Η αλήθεια πονά , ραϊζει βουνά !!!

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

star

Κάποτε πρίν ολίγους μήνες είχα γράψει ένα ποίημα για τους νέους Έλληνες, και την υποχρέωσή τους στού Θερμοπυλομάχους και την Μάνα Ελλάδα. Τους το έστειλα, και προσβλήθηκαν, οι ΕΙΡΗΝΙΣΤΕΣ!!!!
Προβλέποντας την ανέλπιδη οπισθοδρόμηση της Ελλάδας, την απουσία Ελληνικού Ηρωισμού, την κατάπτωση των εθνών, και την οικουμενική κρίση που πλακώνει τους πάντες ανά την υφήλιο, στο ποίημα μου ενθάρρυνα, όχι την συμβολική, αλλά την έμπρακτη πολέμια λύση, τουλάχιστον για την Ελλάδα.
Πολλοί Έλληνες, θεώρησαν την κίνησή μου άθεη και βάρβαρη, διότι από πλευρά τους νηφαλιότητα και διάλογος αρκούνε να βρεθεί λύση στην τραγική κατάσταση που απειλή την ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ της Ελλάδας, αλλά και της Υφηλίου................



Αποσύρθηκα δε, από τέτοιες ιδεολογίες, διότι, ενώ μέν δεν συμφωνώ απόλυτα με τον Ηράκλειτο σε ορισμένες τοποθετήσεις του, συμφωνώ περιορισμένα με τις τοποθετήσεις του περί Πολέμου.
Ως Ελληνίδα μαχήτρια που είμαι, θεωρώ ότι η φυσική, μη πολέμια, αδράνεια των Ελλήνων, θα κοστίσει τόσο βαρύτατη ποινή στην Ελλάδα, θα μετανιώσουν πικρότατα οι ολίγοι που θα απομείνουν. Λίγοι, φοβάμαι, διαισθάνονται πόσο τραγική είναι η κατάσταση του παρόντος, και αδυνατούν να εννοήσουν ότι η Ελλάδα τώρα πληγωμένη ακραία και θανάσιμα θα σβήσει…εάν περιμένουμε στην εποχή αλογίας , στην οποία ζούμε, ο διάλογος να φέρει τά επιθυμητά αποτελέσματα.
Εγώ λέω να δώσουμε στους βάρβαρους και εξουσιαστές α Mexican buffet-Γουάκαμολ-Whack them all..

Δεν ξέρω τι να πώ. Μου φαίνεται ότι η ΑΝΔΡΕΙΑ των Ελλήνων πνίγηκε στά αίματα της Σκυθούπολις.
Είθε έστω και ολίγοι Έλληνες να απομένουν που να είναι ολότελα άφοβοι, και να αγαπούνε την Πατρίδα με άσβεστη φλόγα. Οι ήρωες, έστω καί ολίγοι, αρκούν!

Παρακάτω είναι το περιβόητο ποίημα που σαν του Σωκράτη την ΜΥΓΑ τσίμπησε το ευαίσθητο αυτί του ειρηνικού, καλού, κ’ αγαθού Έλληνα!

ΠΟΙΕΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ
όταν θα είναι πιά αργά για της Ελλάδας τά Παιδιά;
Όνειρο είδα κάποτε, Όνειρο αληθινό,
Ω! μακρινή, Ζωή μου Ιερή.
Και το’ ζησα στα σπλάχνα μου, αξέχαστη Τιμή,
Αρχαίο Ολύμπιο Παλμό
Αθάνατη Ηρωική Ελληνική Βοή.

Όνειρο είδα κάποτε, Όνειρο αληθινό,
Με Αίμα Αξέχαστων Ανδρών Γραμμένο,
Αίμα για πάντα Ευλογημένο,
Ελλήνων Γόνων Ευγενών-
Αίμα Ηρώων Σπαρτιατών-
Μελάνι Ζωντανό και Τιμημένο,
Στις Θερμοπύλες πιά Θαμμένο,
Όνειρο Ιερό!
Και αναζητώ εδώ πού ζώ,
Στα χρόνια αυτά τά Πεθαμένα
τόν ΈΝΤΙΜΟ ΝΕΚΡΟ!…
Εις στα κηρύγματα -
της Εκκλησιάς εγκλήματα -
με το μαλλί τ’ αρνιού πλεγμένα,
Στα ράφια Ιστορίας μέ δέος φυλαγμένα
Όργια Βίας, Στήλες Ντροπής,
μ’ ολόχρυσα γράμματα γραμμένα-
Μάρτυρες Εξουσιαστές να ΜΟΝΟΛΟΓΟΥΝ
ΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΎΒΡΕΩΣ ΝΑ ΥΜΝΟΥΝ
Ολόγυμνες από Τιμή και Σεβασμό-
ΌΤΙ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ-
όταν η εντιμότητα με τον Εχθρό επλάγιασε
και εις του Σολομώντος τον Ναό,
το Σκότος της Ερήμου,
Μίσος και Φθόνο Άγιασε,
κι εγέννησε την Αφιλοτιμία,
συνάμα την Ολέθρια Δειλία.
Και αναζητώ εδώ πού ζώ,
Στα χρόνια αυτά τά Πεθαμένα
τόν ΈΝΤΙΜΟ ΝΕΚΡΟ!…
Τυφλός ο άνθρωπος-Εχθρός
στό Ευγενικό,
Πνεύματα Αρνιά Υποταγμένα,
Στην άλυσο του ΕΝΟΣ θεού
πνιγμένα,
Τά Ιδανικά, στου Φόβου
τον βωμό χαμένα.
Το ΒΕΛΑΣΜΑ- ΣΟΦΙΑ
Ποιμνίων- Προσευχή,
Απόρρητη Χριστιανική
Θεολογία- η ΣΦΑΓΗ!
Και…ΠΡΟΣΔΟΚΩ…
στόν Κόσμο αυτό να δώ
στα χρόνια αυτά τά Πεθαμένα
την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ…
στά πρόσωπα τά Παγωμένα!
Και αναρωτώ Εσένα Προδομένε…
Έλληνα Αγαπημένε:
«Πώς να τιμήσω εδώ,
τον, της στάς Θερμοπύλες,
Αγώνα Ιερό,
Αγώνα Τιμημένων,
Ελεύθερων Ελλήνων,
Ηρώων Ευγενών Ανδρών;»
ΞΥΠΝΑ!!! από την νάρκη
Έλληνα Σκλαβωμένε.

Του Άνδρα το παράστημα
φόρεσε πάλι,
αμίμητος ξανά γίνε στα κάλλη,
ΈΛΛΗΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΕ-
Αγάπη τής Ψυχής μου-Έλληνα
Αφορισμένε,
ΠΑΛΕΨΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ!
Στάσου στού Λεωνίδα Πλευρό!
Μαζί με Αυτόν, τον Θαρραλέο,
τόν Τολμηρό,
της Σπάρτης Βασιλέα,
τόν Ένδοξον Υιόν,
Στάσου περήφανος μαζί μ’ Αυτόν,
του Ηρακλέους Γόνο Θεϊκό,
δίπλα στης Σπάρτης τον Αμίμητο,
της Σπάρτης τον αθάνατο,
Ήρωα Γαλαξιακό,

Δίπλα στον Λεωνίδα στάσου-της Ήρας
θρέμμα ΙΕΡΟ.
Έλληνα, Σήκωσε πάλι
εκείνη την Ασπίδα σου την Τρομερή,
ασήκωτο παλαιό ατσάλι -
αντάξιο σύντροφο στού Ήρωα
μόνον το πλευρό.
Σήκωσε το ακόντιο Έλληνα εσύ,
Έλληνα! Έλληνα σήκωσε το σπαθί,
Πολέμησε τον Υβριστή,
Πάτησε, Σύντριψε τον Βέβηλο Σταυρό-
Πού Σένα ΣΤΑΥΡΩΣΕ,
Την Ιερά σου Γή που Αιματοκύλησε

Την Ιστορία σου που Κατάστρεψε
και Τους Ναούς Σου που Εσύντριψε.

Έλληνα Πολέμησε τον Υβριστή,
Σήκωσε εκ νέου το Σπαθί,

Στάσου στού Λεωνίδα το πλευρό
Πυρπόλησε τον Βέβηλο Σταυρό-
Πού τά Ιερά και τους Θεούς σου
Στους Οχετούς Του Πέταξε,
Καί τους Γονιούς σου
Απάνθρωπα Θανάτωσε,
Που τήν Ελλάδα Στείρεψε,
Τά Φώτα του Πολιτισμού Της Έσβησε,
Το Γένος Σου Κατακρεούργησε,
Κι Εσάς να Αφανίσει Πάλεψε.

Έλληνα ΞΕΧΑΣΜΕΝΕ ξύπνησε!
Σήκωσε το Σπαθί.
Φέρε στα στήθη σου τον Ηρακλή.
Τον Υβριστή Πολέμησε,

Σύντριψε τον Εβραϊκό Σταυρό-
ΤΟΥ ΈΛΛΗΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΧΘΟΝΙΟ
ΕΧΘΡΟ-
πού όλο το Γένος των Ελλήνων
τε Θεών
με Δόλο Βάρβαρο εχτύπησε,
με Φθόνο ασυμβίβαστο
ΒΕΒΗΛΩΣΕ,
καί των Ενδόξων Σπαρτιατών,
στις Θερμοπύλες, Θυσία Ιερή
Ατίμασε,
λές και η Μάχη εκείνη άσκοπα
είχε γίνει
Το Αίμα τους- ΑΔΙΚΙΑ! ΦΩΤΙΑ!
ω! Πρόγονοί μου Αίμα,
Ψυχή, Καρδιά,
ΠΟΥ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ.

Σήκωσε πάλι Έλληνα Γόνε,
την όμορφη Κεφαλή
Σήκωσε άφοβα την Ιερή,
εκείνη την Ασπίδα σου την Τρομερή,
Σήκωσε τ’ Ακόντιο και Σπαθί

Για να μην λένε οι γενεές
που ’χουν σπαρθεί
απ’ άκρη σ’ άκρη πάνω στην γή,
ότι ΑΜΑΧΗΤΙ απ’ τον εχθρό
έχεις ΑΦΑΝΙΣΤΕΙ!

Ω! Νέε Έλληνα Πολέμησε!
Τις Θερμοπύλες των Προγόνων σου
Δικαίωσε
Η Ώρα του Πολέμου ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ –
Τον Όρκο της Ανδρείας σου Έλληνα
κάνε τον ΜΠΟΡΑ.
Το αύριο Σου, ο Εχθρός Σου το ’σβησε.
Το μέλλον Σου στην Πάλη Ζεί!

Γέννησε μέσα σου τον Ήρωα Πολεμιστή!
Ώστε να μην λεχθεί ποτές
από τους εξουσιαστές-
νάνους δειλούς και ισχυρούς-
κι απ’ τους Βάρβαρους Λαούς-
αχάριστες γενιές-
πού Εσύ παλαιά Εκπολίτισες-
ότι :«καλώς για πάντα έσβησες!»
Να λεν’ αυτοί για τον δικό σου
τον χαμό
με δάκρυα ύαινας χωρίς ντροπή
και στεναγμό,
όταν θα είναι πιά αργά
για της Ελλάδας τά Παιδιά,
όταν η Γή βογκάει χωρίς Εσέ,
Να λεν’ οι βάρβαροι αυτοί…
οι ΝΑΝΟΙ οι πολλοί…«Χαμαί…»
για αυτούς τους Άνδρες μας
- Ελλήνων Γενιές-
της Σπάρτης και Βοιωτίας
Έλληνες μαχητές,
Ηρακλειδών αρχαία γενιά,
και για τον Σπαρτιάτη
Λεωνίδα Βασιλιά,
πού για Ελλάδα επόθησαν
το πάν να θυσιάσουν
την Πάτρια Ελλάδα Γή
τ’ Ολύμπου Κόρη Ιδανική
ΜΑΖΙ να ελευθερώσουν:
«άσκοπα πέθαναν αυτοί,
θυσία άχρηστη και μιαρή…
Δεν ήταν ήρωες, δεν γνώριζαν
Τιμή.
Καί των Ελλήνων οι απόγονοι
όλοι δειλοί,

Καλά να Πάθουν».

Ω! Έλληνα, Σήκωσε το Κεφάλι
Γίνε ξανά Λιοντάρι!
Γίνε Γολιάθ, Γίγαντας, Παλικάρι,
Στόχευσε στυγερά!
Τόν Ύπουλο Νάνο Δαβίδ
φέρε στο χώμα!
Γίνε της Νέμεσις Κοντάρι,
και πάνω σ’ αυτού το πτώμα,
Στήσε τον Όλυμπο Σου πάλι!
και του Δικαίου Σου τά Κάλλη!
Κατέστρεψε τον Βέβηλο Σταυρό!
Ώστε να μην λεχθεί ποτέ
από τον Έλληνα τον Στερνό
με Δάκρυ Ατέλειωτο,
Ντροπή και Στεναγμό,
όταν θα είναι πιά αργά
για της Ελλάδας τά Παιδιά,
όταν η Γή βογκάει χωρίς Εσέ:
«Χαμαί…
Κακόμοιροι και ανάξιοι,
σκλάβοι μικροί-
είμαστε οι Έλληνες, μη ικανοί…
Οι Θερμοπύλες και η Ελλάδα-
Ολύμπια Θεία Δάδα-
Ελεύθερη κάποτε Γή-
με Αίμα ιερό, Ανδρών Θεών,
κάποτε ποτισμένη,

Θυσία θα Παραμείνει
Αιώνια Αδικημένη!
Εμείς Ελλήνων απόγονοι
όλοι Δειλοί
αμαχητί εις τους εχθρούς
τις παραδώσαμε,
Ελλήνων Γή για πάντα Χαμένη.
Τους Ένδοξους στις Θερμοπύλες
-γέννα ιερή-

Εμείς τά Τέκνα τους,
Αυτούς ΠΡΟΔΩΣΑΜΕ.

Ω! Έλληνα, γίνε ήρωας πάλι,
Στών Τριακοσίων Σπαρτιατών
των Βιωτών και Θεσπιών την Πάλη,
σε εκείνων των Ανδρών τά Κάλλη
στάσου Ισάξιος
και της Θυσίας τους Αντάξιος!

Δόξασε Έλληνα την Γή πού
σένα Γέννησε-
την Θεϊκή Ολύμπια Γή
-Ελλάδα ΙΕΡΗ-
που στ’ όνομα της Χριστιανικής Αγάπης
έσβησε…
-αιματηρή προγόνων σου ΟΔΥΝΗ-
Η Πάτρια Γή Έλληνα σε Καλεί…
Ύπουλα έχει, από τους πάντες,
προδοθεί!
Την Ύστατη Μάχη τώρα Δίνει…
Θύμα η Μητρίδα Γη
στον Εξευτελισμό,
Φίδι στον κόρφο της Ιεχωβικό-
έκτρωμα από την
Ασιατική Ορδή-
η Ελλάδα σκλάβα Κρατουμένη
ψυχή αιώνες Βιασμένη…
μόνη αιμορραγεί,
έτσι άμοιρα Καταδικασμένη
στον Δόλο και μανία,
στην Πρόληψη και Δεισιδαιμονία
Ποιμένων Χριστιανών,
και βάρβαρων εξουσιών…
Παιδιά, της Ελλάδας παιδιά,
αθάνατων γενιά,
ελπίδα από σάς η Ελλάδα ζητεί…
Σήκωσε Έλληνα και πάλι
την Φωνή σου
και του Πολέμου την Κραυγή
την θεία ορμή σου,
ύψωσε προς τον Ουρανό!
Κάλεσε πίσω τον Άρη τον Θεό!
Μωλόν Λαβέ φώναξε με Οργή!

Την Ιερή Παλλάδα Τρομερή
κάλεσε πλάι σου να Σταθεί!
Αντίστροφα γύρνα το μοιραίο
τάραξε πάλι το Αιγαίο,
και των Ελλήνων την καμένη Γή,
πόλεμο πάλι Έλληνα να Ορίσεις-
και την σφαγή των Ήσυχων Αρνιών
να ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ!
Ω! Έλληνα μην αργήσεις!

Ω! Ελλάδα-Μήτρα ΦΙΛΟΤΙΜΩΝ
ανδρών-
Ω! Σπάρτη πανέμορφη
Μητέρα μου Ιερή
Ω! Ένδοξη Αξέχαστη
Λέαινα Τρομερή
Του Βασιλέα Λεωνίδα και
τών Τριακοσίων σου Υιών

Ω! Λακεδαιμόνα Γή,
Ω! Βοιωτία μου Τρανή,
Είθε οι Έλληνες Εσάς
Προγόνους να Τιμήσουν-
και την Πατρίδα Γή- πού αιώνες
Σκύβει,
εμπρός σε Βάρβαρους Λαούς
ξένους Μονάρχες Τύραννους
και Μοχθηρούς θεούς-
καί ύστατη μάχη τώρα δίνει,
είθε οι Έλληνες να Ελευθερώσουν,

την Μάχη Σας στις Θερμοπύλες
την Ηρωική

μέσα στο ΑΙΜΑ τους να ξανανιώσουν.

Νά ΜΙΜΗΘΟΥΝ εκείνη
την παλαιά Σας Εποχή

όταν η Ανδρεία ήτανε Δόξα,
Σκέψη, Τιμή,
και οι Έλληνες με μια Φωνή,
θυσίαζαν αδίστακτα ζωή,
Ελλάδα και Πανέμορφη Σπάρτη
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ πάντα να ’ναι,
οι Βάρβαροι, Ελλήνων Γη
ποτέ να μην πατάνε!

Ω! ΈΛΛΗΝΑ…Μην λησμονήσεις!
Τούς Θερμοπυλομάχους
Αδελφούς Σου ΝΑ ΤΙΜΗΣΕΙΣ!
Των Ήσυχων Αρνιών
την ανελέητη ΣΦΑΓΗ να ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ!
Ω! Έλληνα μην αργήσεις!
Το αύριο Σου το ’σβησε ο Εχθρός-
ο Μαμωνάς ψευδοθεός.
Τον Όρκο της Ανδρείας σου
Έλληνα κάνε τον ΜΠΟΡΑ.
Το μέλλον Σου στην Πάλη Ζεί!
«Μωλόν Λαβέ» φώναξε με Ορμή!
Η Ώρα του Πολέμου ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ –

Προμηθέα
Πυθία.
star

0 αναγνώστες άφησαν σχόλιο: