Σβησμένους στίχους άγνωστων έργων τών Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αρχιλόχου και Ησιόδου από τους Παπύρους της Oξυρρύγχου κατάφεραν να διαβάσουν οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011 | 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο



5.000.000 λεξεις απο στίχους άγνωστων έργων τών Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αρχιλόχου και Ησιόδου από τους Παπύρους της Oξυρρύγχου . ΕΛΛΗΝΙΚΗ...Η με διαφορα πιο πλουσια γλωσσα στον κοσμο ! ! !

Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, η ανακάλυψη αυτής της μεθόδου εμφάνισης των κειμένων μπορεί να αυξήσει κατά 20% το υλικό της αρχαίας γραμματείας, να μας γνωρίσει τα χαμένα έργα, να συμπληρώσει πολλά κενά. Oι επιστήμονες περιμένουν να διαβάσουν με την ίδια μέθοδο συνολικά 5.000.000 λέξεις.
Σβησμένους στίχους άγνωστων έργων τών Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αρχιλόχου και Ησιόδου από τους Παπύρους της Oξυρρύγχου κατάφεραν να διαβάσουν...

οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ανοίγοντας το δρόμο για να γνωρίσουμε χαμένα έργα της Αρχαίας Ελλάδας, της Ρώμης και άγνωστα Ευαγγέλια. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Νέων, πάνω από 400.000 αποσπάσματα σβησμένων παπύρων που είχαν βρεθεί κουρελιασμένα, μαυρισμένα και σκοροφαγωμένα από τον περασμένο αιώνα (το 1897) στη λάσπη της αρχαίας πόλης Oξύρρυγχος της Αιγύπτου και φυλάσσονταν σε 800 κούτες στη Βιβλιοθήκη Σάκλερ στο Πανεπιστήμιο της Oξφόρδης μπορούν τώρα να διαβαστούν χάρη σε μια επαναστατική φωτογραφική μέθοδο. Συγκεκριμένα, με τη χρήση υπέρυθρων ακτίνων, το σβησμένο μελάνι φωτίζεται και βγαίνει στο φως και ταυτόχρονα τα κείμενα φωτογραφίζονται βάσει μιας τεχνολογίας που χρησιμοποιείται σε δορυφορικές φωτογραφίσεις και εφαρμόσθηκε από ειδικούς του Νέου Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ.
Κατά τις τέσσερις πρώτες ημέρες εφαρμογής αυτής της μεθόδου, οι κλασικοί φιλόλογοι και ιστορικοί του Πανεπιστημίου της Oξφόρδης έκαναν καταπληκτικές ανακαλύψεις, αφού κατάφεραν να διαβάσουν αποσπάσματα διαλόγων του Σοφοκλή, όπως αποδείχθηκε, από την τραγωδία του «Επίγονοι», το έργο που έγραψε για την τύχη των παιδιών τών «Επτά επί Θήβας», τριάντα ολόκληρους στίχους από τις Ελεγείες του ποιητή Αρχιλόχου του 7ου αι. π.Χ., αποσπάσματα ενός χαμένου μυθιστορήματος του Λουκιανού του 2ου αιώνα, ενός μυθολογικού ποιήματος του Παρθενίου του 1ου αι. π.Χ. και σπαράγματα έργων του Ησιόδου (επίσης του 7ου αι. π.Χ.).
Παγκόσμιο ενδιαφέρον προκάλεσαν επίσης η ανακάλυψη μιας ωδής του Πινδάρου και ενός αποσπάσματος από το βιβλίο της Αποκαλύψεως, όπου μιλά το Κτήνος.
Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, η ανακάλυψη αυτής της μεθόδου εμφάνισης των κειμένων μπορεί να αυξήσει κατά 20% το υλικό της αρχαίας γραμματείας, να μας γνωρίσει τα χαμένα έργα, να συμπληρώσει πολλά κενά. Oι επιστήμονες περιμένουν να διαβάσουν με την ίδια μέθοδο συνολικά 5.000.000 λέξεις.

Υπολογίζεται όμως ότι θα χρειασθεί μία δεκαετία για να διαβασθεί και να αποδοθεί ο μεγαλύτερος θησαυρός αρχαίων κλασικών χειρογράφων του κόσμου, τα οποία σώζονται σε αποσπασματική μορφή και συνθέτουν ένα τεράστιο παζλ.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των παπύρων είναι γραμμένο στην ελληνική γλώσσα. Υπάρχουν όμως κείμενα στις γλώσσες λατινική, εβραϊκή, κοπτική, συριακή, αραμαϊκή, αραβική, νουβιανή και πρώιμη περσική.

Η ξεφτίλα συνεχίζετε ...

| 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο

 Οι Ελληνίδες στρέφονται στην πορνεία

Στην πορνεία στρέφονται κατά την τουρκική εφημερίδα Takvim οι Ελληνίδες σε μια προσπάθεια να τα καταφέρουν μεσούσης της οικονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα ....
Με τίτλο "Η Ελλάδα βγήκε στον δρόμο", δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Takvim αναφέρει πως χιλιάδες Ελληνίδες πέφτουν στην πορνεία επειδή δεν μπορούν τα βγάλουν πέρα μεσούσης της οικονομικής κρίσης.
Ο αρθρογράφος της εφημερίδας υποστηρίζει πως 3.000 Ελληνίδες εκδίδονται είτε στον δρόμο είτε μέσω διαδικτύου.
Σε μία προσπάθεια να ενισχύσει το επιχείρημά της, η εφημερίδα επικαλείται ελληνικά δημοσιεύματα.
Αναφέρεται ακόμα στις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών και αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Ευάγγελου Βενιζέλου, πως χρειάζεται εθνική προσπάθεια για να βγει η χώρα από την κρίση.

πηγή

ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΠΌΘΕΣΗ: Έξι μήνες πριν "έδειχναν" τον 22χρονο Εύελπι...

| 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο


 Άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία για την συνωμοσία σε βάρος των Ενόπλων Δυνάμεων  και την «ανακάλυψη» «χουντοσταγονιδίων» στην ΣΣΕ φέρνει στην δημοσιότητα έρευνα του defencenet.gr. Στοιχεία που δείχνουν ότι η όλη υπόθεση εξυφαινόταν εδώ και πολύ καιρό και σίγουρα πολύ πριν και από την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, όταν και λόγω της συντεταγμένης αποχώρησης των Ευέλπιδων και της αποθέωσης που γνώρισαν από τους πολίτες της Θεσσαλονίκης ζητήθηκε η απόταξη του Αρχηγού των 4ετών, κάτι που αρνήθηκε να πράξει ο τότε Α/ΓΕΣ Φραγκούλης Φράγκος.
Μιλώντας λοιπόν στην Ολομέλεια της Βουλής την Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης και αναφερόμενος στην πρόσφατη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών (27/05/2011) στο Προεδρικό υπό τον Κάρολο Παπούλια, λέει επί λέξει:
«Παγώσαμε στο συμβούλιο οι πολιτικοί αρχηγοί. Είπε ο κ. Παπανδρέου ότι υπάρχει έκθεση της CIA ότι υπάρχουν ενδεχόμενα για το 2011 (σ.σ. πραξικοπήματος) και διαπιστώνεται ότι σταγονίδια έχουν μπει στις σχολές»! Η δήλωση είναι από μόνη της εκρηκτική.
 Βέβαια το defencenet.gr, από τότε είχε δημοσιεύσει την πληροφορία ότι αναφέρθηκε ο Γ.Παπανδρέου στην σύσκεψη για την έκθεση της CIA (την είχαμε δημοσιεύσει άλλωστε), αλλά είχαμε την ενημέρωση ότι η αναφορά του ήταν περισσότερο γενική και είχε ίσως χαρακτήρα έμμεσης προειδοποίησης προς τους άλλους αρχηγούς, να συναινέσουν στην πολιτική του, παρά ουσία. Αυτό που δεν γνωρίζαμε ήταν αυτό που υποστήριξε πολύ συγκεκριμένα πέντε ημέρες αργότερα ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ περί «σταγονιδίων» που έχουν μπει στις σχολές».
Από χθες που εντοπίσαμε το συγκεκριμένο απόσπασμα της ομιλίας του Γ.Καρατζαφέρη στην Βουλή (http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=125889), αναζητήσαμε από το περιβάλλον του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να μας ενημερώσουν για το ακριβές περιεχόμενο της τοποθέτησής του.
Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό: Ναι, ο Γ.Παπανδρέου είχε μιλήσει για την έκθεση της CIA, περί της ύπαρξης αναταραχής, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είχε μιλήσει για «σταγονίδια που έχουν μπει στις σχολές».
Η ίδια πηγή επικαλέστηκε τα πρακτικά της σύσκεψης και μάλιστα πληροφορούμενη από εμάς την τοποθέτηση του Γ.Καρατζαφέρη, δήλωσε ότι «Στα πρακτικά δεν υπάρχει τέτοια δήλωση του τότε πρωθυπουργού, είναι σαφές και προκαλούμε τον οποιοδήποτε επί αυτής της βάσης να προσκομίσει αντίθετα στοιχεία».
Αν θεωρήσουμε ότι η παραπάνω πηγή λέει την αλήθεια (μας διαβάστηκε το σχετικό απόσπασμα των πρακτικών και θεωρούμε ότι είναι αξιόπιστη η διαβεβαίωση) τότε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ έχει μπλέξει τις θέσεις του Γ.Παπανδρέου με δικές του διαπιστώσεις και πληροφορίες!
Πολύ έξυπνα (είναι γνωστή η ευφυία του, άλλωστε) αφήνει να φανεί ότι το έχει πει ο Γ.Παπανδρέου, αλλά είναι πολύ συγκεκριμένος: Σχεδόν έξι μήνες πριν την αποκάλυψη των «χουντοσταγονιδίων» χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς έκφραση και περιγράφει την ίδια ακριβώς κατάσταση στην ΣΣΕ. «Σταγονίδια έχουν μπει στις σχολές»!
Άρα, κάποιοι είχαν στοχοποιήσει κάποιους, τουλάχιστον από τότε! Δεν λέμε ότι εν γνωσει του το έκανε  Γ.Καρατζαφέρης, αλλά καλό είναι να ερευνήσει τις πηγές του.
Είναι πλέον πασιφανές, τουλάχιστον για εμάς, ότι τα γεγονόταν καταδεικνύουν συνωμοσία. Κάτι που αποτελεί ένα νέο στοιχείο που αλλάζει τα δεδομένα για τον 22χρονο, αφού πολύ πριν από την υποτιθέμενη «ανταρσία» του στην ΣΣΕ στις 17 Νοεμβρίου, πρόεδρος κόμματος τον «φωτογράφιζε» στην Βουλή στις 2 Ιουνίου! Εκτός και αν υπάρχουν και άλλα «σταγονίδια» και πρέπει ο Γ.Καρατζαφέρης να τα αποκαλύψει.
Κάτι έχει παιχτεί γύρω από τον σπουδαστή, κάποιους έχει ενοχλήσει αυτός ή ο πατέρας του (εν ενεργεία ταξίαρχος που τον «λέρωσσν» και αυτόν με την ρετσινιά του «χουντικού») και έχει στηθεί μια σκευωρία που υπονομεύει καίρια τις Ένοπλες Δυνάμεις. Εμείς έχουμε πλέον σαφείς ενδείξεις για το κεντρικό πρόσωπο που έχει διακινήσει το θέμα, αλλά για την ώρα επιφυλασσόμαστε…
Η υπόθεση δεν είναι καθόλου απλή και θα πρέπει ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ να ξεκαθαρίσει το εννοούσε και από που είχε τις πληροφορίες τότε, βάζοντας μάλιστα στο στόμα του Γ.Παπανδρέου πράγματα που δεν είχε πει.
Όχι ότι έχουμε καμιά διάθεση να υποστηρίξουμε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, αλλά η αλήθεια δεν έχει ούτε χρώμα ούτε κομματική τοποθέτηση.
Αν είναι διαφορετικά τα πράγματα τότε και πάλι ο Γ.Καρατζαφέρης πρέπει να μιλήσει και να προσκομίσει τα πρακτικά της σύσκεψης των αρχηγών για να ερωτηθεί σχετικά ο Γ.Παπανδρέου από που είχε πληροφορίες για "σταγονίδια" στις σχολές. Γιατί, άλλο να μιλάει αόριστα για μια έκθεση που είχε διαβάσει στο Τύπο ένας πρωθυπουργός και άλλο να αναφέρεται σε "σταγονίδια"...   
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


========================================================
Σημείωση ιστολογίου : Μπορείτε ελεύθερα να αναδημοσιεύσετε όποιο κείμενο θέλετε . Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για την αναδημοσίευση κειμένων του ιστολογίου ***ΜΑΚΕΔΩΝ*** , είναι η σαφής αναφορά σ΄αυτό μ΄ενεργό λινκ .

To απόλυτο παζλ στο νέο El Dorado !!! μελετώντας τα «φαινόμενα» στοιχεία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης

| 0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο


 “οι συμμαχίες είναι πρόσκαιρες, τα συμφέροντα όμως, μόνιμα “

Εδώ και μήνες μελετώντας τα «φαινόμενα» στοιχεία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τόν διεθνή τύπο, συμπερασματικά οδηγούμαι στο ότι η κλιμάκωση της έντασης, επικεντρώνεται στην περιοχή της ΝΑ. Μεσογείου και στο Αιγαίο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, το ότι ή οικονομική κρίση παγκοσμίως, επιδεινούμενη συνεχώς, αυξάνει επικίνδυνα το θερμόμετρο μιας πολεμικής σύρραξης, με χαρακτηριστικά παγκόσμιου πολέμου.

Το γιατί, είναι ηλίου «φαεινότερο», όπως και το πώς. Η κρίση στόν καπιταλισμό εκτονώνεται μόνον με πόλεμο. Η ΝΑ Μεσόγειος, όπως και το Αιγαίο πέλαγος αποτελούν, όπως έχω γράψει σε προηγούμενα άρθρα μου, το νέο «EL- DORADO», πράγμα το οποίο σημαίνει ότι προσελκύει κάθε «χρυσοθήρα» στην περιοχή του.

Η γεωστρατηγική αξία της Κύπρου προκάλεσε τα δεινά της κατοχής μέρους της εδαφικής της κυριαρχίας, όπως και των υπολοίπων επιβουλών στην Εθνική της κυριαρχία, και όχι μόνον.

Στο σημερινό τοπίο, η Ελλάδα εμφανίζεται στενά συνεργαζόμενη με το Ισραήλ, επομένως και με την Αμερική, και η επιλογή της κυβέρνησης του Παπανδρέου να οδηγήσει την Ελλάδα πιο κοντά στο Ισραήλ έγινε δεκτή από την ελληνική κοινή γνώμη, ειδικά στον στρατιωτικό τομέα, αλλά και στόν ενεργειακό, με ενθουσιασμό.

Όπως φαίνεται, πάρα πολλά πράγματα, τα οποία θεωρούσαμε μέχρι σήμερα «δεδομένα» αλλάζουν στον χάρτη των συμμαχιών και των επιρροών, με πρωταγωνιστές αυτούς οι οποίοι προ τινός υπήρξαν «φίλοι», ενώ σήμερα αποτελούν άσπονδους «εχθρούς», και δεν αναφέρομαι στους Ισραήλ-Τουρκία, αλλά σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο, ανιχνεύοντας αμυδρά, εχθροπραξίες τίς οποίες επιφέρει ένας οικονομικός πόλεμος.

Ο αγώνας για τον έλεγχο της ΝΑ Μεσογείου και του Αιγαίου είναι σκληρός και θα επιφέρει αλλαγές ισορροπιών, αλλαγές ζωνών επιρροής, συμμαχιών, πιθανόν και αλλαγές συνόρων ή δημιουργίες νέων κρατών.

Η Ρωσία δείχνει αποφασισμένη να μην αφήσει να αλλάξει το “status-quo” στη Συρία και σε οποιαδήποτε περίπτωση να μην αφήσει την κατάσταση να εξελιχθεί όπως εξελίχθηκε στη Λιβύη, και η Μόσχα θεωρεί  ως «κόκκινη γραμμή» οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια εναντίον της Συρίας.

Και για να γίνει πιο «πειστική», ή Ρωσία μετέφερε πυραύλους «S-300» στη Συρία, με Ρώσους "συμβούλους" στα χειριστήριά τους. Η όποια συνδιαλλαγή και το «μοίρασμα» της «λείας» στην ΝΑ Μεσόγειο και στο Αιγαίο, άν δεν είναι ικανοποιητική και αποδεκτή από όλες τις πλευρές, τότε οι αντιδράσεις θα προσδιορίσουν και το μέγεθος της αντιπαράθεσης.

Το Ιράν θεωρεί τον εαυτό του απειλούμενο και προσπαθεί με κάθε τρόπο να υλοποιήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, θεωρώντας, ότι δια αυτού, θα εξασφαλίσει την απαραίτητη ισορροπία, του τρόμου, στην περιοχή του, προφυλάσσοντας συγχρόνως τα Εθνικά του συμφέροντα, προσχωρόντας σε μία άτυπη συμμαχία με την Συρία και εμμέσως με την Ρωσία.

Ο Ιρανός στρατηγός Γιαντολάχ Τζαβανί, δήλωσε, ότι εάν χτυπηθούν από ισραηλινά πυρά οι πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας του, ο στρατός θα απαντήσει με πλήγματα κατά του Ισραήλ.

Η μεγάλη όμως αντιπαράθεση, υπόγεια η εμφανής, θα έλθει στην επιφάνεια, όταν δύο εταιρείες, η μία Άγγλο-Ολλανδικών συμφερόντων, η “SHELL”, και η άλλη αμερικανό-ισραηλινών συμφερόντων “DELEK-NOBLE” διεκδικήσουν τα ενεργειακά οικόπεδα της Κύπρου και γενικότερα της ευρύτερης περιοχής της ΝΑ Μεσογείου.

Η ένταξη της "Shell" στην πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία στα ενεργειακά ζητήματα μπορεί να θεωρηθεί, και ως μια προσπάθεια, να θέσει η Τουρκία, μια πολυεθνική με ισχυρά διεθνή πολιτικά ερείσματα εντός του παιγνίου, υποστηρίζοντας κατ’αυτόν τον τρόπο τα άμεσα συμφέροντά της στην περιοχή.

Η τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ» γράφει, “καθώς συνεχίζονται οι έρευνες στα ανοιχτά της Νότιας Κύπρου με τη συμμαχία των Ελληνοκυπρίων με το Ισραήλ και την αμερικανική εταιρεία Noble, η Τουρκία προβαίνει σε ένα γιγάντιο βήμα», αφού «η Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίων Τουρκίας κατέληξε σε καταρχήν συμφωνία με τη "Shell" για γεωτρήσεις στα ανοιχτά της Αττάλειας.

Προσπαθώντας να φανεί “το καλό παιδί” η Τουρκία στήν Αμερική, διότι προφανώς αναζητεί την εύνοιά της, σε αυτήν την κρίσιμη για αυτήν περίοδο, παίζει το παιχνίδι της Αμερικής και γενικότερα της Δύσης, απειλώντας με κυρώσεις, και εμμέσως με πόλεμο την Συρία.
Ο πρωθυπουργός της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καλεί τον Σύρο πρόεδρο Ασάντ να σταματήσει τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων ενώ προσθέτει, ότι ο τουρκικός στρατός ξεκινά στρατιωτικές ασκήσεις στην επαρχία Χατάι, στα σύνορα με την Συρία.

Η κίνηση της Τουρκίας να δεχτεί στο έδαφός της εγκατάσταση της αντιπυραυλικής άμυνας εναντίον του Ιράν,η οποία ουσιαστικά παρέχει προστασία στο Ισραήλ, προδίδει τούς πολύπλευρους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της “γείτονος” Τουρκίας.

Προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποδυναμώσει την σχέση η οποία αρχισε να διαφαίνεται μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ, επανακάμπτωντας, έρποντας και γλύφοντας, στην παλαιότερη σχέση της με το Ισραήλ.

Για την Ελλάδα οι στιγμές της ενεργού ποιοτικής διπλωματίας τώρα δοκιμάζονται σκληρά, “ιδου η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”.
Η οθωμανική διπλωματία έναντι της ιστορικότερης διπλωματίας του κόσμου, της Ελληνικής.Η στόχευση είναι διαυγής, ο δρόμος ανοικτός, και ο στόχος κοντά και ακίνητος.

Η “βασιλική” πρόσκληση του Τούρκου πρόεδρου στην Αγγλία, έκρυβε “παζάρι‘ με τελικό σχεδιασμό, ένα Τουρκο-βρετανικό τέχνασμα, το οποίο φαίνεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη, με σκοπό να ωθήσει σε ξεκαθάρισμα το ζήτημα του Καστελορίζου όσο η Ελλάδα βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Εδώ εμπλέκεται πιθανόν η “SHELL” και η συμφωνία με τούς Τούρκους, ώς μοχλός πίεσης πρός την Ελλάδα, το Ισραήλ, και την Κύπρο.

Η εφημερίδα Sabah στίς 6-10-2011 αναφορικά με ενδεχόμενες κινήσεις της Τουρκίας αναφέρει ότι η Τουρκία συνεχίζει το ταξίδι της στην Ανατολική Μεσόγειο.

“Στις 21 Σεπτεμβρίου συνάψαμε συμφωνία με τη «Βόρεια Κύπρο» και ορίσαμε (οριοθετήσαμε) την υφαλοκρηπίδα.

Για πρώτη φορά χαράχθηκαν εξ αρχής τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών.
Έτσι η «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» στηριζόμενη στην εν λόγω συμφωνία έδωσε τη δικαιοδοσία έρευνας πετρελαίου στην ΤΡΑΟ”.
Στις 23-11-2011 η Ανώνυμη Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων (ΤΡΑΟ) υπέγραψε δύο συμφωνίες με την Ολλανδό-Βρετανική εταιρεία πετρελαίου “SHELL” για έρευνα και κοινή παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Αττάλειας, και στη περιοχή της Νοτιοανατολικής Τουρκίας.

Η εξωτερική πολιτική τών Άγγλων μετά το 1922, απέναντι στην Ελλάδα και στην Κύπρο, έως και σήμερα, ήταν πάντα εχθρική, με όλη την σημασία της λέξεως “εχθρική”, και δεν περνά μέρα που να μήν το αποδυκνύει εμπράκτως.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ώς Έθνος, την απώλεια εδαφών μας, της δυτικής θράκης, την Μ.Ασία, την Ιωνία, τον Πόντο, εξ αιτίας της πολιτικής τών Άγγλων.

Τα δόγματα είναι δυνατόν να αφορούν μια θεμελιώδη αρχή, ποτέ όμως δεν αποτελούν αξίωμα.

Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι εταίροι στις προκλήσεις και στις ευκαιρίες, υπογραμμίζει η ισραηλινή πλευρά.

Έχουμε κοινά στρατηγικά συμφέροντα, στην ενέργεια και στην ενεργειακή ασφάλεια και τεράστιες δυνατότητες συνεργασίας στον τομέα αυτό, σημειώνουν.

Συγχρόνως προωθείται δυναμικά τριμερής συνεργασία Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου. Υπάρχει ήδη σχέδιο τριμερούς Μνημόνιου Συνεννόησης MOU, που αφορά και τη διαχείριση των ενεργειακών πόρων, το οποίο αναμένεται να υπογραφεί σύντομα.

Η συνεργασία αυτή δίνει κομβική θέση διαμετακομιστικού σταθμού στην Ελλάδα, λόγω της γειτνίασής της με την ευρωπaϊκή αγορά, και ώς κράτος μέλος της.

Ειναι μία συνεργασία που εντάσσεται στην ευρωπαϊκή πολιτική διαφοροποίησης των πηγών, των μορφών και των οδών ενέργειας, υπογραμμίζουν οι Ισραηλινοί.

Το "πάζλ" των γεωστρατηγικών σχεδιασμών στην περιοχή έχει δυναμικό χαρακτήρα, με τούς ενδιαφερόμενους να αντιδρούν σε συνιστώσες ανύπαρκτες έως σήμερα.

Εχθές ( 25-11-2011) οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν στη Βιέννη ότι θα σταματήσουν να εκπληρώνουν ορισμένες από τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τη συνθήκη CFE αναφορικά με τη Ρωσία.

Σε ενδεχόμενη κρίση με τη Συρία, οι Ρώσοι δε θα ενημερώνονται πλέον, για τις κινήσεις των αμερικανικών αεροπορικών δυνάμεων, και έτσι ίσως δε θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνουν το καθεστώς της Δαμασκού στην Συρία.
Η ΕΕ ομφαλοσκοπεί και ασχολείται με την οικονομική της κρίση, η οποία δυναμιτίζει την ολόπλευρη εμπλοκή της στο ενεργειακό “πανηγύρι’, συμμετέχοντας μόνο ώς μελλοντικός πελάτης.

Οι αραβικές χώρες χρησιμοποιούν διγλωσσία με την Ελλάδα και τη Κύπρο.
Οι Παλαιστίνιοι “φίλοι” μας, συμμετέχουν στην οργάνωση της ισλαμικής διάσκεψης η οποία αναγνωρίζει ντε φάκτο το ψευδοκράτος στη Κύπρο.
Μάς δίνεται μιά ευκαιρία ισότιμης συνεργασίας με το Ισραήλ, άς μην την χάσουμε και αυτήν, όπως τόσες άλλες, εξ’αιτίας τών υπαλλήλων των “μεγάλων” εταίρων μας.

Μοναδικός γνώμονας το συμφέρον της Ελλάδος, τίποτα άλλο.
Η τουρκική τακτική της επιβολής τετελεσμένων δεν μας είναι άγνωστη, ειδικά σε περιόδους όπου η χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα.

Αυτό όμως δεν μας εμποδίζει ως Έθνος να προασπίζουμε τα Εθνικά μας συμφέροντα.


πηγή
========================================================
Σημείωση ιστολογίου : Μπορείτε ελεύθερα να αναδημοσιεύσετε όποιο κείμενο θέλετε . Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για την αναδημοσίευση κειμένων του ιστολογίου ***ΜΑΚΕΔΩΝ*** , είναι η σαφής αναφορά σ΄αυτό μ΄ενεργό λινκ .

Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες.

| 1 αναγνώστες άφησαν σχόλιο


Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του
Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα
τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής.

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…». «Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει. «Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότι στην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες. Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία. Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.
Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής. «Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.
2. [Η δημιουργία των μηχανισμών]
Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.
Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.
Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο! Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!
Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται. Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.
Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρώνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.
Συγκλονιστικά και απολύτως ηλεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη του Οικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτωριανούς της «Αλλαγής».
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.
3. [Αριθμοί και γεγονότα]Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.
Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.
Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.
Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν. Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ.

Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων. Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.
Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς,  συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Όλος αυτός ο εσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν. Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.
Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.
[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς. Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το 1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο http://tiny.cc/j3jax
[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.
********************
  Σοσιαλισμός Αστακομακαρονάδας* & Ενσυνείδητη Καταστροφή της Ελλάδoς
*Το άρθρο δημοσιεύεται στο τεύχος Νοεμβρίου 2011 της Athens Review of Books, και έχει τίτλο «Η μεγάλη ληστεία»
Nοεμβρίου 7, 2011. Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος
========================================================
Σημείωση ιστολογίου : Μπορείτε ελεύθερα να αναδημοσιεύσετε όποιο κείμενο θέλετε . Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για την αναδημοσίευση κειμένων του ιστολογίου ***ΜΑΚΕΔΩΝ*** , είναι η σαφής αναφορά σ΄αυτό μ΄ενεργό λινκ .