστες να λένε ψέμματα για να πάρουν άσυλο !

Μια ΜΚΟ στην Ελλάδα που βοήθησε περισσότερους από 15.000 πρόσφυγες και μετανάστες να εισέλθουν στην Ευρώπη καταγράφηκε στην κάμερα να παραδέχεται ότι εκπαιδεύει συστηματικά τους αιτούντες άσυλο να ξεγελούν τις συνεντεύξεις ελέγχου προσποιούμενοι τραύματα και διώξεις. Η Ariel Ricker, εκτελεστική διευθύντρια της Advocates Abroad, μιας μεγάλης ΜΚΟ που παρέχει νομική συνδρομή σε μετανάστες, πιάστηκε στην κάμερα να συζητά ανοιχτά πώς διδάσκει τους πρόσφυγες να λένε ψέμματα στους συνοριοφύλακες.


Το βίντεο κυκλοφόρησε από την Καναδέζα ακτιβίστρια, συγγραφέα και παραγωγό ντοκιμαντέρ Lauren Southern, και θα αποτελέσει μέρος του νέου της ντοκιμαντέρ “Borderless” (Χωρίς Σύνορα), το οποίο παρουσιάζει την ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση. Στην ιστοσελίδα της, η Advocates Abroad ισχυρίζεται ότι βοήθησε 15.000 μετανάστες να διασχίσουν τα ελληνικά σύνορα και άλλους 2.500 εκτός Ελλάδας.

Η οργάνωση είναι τεράστια, παίρνοντας εθελοντές από μεγάλα πανεπιστήμια και μάλιστα εμφανίστηκε σε μια ταινία ντοκιμαντέρ του Διεθνούς Δικηγορικού Συλλόγου. Στο υλικό ή Ricker περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός παρέχει εκπαιδευτικές συναντήσεις για μετανάστες που επιδιώκουν είσοδο στην Ευρώπη, όπου διδάσκονται πώς να ενεργούν κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων με συνοριοφύλακες: ”Τους λέω ότι είναι ηθοποιία, όλο αυτό είναι ηθοποιία … για να περάσουν, πρέπει να παίξουν το ρόλο τους στο θέατρο.”

Αποκαλεί επίσης το προσωπικό της EASO (Ευρωπαϊκό Γραφείο Υποστήριξης για το Άσυλο) ότι «είναι ηλίθιο» και περιγράφει μια φόρμουλα που ο οργανισμός δημιούργησε για να εκμεταλλευτεί κατά την εξέταση των συνεντεύξεων.

Μία μέθοδος που διδάσκει στους μετανάστες είναι να εκμεταλλευτούν τις χριστιανικές συμπάθειες της Ελλάδας υποκρινόμενοι ότι έχουν διωχθεί επειδή είναι Χριστιανοί. Τους περιγράφει ακόμα και πώς να προσεύχονται κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων, επειδή ειρωνικά αυτό αντανακλά “ειλικρίνεια”. Αρχικά, ο οργανισμός απάντησε στο βίντεο με ένα tweet που έλεγε ότι είναι μια συζήτηση ”μονταρισμένη” και ότι χρησιμοποιείται για ”δεξιό πολιτικό εφέ”, από τότε όμως οι σελίδες τους στο Twitter και το Facebook με περισσότερους από 140.000 ακολούθους έχουν διαγραφεί μετά τις αποκαλύψεις.

Κατά ειρωνικό τρόπο, μερικά από τα πραγματικά θύματα της τακτικής των ΜΚΟ είναι οι ίδιοι οι πρόσφυγες – οι πραγματικοί πρόσφυγες που αναγκάστηκαν να ανταγωνιστούν με ψεύτικους υποψήφιους που εκπαιδεύτηκαν να παίξουν με το σύστημα. Το «σχολείο ηθοποιίας» της Ricker δίδασκε στους μαθητές του ακόμη και πως να μιμηθούν τα συναισθήματα των επιζώντων τραυμάτων, χωρίς φυσικά να σκέφτονται τους αιτούντες άσυλο που δεν χρειάζεται να προσποιούνται ότι υποφέρουν από τραύματα.

 Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ντοκιμαντέρ, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) δήλωσε ότι «ανησυχεί για αυτές τις αναφορές» ενώ το κολλέγιο Νομικής Sturm, σχολή του Πανεπιστημίου του Ντένβερ που συμμετείχε ως σύμβουλος στην ιστοσελίδα της Advocates Abroad, απάντησε λέγοντας ότι ήταν «συγκλονισμένο και απωθημένο» από τα σχόλια που έγιναν από την κα Ricker και ότι το πανεπιστήμιο δεν έχει επίσημη σχέση με την ΜΚΟ και οι σπουδαστές του δεν θα συνεχίσουν να εργάζονται μαζί της.


 Off the Record

Ανυπόστατο κράτος τα Σκόπια

Η Συνθήκη Βουκουρεστίου του 1913 για τα Σκόπια

Orgi.Gr / Ιανουάριος 04, 2018

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΩΝ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΑΘΗΝΩΝ 1913! ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΣΕΡΒΙΑΣ ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΣΥΝΟΡΑ ΣΚΟΠΙΩΝ!

Απαγορευτικές για την δημιουργία Κράτους Σκοπίων είναι η Συνθήκη Βουκουρεστίου, αλλά και το Πρωτόκολλο Αθηνών του 1913!

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΑΘΗΝΩΝ 1913

  Ειδικότερα, ο καθορισμός των Ελληνο-Σερβικών κοινών Σύνορων, ξεκίνησε να καθορίζεται από το Ελληνοσερβικό Πρωτόκολλο των Αθηνών της 5ης Μαΐου 1913, γνωστό και ωςΠρωτόκολλο Κορομηλά – Μπόσκοβιτς από τα ονόματα των αντίστοιχων εκπροσώπων που το υπέγραψαν. (Και φυσικά μιλούμε για την υπογραφή του γνωστού μας από τον Μακεδονικό Αγώνα Λάμπρου Κορομηλά, ο οποίος στα χρόνια του “Βάλτου των Γιαννιτσών” είχε διατελέσει κρίσιμος Πρόξενος της Ελλάδας στην κατεχόμενη τότε από τους Τούρκους Θεσσαλονίκη, 1904 – 1907 και συντόνιζε τον Μακεδονικό Αγώνα με το ψευδώνυμο “Δεσπότης“. Αργότερα έγινε Υπουργός Οικονομικών, φροντίζοντας θαυμαστά να δημιουργήσει οικονομικό απόθεμα ειδικά για τους επερχόμενους Απελευθερωτικούς Βαλκανικούς Πολέμους, ενώ το 1913 έγινε Υπουργός Εξωτερικών πάλι από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, με τον οποίο αργότερα διαφώνησε και παραιτήθηκε, ενώ δικό του έργο είναι η οργάνωση των Ελλήνων της Αμερικής και η ιδέα της ίδρυσης της Αστόρια)

Με το Πρωτόκολλο των Αθηνών, αποφασιζόταν η εντός 20 ημερών σύναψη Συνθήκης Φιλίας και Αμυντικής Συμμαχίας μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας, η οποία υπογράφηκε την 1η Ιουνίου 1913 και προέβλεπε κοινά ελληνοσερβικά σύνορα (δηλαδή χωρίς παρεμβολή άλλους κράτους, βλ. χάρτη) και αμοιβαία στρατιωτική βοήθεια, σε περίπτωσης επιθέσεως τρίτων(βλέπε Βουλγάρων) κατά της μίας ή της άλλης χώρας.

 Η εγκεκριμένη, σαφώς καθορισμένη, κοινή Ελληνο-Σερβική μεθόριος, υπογράφηκε τελικά από τους αντίστοιχους Πρωθυπουργούς Ελευθέριο

Βενιζέλο και Νικόλα Πάσιτς, κατόπιν σύνταξης ιδιαιτέρου Πρακτικού, από Ειδική Διμερή Επιτροπή, επτά ημέρες πριν τη Συνθήκη Βουκουρεστίου, στις 21 Ιουλίου 1913!

ΕΡΩΤΗΜΑ 1ο: Ισχύει σήμερα εκείνο το Πρωτόκολλο Αθηνών, η Ελληνοσερβική Συμφωνία Φιλίας, Αμυντικής Συμμαχίας, που προέβλεπε ρητά κοινά σύνορα, όπως και το Πρακτικό Υπογραφής των συγκεκριμένων κοινών Συνόρων;

ΕΡΩΤΗΜΑ 2ο: Ελλάδα ή Σερβία την έχουν καταγγείλει ή αποκηρύξει άραγε επισήμως; (Διότι σιωπηλώς έχει καταπατηθεί από τρίτους, με την δημιουργία του κράτους των Σκοπίων και την επίθεση Κροατών, Αλβανών και Νατοϊκών έπειτα κατά του Βελιγραδίου – Αλλά άλλο είναι η καταπάτηση, άλλο η ισχύς ή μειωμένη ισχύς και άλλο η αποκήρυξη ή καταγγελία μίας Συμφωνίας από τα υπογράφοντα μέρη)

Επομένως και από όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι:

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 1ο: Κανένα κράτος που θα παρεμβληθεί μεταξύ Σερβίας και Ελλάδας, δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένα τα (αυθαίρετα) σύνορά του, εάν δεν τα προσυπογράψει-αναγνωρίσει επίσημη διμερής Ελληνο-Σερβική Επιτροπή! Αλλά για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει τα Σκόπια να δώσουν συγκεκριμένα ανταλλάγματα και να υπογραφεί τουλάχιστοντριμερής νέα Συνθήκη (Ελλάδας, Σερβίας, Σκοπίων). Ευνόητο είναι ότι ένας από τους όρους θα είναι η προκαταβολική πλήρης, οριστική και αμετάκλητη εγκατάλειψη του όρου “Μακεδονία” και των παραγώγων και άλλα…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 2ο: Βάση των παραπάνω Πρωτοκόλλων, Συμφωνιών και Πρακτικών, Ελλάδα και Σερβία έχουν έννομο συμφέρον να καθορίσουν όχι μόνο το Όνομα, αλλά και τα Σύνορα του ενδιάμεσου κράτους, εάν αποφασίσουν τελικά θετικά για την ύπαρξή του! Και θα αποφασίσουν κάτι τέτοιο, μόνο από την στιγμή που το ενδιάμεσο κράτος δεν δημιουργεί προβλήματα σε κανένα από τα δύο κύρια κράτη! Δηλαδή Ελλάδα και Σερβία έχουν έννομο συμφέρον να απαιτήσουν όχι μόνο ουδέτερη μη βλαπτική προς αυτές Ονομασία (κανένα Όνομα που να περιλαμβάνει τους όρους “Μακεδονία” ή “Σερβία”), αλλά και τροποποίηση των Συνόρων, τροποποίηση του Συντάγματος, ελεύθερο διάδρομο-ζώνη Ελλάδας Σερβίας, μέτρα για την Ελληνική και Σερβική Μειονότητα, Εκπαιδευτικά, Εκκλησιαστικά και άλλα πολλά θέματα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 3ο: Τα Σκόπια δεν έχουν ούτε νόμιμο Όνομα, ούτε νόμιμα Σύνορα, καθώς αυτά είναι αποτέλεσμα και κεκτημένο του Ελληνικού και Σερβικού Στρατού το 1913!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 4ο: Υπάρχει μείζον θέμα Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και  Αλύτρωτης, αιώνια Ελληνικής, Βόρειας Μακεδονίας, όπου διαβιούν σχεδόν 300.000 Έλληνες! Διότι η Ελλάδα σεβάστηκε την κοινή γραμμή των συνόρων με τη Σερβία, λόγω της Ελληνο-Σερβικής Συμφωνίας του 1913, παρότι μεγάλοι ελληνικοί πληθυσμοί ζούσαν και ζουν επί αιώνες εκεί! Με την έκλειψη της Σερβίας και την απόσυρση του Σερβικού Στρατού, παύει να ισχύει και η Συμφωνία των Συνόρων! Η Ελλάς επομένως έχει και θα αιτηθεί ανυποχώρητα δικαιώματα επί Αχρίδας, Μοναστηρίου και περιχώρων,Κιτσέβου, Κρουσόβου,  Πριλάπου (Περλεπές) Καβάρντατσι, Στρώμνιτσας, Γευγελής!

Χονδρικά οι Ελληνικές Απαιτήσεις στην αλύτρωτη ελληνική Βόρεια Μακεδονία μας
(Γι΄ αυτό και το Βόρεια Μακεδονία είναι δυο φορές ανεπίτρεπτο για ονομασία των Πλαστογράφων)

   Το εάν η Ελλάς διεκδικήσει ευθέως το αλύτρωτο ελληνικό έδαφος (γλυτώνοντάς το από Ρώσους, Αλβανούς και Βουλγάρους) ή συναινέσει σε Ομοσπονδοποίησή του με όρους και προϋποθέσεις, είναι θέμα δικό της και δικαίωμα που θα ασκηθεί την στιγμή που πρέπει! (Γι΄ αυτό ας γνωρίζουν οι ΗΠΑ ότι με την Ελλάδα μόνο θα κερδίσουν γεωπολιτικά. Κάθε άλλη επιλογή είναι καμένη από χέρι…)

  Τα Σκόπια λοιπόν θα πρέπει να δώσουν πολύ περισσότερα του Ονόματος… Στον λάκκο που μας άνοιξαν, θα πέσουν τα ίδια μέσα… Και ο νοών νοείτω… Και αυτό ας το ακούσουν με ανακούφιση οι Έλληνες των Σκοπίων…

 Αντί όμως των παραπάνω, για τα οποία αδράνησαν εγκληματικά Σερβία και Ελλάδα, έχουν παρέμβει Αλβανία και Βουλγαρία, προσπαθώντας να μοιράσουν το κρατίδιο ανάμεσά τους!Και αυτό είναι ανεπίτρεπτο, χωρίς την απόδοση και του τελευταίου ελληνικού δικαιώματοςστην περιοχή, όπου όλα τα χωριά και οι πόλεις του νότου, έχουν ελληνικές εκκλησίες, σχολεία και αρχοντικά!

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ 1913

Η Βουλγαρία δεν είχε δεχθεί και τότε τα σύνορα που είχε δώσει ο Α΄ Βαλκανικός

Πόλεμος και επιτέθηκε κατά Σερβίας και Ελλάδας, αμέσως μετά τη σύναψη της Ελληνοσερβικής Αμυντικής Συμφωνίας, ενεργοποιώντας την έτσι ακαριαία, στις16 Ιουνίου 1913, με τελικό αποτέλεσμα να ηττηθεί στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο και να ωθήσει και την Ρουμανία στο τέλος εναντίον της…Έτσι υπογράφηκε στο Βουκουρέστι η Συνθήκη Ειρήνης (του Βουκουρεστίου) στις 28 Ιουλίου 1913, που καθόρισε τα σύνορα Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Σερβίας, άρα και τα ελληνοβουλγαρικά της εποχής (πολλοί επέκριναν τότε το αδικαιολόγητο άπλωμα της ηττημένης Βουλγαρίας στη Θράκη, παρότι είχε απελευθερώσει πολλά από τα μέρη εκείνα ο Ελληνικός Στρατός), ενώ τα Ελληνοσερβικά Σύνορα είχαν ήδη καθορισθεί όπως είδαμε με το Πρωτόκολλο Αθηνών, τηνΕλληνοΣερβική Συμφωνία και το τελικό Οριοθετικό Πρακτικό.

Οι παρακάτω είναι επίσημοι χάρτες της “Έκθεσης της Διεθνούς Επιτροπής 

για την αναζήτηση των Αιτιών και της Συμπεριφοράς των Βαλκανικών Πολέμων” του 1914 (Report of the International Commission to Inquire into the Causes and Conduct of the Balkan Wars). ΣτηνΔιεθνή Επιτροπή μετείχαν Καθηγητές Πανεπιστημίουκαι εξέχοντα πρόσωπα από Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ηνωμένες Πολιτείες, Γερμανία, Αυστρία και Ρωσία! 

  Επομένως οι χάρτες έχουν μεγάλη σημασία και δείχνουν επακριβώς τα σύνορα της Ελληνο-Σερβικής Συμφωνίας και της Συνθήκης Βουκουρεστίου, που σήμανε και το τέλος τότε των Βαλκανικών Πολέμων.

   Ιδιαίτερη αξία έχει μάλιστα ο δεύτερος χάρτης της Διεθνούς Επιτροπής, που δείχνει τα τελικά σύνορα της Συνθήκης Βουκουρεστίου, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ΕλληνοΣερβικών, τα οποία αποδέχθηκε σιωπηρά. 

Μάλιστα επισημαίνεται με σαφήνεια το πού είναι η περιοχή “Μακεδονία”, αν και το βόρειο ελληνικό τμήμα της, Αχρίδα, Μοναστήρι, Περλεπές, Κρούσοβο, Γευγελή, Σιδηρές Πύλες, Στρώμνιτσα, δεν είχε προλάβει να το ελευθερώσει ο Ελληνικός Στρατός στον Α΄ Βαλκανικό – καθώς είχε εμπλακεί στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης για να την σώσει από τους προελαύνοντες τότε “συμμάχους” Βουλγάρους –  αλλά είχε προλάβει να την καταλάβει ο Σερβικός Στρατός, παρότι δεν υπήρχαν εκεί Σέρβοι κάτοικοι… Όμως η παραπάνω Ελληνοσερβική Συμφωνία Φιλίας και Αμυντικής Συμμαχίας, προέβλεπε πως όποια εδάφη θα καταλάμβανε ο κάθε στρατός, αυτά και θα κρατούσε… Γι΄ αυτό ο Κωνσταντίνος βιαζόταν να φτάσει στο Μοναστήρι… Και δεν θα υπήρχε θέμα Σκοπίων σήμερα… Ενώ Ελλάδα και Σερβία θα εξακολουθούσαν να έχουν κοινά σύνορα… Το Βελιγράδι βέβαια χτυπάει τα τελευταία χρόνια το κεφάλι του για εκείνη την αδικαιολόγητη βιασύνη… Διότι και το έδαφος έχασε και τα κοινά συμμαχικά σύνορα με την Ελλάδα…

Δείτε τα κοινά ΕλληνοΣερβικά Σύνορα και τη λέξη “Μακεδονία” εντός της Ελλάδας
και πολύ μακριά από τα Σκόπια (Uskub) – Χάρτης 2 Διεθνούς Επιτροπής, 1914

 Από όλα τα παραπάνω και όλες τις μετέπειτα Συνθήκες Α’ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και την εν λόγω Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913, είναι σαφές ότι δεν προβλέπεται παρεμβολή κανενός απολύτως κράτους ανάμεσα σε Σερβία και Ελλάδα!

  Το κρατίδιο των Σκοπίων είναι αντίθετο και με το Πρωτόκολλο Αθηνών της 5-5-1913, την ΕλληνοΣερβική Συμφωνία της 1-6-1913, το Οριοθετικό Πρακτικό της 21-7-1913 και με την Συνθήκη Βουκουρεστίου της 28-7-1913!

  Η ύπαρξη χώρας, που αυτοαποκαλείται προκλητικά και αλαζονικά “Μακεδονία”, είναι παντελώς αυθαίρετη και παράνομη, βασίζεται στην προπαγάνδα του Κροάτη Τίτο και τα χθόνια σχέδια της τέως Σοβιετικής Ένωσης εναντίον της Ελλάδας!

   Η δε ανύπαρκτη, τεχνητή, δήθεν εθνότητα “Μακεδόνων”, δεν καταγραφόταν πουθενά σε όλες τις μέχρι τότε επίσημες απογραφές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα βιλαέτια Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου και Σκοπίων-Κοσσόβου! Εάν υπήρχε αυτό το ψευδές “έθνος” και “γλώσσα” από τα χρόνια δήθεν του …Μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν θα φαινόταν κάπου στην Ιστορία ή στις απογραφές; 

  Μα πώς να φαινόταν αφού είναι εντελώς ανύπαρκτο, διότι οι Μακεδόνες ήταν αιωνίως Έλληνες! Ακόμη και εάν στα πιο βορεινά μέρη, μιλούσαν κάποιοι ένα τοπικό, σλαβοφανές (και όχι σλαβικό) ιδίωμα (ντοπιολαλιά), με πολλές ελληνικές, σλαβικές ή βουλγαρικές λέξεις, όπως αλλοιώθηκαν και αναμίχθηκαν μέσα στα 500 χρόνια σκοτεινής τουρκικής σκλαβιάς και βουλγαρικής καταπίεσης. Και εκείνοι που το μιλούσαν ήταν τόσο Έλληνες, ώστε οι Βούλγαροι Κομιτατζήδες τους αποκαλούσαν “μανιακούς Έλληνες“, δηλαδή “Γραικομάνους” (=μανιακοί Γραικοί)!

 Η διατήρηση ενός ψευδώνυμου Κρατιδίου, που δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να αρπάξει το έδαφος της Ελλάδας, είναι έτσι κι αλλιώς προβληματική και παντελώς αμφίβολη, λόγω της αποσταθεροποιητικής τάσης των Αλβανών του Τετόβου, της έντονης βουλγαρικής εθνικής, γλωσσικής και εκκλησιαστικής διείσδυσης και της κάθετης ελληνικής αντίρρησης!

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Επομένως, Ελλάδα, Σερβία και Βουλγαρία, μπορούσαν, μπορούν και δικαιούνται, ως μέλη της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, να  διαβουλευθούν από κοινού και να αποφανθούν για την νομιμοποίηση δημιουργίας ενδιάμεσου ξεχωριστού τεχνητού κρατιδίου των Σκοπίων υπό όρους και προϋποθέσεις ή για την εκατέρωθεν ΕΙΡΗΝΙΚΗ, μετά από Δημοψήφισμα, απορρόφηση των αντίστοιχων Ελληνικών, Σερβικών, Βουλγαρικών κοινοτήτων που διαβιούν στο κρατίδιο αυτό, λαμβάνοντας μέριμνα και για τους Αλβανούς, αφού πρώτα ικανοποιηθεί η Σερβία στο Κόσσοβο και η Ελλάδα στη Βόρειο Ήπειρο…

   Αυτή θα έπρεπε να ήταν η αντιμετώπιση του Σκοπιανού εξ αρχής… Όμως Ελλάδα και Σερβία αδράνησαν, ενώ Ρωσία, Βουλγαρία και Τουρκία, έσπευσαν πρώτες να αναγνωρίσουν κράτος “Μακεδονία”, οι δύο δικαιώνοντας τον Πανσλαβικό ρόλο και παρελθόν τους και η τρίτη για να δημιουργήσει ένα νέο πρόβλημα στον βορρά της Ελλάδας…

Η Βουλγαρία δηλαδή ικανοποιήθηκε από την εκτροπή αυτή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου και έσπευσε να αναγνωρίσει “Μακεδονία“, έχοντας στο νου της παλιές κακιές συνήθειες…

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

  Και η Αθήνα, με τις κοντόφθαλμες και υποχωρητικές, Ελληνικές υποτίθεται, Κυβερνήσεις, τι κάνει;Πάει να δικαιώσει και τον Πανσλαβισμό και τον Κομμουνισμό και τον Τίτο και την Τουρκία, προχωρώντας άμυαλα να αναγνωρίσει – το  πολυπόθητο για τους παραπάνω- κράτος “Μακεδονία” (δεν έχει καμία σημασία το συνθετικό ή ο προσδιορισμός), βάζοντας τον λαιμό της στην πονηρή θηλιά των Σκοπίων! Δικαιώνοντας ακόμη και τους Κομιτατζήδες της Ε”Μ”ΕΟ(V”M”RO)! Αλλά και την ψευδοεπανάσταση του Ίλιντεν!

  Διότι η Ελλάδα, δεν έθεσε ποτέ ως τώρα θέμα παραβίασης της Συνθήκης Βουκουρεστίου, ώστε να εξασφαλιστεί σε όλες τις απαιτήσεις της (όνομα, σύμβολα, ταυτότητα, γλώσσα προπαγάνδα, Ελληνική Εθνική Μειονότητα) από τα Σκόπια!

 Τέλος, Ελλάδα και Σερβία δεν έθεσαν ποτέ ως τώρα στα Σκόπια θέμα Ελληνο-Σερβικής Συμφωνίας 1913, για να εξασφαλίσουν επίσης όλες τις απαιτήσεις τους, αφού τα σύνορα ήταν κεκτημένο του Ελληνικού και Σερβικού Στρατού! Η Σερβία έχει επιπλέον το ζήτημα της Αρχιεπισκοπής Αχρίδας και της φιλοαλβανικής τάσης του κρατιδίου ως προς το Κόσοβο, αλλά και του ελεύθερου διαδρόμου προς την Ελλάδα.

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ

1. Η δημιουργία των Σκοπίων παραβιάζει το Πρωτόκολλο Αθηνών, την Ελληνο-Σερβική Συμφωνία και το Οριοθετικό Πρακτικό Βενιζέλου – Πάσιτς του 1913

2. Η δημιουργία των Σκοπίων παραβιάζει την Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913

3. Η δημιουργία των Σκοπίων με την  πλαστή ονομασία “Μακεδονία” παραβιάζει την ιστορική αλήθεια και αποτελεί διαρκή εδαφική απειλή για την Ελλάδα

4. Τα Σκόπια δεν έχουν νόμιμα σύνορα με την Ελλάδα

5. Η Ελλάς έχει ιστορικά, εδαφικά και μειονοτικά δικαιώματα επί του νότιου κομματιού των σημερινών Σκοπίων, το οποίο αποτελεί την αλύτρωτη, αιώνια ελληνική, Βόρεια Μακεδονία!

6. Η νομιμοποίηση, η αναγνώριση, η Ονομασία και τα Σύνορα του κρατιδίου, πρέπει να καθορισθούν με Βαλκανικό Σύμφωνο, με την υπογραφή Σερβίας –  Ελλάδας και την έγγραφη αποδοχή του από τα Σκόπια! (η Βουλγαρία έσπευσε ήδη να υπογράψει Συνθήκη Φιλίας με το κρατίδιο, λύνοντας προς βουλγαρικό όφελος διμερή θέματα – δείτε εδώ)

7. Χωρίς μια τέτοια γειτονική νομιμοποίηση και λύση διμερών προβλημάτων, πώς είναι δυνατόν να σταθεί ένα νέο, τεχνητό και με πλαστή ονομασία, γλώσσα και εθνότηταπολυδιχασμένο κράτος; Και πώς είναι δυνατόν να συναινέσει η Ελλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε κάτι τέτοιο;