ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΕ ΧΩΡΕΣ ΜΕΛΗ ΤΗΣ Ε.Ε

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ,

ΤΟ ΚΑΤΩΤΕΡΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΝΑΝΤΙΡΡΗΤΑ ΜΙΑ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ. ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΤΟΜΕ ΟΠΩΣ
ΤΟ ΛΑΒΑΜΕ, ΑΠΟ ΤΗΝ “” ΝΕΑ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ “” ΠΟΥ ΣΥΣΤΑΘΗΚΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΠΟ 8.500 ΕΛΛΗΝΕΣ (ΤΟ ΤΟΝΙΖΟΜΕ
Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ ) ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ – ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε. ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΤΗΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΝΑ ΚΡΑΤΟΥΝ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΤΕΚΜΗΡΙΩ- ΜΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΟΨΙΜΟΥΣ ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΦΥΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ, ΚΑΙ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΣΚΥΒΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΥΝ . . . ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΤΟΥΣ, ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥΣ ! ! !
ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ, ΤΟΥΣ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΜΕ ΣΦΙΧΤΑ ΚΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ,

ΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ, ΟΤΙ ΤΑΧΙΣΤΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΜΕ ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥΣ.

ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕΤΕ ΟΤΙ, ΟΠΩΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΤΑΙ, Η “” ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ “” ΠΟΥ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΤΗΝ
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΜΑΓΝΗΤΙΖΕΙ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΡΟΩΘΕΙΣΤΕ ΤΟ Σ’ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ Ε Ι Ν Α Ι Μ Ο Ν Ο Ι ΤΟΥΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣΘΕ ΤΑΚΤΙΚΑ
www.filikietairia2010.gr
ΣΤΕΛΝΕΤΕ ΜΗΝΥΜΑΤΑ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Ε-mail : anto.vagelis@gmail.com και filetair@hotmail.com

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ 2010

==============================================

ΝΕΑ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ προς την αξιαγαπητη και αξιοσεβαστη γερμανιδα καγκελαριο κα. ΑΝΤΖΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ

ΑΝ δεν θυμαστε κατι κα. Μερκελ…δεν πειραζει, θα σας βοηθησουμε εμεις. Διαθετουμε ολα τα αποδεικτικα στοιχεια …για τοπο, χρονο, τραπεζικους λογαριασμους και διαπλεκομενα προσωπα ……εως και για τα εσωρουχα που φορουσαν.
1. Ειναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, οτι απο τον Ιουνιο του 1998 εως σημερα, η γερμανικη καγκελαρια επιστατει, προωθει και κατευθυνει τοσο την εισπραξη οσο και την ¨νομιμοποιηση¨ των παρανομων προμηθειων ολων των πολιτικων προσωπων τοσο των εκαστοτε κυβερνησεων οσο και των κομματων της αντιπολιτευσης σε χωρες οπως η Ελλαδα, η Ουγγαρια, η Σλοβενια, η Σλοβακια, η Τσεχια, η Κροατια και η Ρουμανια?
2. ΑΛΗΘΕΥΕΙ οτι ενα ποσοστο του 15% επι του συνολου των εισπραχθεντων προμηθειων, ρεει σε μυστικους λογαριασμους του χριστιανοσοσιαλιστικου κομματος της Βαυαριας ( CSU ) και απο εκει διανεμεται στα αλλαγερμανικα κομματα`η εξασφαλιζεται η χρηματοδοτηση των μυστικων επιχειρησεων?
3. ΑΛΗΘΕΥΕΙ οτι η αρχη αυτου του επενδυτικου ταμειου της πολιτικης μασας εγινε στις 06 Ιουνιου του 1998 με την παραλαβη στο Βερολινο ενος πακετου αμερικανικων ομολογων αξιας 80 εκ. $, που απεσταλη απο ενα ελληνικο κομμα ( προμηθειες απο το προγραμμα των ολλανδικων φρεγατων) και παρεληφθη απο τους εκπροσωπους των γερμανικων υπηρεσιων, μιας κεντρικης γερμανικης τραπεζης και μιας γαλλικης τραπεζης?
4. Ειναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ οτι για ανταλλαγμα των συνταξιοδοτικων εξασφαλισεων που προσφερετε σε αυτους τους διεφθαρμενους πολιτικους, τους πειθετε(!!!) να παιρνουν παντα αποφασεις αναλογες με τις ορεξεις και τα συμφεροντα της γερμανικης κυβερνησης?
5. ΑΛΗΘΕΥΕΙ οτι απο τα ιδια ταμεια προερχονται τα 2 εκ. Δυτ. Μαρκα που εισεπραξε ο προκατοχος σας Χελμουτ Κολ?
6. Ειναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, οτι τον Απριλιο του 2009 εγιναν επωνυμες καταγγελιες στην ευρωπαικη υπηρεσια κατα της διαφθορας ( OLAF ) για το ιδιο θεμα, τις οποιες ο τοτε γερμανος διευθυντης της υπηρεσιας ( κατ εντολην της κυβερνησης σας ) φροντισε να τις θαψει?
7. ΑΛΗΘΕΥΕΙ οτι την ιδια χρονικη στιγμη κατετεθη στην Εισαγγελια του Βερολινου για το ιδιο θεμα εμπεριστατωμενα στοιχειοθετημενη μηνυση, η οποια κατ εντολη της κυβερνησης σας θαφτηκε, κατα το γερμανικον ρητον, οτι οπου δεν υπαρχει καταγγελια …δεν υπαρχει και δικαστης?
8. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ οτι τοσο εσεις, ως προεδρος του Χριστιανοδημοκρατικου κομματος οπως και οι προκατοχοι σας στο ιδιο αξιωμα κ.κ. Κολ και Σοιμπλε, δεν σεβαστηκατε ποτε τους γερμανικους νομους που διεπουν την χρηματοδοτηση των κομματων στην Γερμανια? Η μηπως δηλωσατε στο προεδρειο της Βουλης αναδρομικα τα 18 εκ. Μαρκα που μεταφερθηκαν με βαλιτσες σε συμβολαιογραφο του Μοναχου απο δυο βιομηχανους, προκειμενου να διατεθουν στον προεκλογικο αγωνα του κομματος σας, μεσω μιας συγκεκριμενης διαφημιστικης εταιρειας?!
9. Ειναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, οτι τον Φεβρουαριο του 2006 ασκησατε πιεσεις μεσω εκβιασμου στον τοτε Ελληνα Πρωθυπουργο, προκειμενου να θαψει την υποθεση των υποκλοπων?
10. Ειναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, οτι απο τον Οκτωμβριο 2002 οι γερμανικες μυστικες υπηρεσιες εβαλαν χερι σε Ελληνες πολιτες που διεμεναν ως τουριστες στην Δρεσδη και ηταν μελη της τρομοκρατικης οργανωσης της 17Ν ( υπευθυνοι για την χρηματοδοτηση της οργανωσης) καθως και κορυφαια μελη του ελληνικου υποκοσμου? Τους αφησατε να εισπραξουν μια επιταγη υψους 5,7 εκατ.€ και μετα τους κρυψατε στην πολη Σους της Τυνησιας μεχρι να ξεχαστει η υποθεση? Δουλευουν αυτα τα ατομα τωρα στην Ελλαδα για τις γερμενικες υπηρεσιες? Γιατι δεν δωσατε καμμια πληροφορηση στην ελληνικη αντιτρομοκρατικη υπηρεσια?
11. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, οτι γερμανος αξιωματουχος αναγκασε το 2007 τον πολιτικο αρχηγο ενος ελληνικου κομματος της αριστερας , με την απειλη οτι θα δημοσιευτουν λεπτομερειες απο την προσωπικη του ζωη, να παραιτηθει απο μια νεα υποψηφιοτητα για την αρχηγια του κομματος?
13. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ οτι φετος χρηματοδοτηθηκαν τρια ελληνικα κομματα με 16.4 εκατ. € απο την κυβερνηση σας μεσω μυστικων κονδυλιων?
14. Ειναι ΑΛΗΘΕΙΑ κα. Μερκελ, οτι υπαρχει προβλεψη και σχεδιασμος μιας στρατιωτικης καλυψης και προστασιας των γερμανων υπηκοων που δρουν για λογαριασμο της κυβερνησης σας στην Ελλαδα? Ανελαβε το 4ο γραφειο ( GNTA ) του γερμανικου αρχηγειου στρατου στο στρατοπεδο φαλκενσταιν στην πολη του Κομπλενζ τον επιχειρησιακο σχεδιασμο μιας ¨νατοικης¨ αστυνομικοστρατιωτικης επεμβασης στην Ελλαδα?
15. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, οτι η κυβερνηση σας επινοησε, χρηματοδοτησε και υποστηριξε την προσφυγη της κυβερνησης των σκοπιων στο δικαστηριο της Χαγης?
16. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, οτι σε συζητησεις με αντιπροσωπους δυο κρατων, προβλεψατε πως στο εγγυς μελλον ορισμενες περιοχες της Δυτικης Θρακης και μια ζωνη γυρω απο την Φλωρινα θα ανεξαρτοποιηθουν, προκειμενου να παρασχουν προστασια στις μειονοτητες που διαμενουν εκει?
17. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, οτι μελη της ελληνικης κυβερνησης σας εζητησαν, υπο τον φοβο μελλοντικων διωξεων εκ μερους της ελληνικης δικαιοσυνης, να δεσμευτειτε οτι θα τους προστατεψετε?
18. ΑΛΗΘΕΥΕΙ κα. Μερκελ, οτι οι γερμανικες εμπορικες αλυσιδες στην Ελλαδα πληρωνουν μεσω υπερτιμολογησεων των προιοντων τους, μιζες προς τριτους? Ηταν αυτος ο λογος που αποχωρησε απο την ελληνικη αγορα η εταιρεια ALDI? Χρησιμοποιουνται αυτες οι μιζες για να εξαγοραστουν οι συνειδησεις ελληνων πολιτικων και δημοσιογραφων?
19. Εν τελει κα. Μερκελ ειναι ΑΛΗΘΕΙΑ οτι ενας υπουργος της κυβερνησης σας μαζεψε την ανοιξη του 2010 στο Βερολινο ολους τους εισαγωγεις και εξαγωγεις της ελληνικης αγορας των φωτοβολταικων και εστησε ενα καρτελ με προσυμφωνημενες τιμες και διανομη περιφερειων ανα την ελληνικη επικρατεια?

ΝΕΑ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Με υπερόπλο λέιζερ θα τυφλώνουν τους διαδηλωτές

Κι όμως ένα όπλο το οποίο αναπτύχθηκε για το στρατό και για την ακρίβεια για επιχειρήσεις εναντίων των Σομαλών πειρατών τώρα ετοιμάζεται να κατέβει στο δρόμο εναντίον πολιτών.


Όσο και αν ακούγεται απίστευτο το όπλο ακτίνων λέιζερ SMU100 σύμφωνα με τα όσα λέει το BBC θα είναι το υπερόπλο της αστυνομίας εναντίων διαδηλωτών καθώς μπορεί να δημιουργεί με ακτίνα λέιζερ έναν “τοίχο” φωτός πλάτους τριών μέτρων, εντός του οποίου όποιος έχει ανοιχτά τα μάτια του θα χάνει προσωρινά την όρασή του.
Το SMU100 έχει, σύμφωνα με την εταιρεία που το κατασκευάζει δραστικό βεληνεκές πάνω από 500 μέτρα και όπως λέει ο διευθυντής με υπερηφάνεια “Το συγκεκριμένο σύστημα θα δώσει στην αστυνομία ένα ισχυρό όπλο οπτικής αποτροπής. Δεν μπορείς να επιτεθείς σε κάτι που δεν βλέπεις”.





πηγή

Καζάκης: «Πολύ πιθανή η πτώχευση σε δύο εβδομάδες!»

Μαύρα είναι τα μαντάτα για την ελληνική οικονομία σύμφωνα με τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, τους οίκους αξιολόγησης, αλλά και τους....
Έλληνες οικονομολόγους.
Η δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου του οίκου Fitch, ότι η Ελλάδα είναι πολύ πιθανό να πτωχεύσει τις επόμενες εβδομάδες, υιοθετείται και από κάποιους εντός συνόρων.

«Βρισκόμαστε ήδη σε πτωχευτική διαδικασία. Είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα να πτωχεύσει τις επόμενες δύο ή τρεις εβδομάδες. Υπάρχει η πληροφορία στις αγορές, ότι ένας ή και οι τρεις οίκοι αξιολόγησης θα υποβαθμίσουν τη χώρα σε selective default (επιλεκτική χρεοκοπία), restrict default (ελεγχόμενη χρεοκοπία) ή default (χρεοκοπία)», δηλώνει, ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες οικονομολόγους, ο Δημήτρης Καζάκης.

Η εικόνα χιλιάδων Ελλήνων πολιτών στο Σύνταγμα να δίνουν μάχη για να πάρουν δωρεάν μία σακούλα με λαχανικά από τους πάγκους των παραγωγών, είναι μόνο ένα μικρό δείγμα των όσων θα ακολουθήσουν.

«Η κατάσταση τους επόμενους δύο – τρεις μήνες θα είναι αβίωτη. Είτε θα καταρρεύσουμε, είτε θα επιτευχθεί το σχέδιο της Ευρωζώνης με το PSI, δεν θα κλείσουν οι τράπεζες, αλλά τα πράγματα θα είναι εξαιρετικά δύσκολα για τους πολίτες.

Ήδη οι άνεργοι φτάνουν το ένα εκατ., ενώ σε 176.000 επιχειρήσεις οι εργαζόμενοι πληρώνονται με καθυστέρηση ή βρίσκονται σε επίσχεση. Συνολικά 3 εκατ. πολίτες αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα εργασίας, όταν το εργατικό δυναμικό της Ελλάδας φτάνει τα 4 με 4,5 εκατομμύρια», δηλώνει ο κ.Καζάκης.

Ποια είναι, όμως, η καλύτερη λύση για την Ελλάδα και τους πολίτες της, σύμφωνα με τον κ.Καζάκη;

«Το καλό σενάριο είναι η άμεση κατάρρευση, η χρεοκοπία, διότι θα αναγκαστούν οι Ευρωπαίοι να σπάσουν τα δεσμά και να σταματήσουν να εφαρμόζουν αυτές τις πολιτικές. Ο λαός πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, να φρενάρει την υπογραφή της όποιας συμφωνίας και να θέσει θέμα εξυπηρέτησης του χρέους. Να επιβληθεί η μη πληρωμή του και αυτοί οι πόροι να εξυπηρετήσουν την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Ειδάλλως θα συνεχίζουμε να βλέπουμε εικόνες υπό-Σαχάριας Αφρικής. Είμαι υπέρ της συντεταγμένης επιστροφής στη δραχμή!».
e-volos.gr


Πηγή

Ο κοντός με την γραβάτα και τις ... ελιές ! Φταίνε οι λαϊκιστές ...

Ο ΜΕΓΑ ΕΒΡΑΙΟΣΙΟΝΙΣΤΗΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΑΠΟ ΕΛΙΑ ΘΡΟΥΜΠΑ , ΕΓΙΝΕ ΠΑΣΤΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΙΑΣ
Βίντεο από φραστική επίθεση που διέκοψε την ομιλία Σημίτη στο Βερολίνο! - Στο 3:25 ο πρώην πρωθυπουργός χτυπά και το χέρι του στο τραπέζι!



πηγή

ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ!

Ντόρα Μπακογιάννη:
Η πολιτικός που ευνούχισε τον πολιτισμό μας, εξαφανίζοντας σημαντικές προτομές αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων από το κέντρο της Αθήνας.

Ο άνθρωπος που είπε ΝΑΙ στο σχέδιο Αννάν, ασκώντας όση επιρροή μπορούσε στον Κυπριακό λαό ώστε ο τελευταίος να ψηφίσει υπέρ του δόλιου σχεδίου διχοτόμησης της Κύπρου, στο τότε δημοψήφισμα.
Η πρώην Υπουργός Εξωτερικών η οποία καταδίκασε την Ρωσία όταν η τελευταία δέχθηκε επίθεση από την Γεωργία, τον Αύγουστο του 2008. Με την ίδια ιδιότητα της Υπουργού Εξωτερικών, η κ. Μπακογιάννη επέπληξε Ρώσο αξιωματούχο... επειδή η Ρωσία αντέδρασε στην αντιπυραυλική ομπρέλα που ήθελε να δημιουργήσει η Αμερική στην καρδιά της Ευρώπης (Τσεχία-Πολωνία), δίπλα στα σύνορα με την Ρωσία.
Ντόρα Μπακογιάννη: Η πολιτικός που τάχθηκε ανερυθρίαστα υπέρ της ανεξαρτητοποίησης του Κοσσόβου, αδιαφορώντας για το ντόμινο ανεξαρτητοποιήσεων που θα δημιουργούσε σε διάφορα σημεία της Ευρώπης, όπως στη Ρωσία, στην Κύπρο, αλλά και στη χώρα μας (βλέπε Θράκη)!
Ντόρα Μπακογιάννη: Η πολιτικός που σε κάθε περίπτωση τορπιλίζει τις σχέσεις της χώρας μας με την παραδοσιακά φίλη και ομόθρησκη Ρωσία, ο άνθρωπος που έθεσε τις βάσεις να αδρανοποιηθεί και τελικά να ακυρωθεί η συνεργασία μας με τη Ρωσία, με τους πετρελαιαγωγούς Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, αλλά και του αγωγού φυσικού αερίου Southstream.
Η πολιτικός που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό στη στροφή που έκανε πρόσφατα η Ρωσία, η οποία τελικά επέλεξε να αλλάξει ενεργειακή στρατηγική συνεργαζόμενη με την Τουρκία!
Ντόρα Μπακογιάννη: Η πολιτικός που είπε ΝΑΙ στο Μνημόνιο το οποίο καταβαράθρωσε την χώρα και τσακίζει κάθε ελληνική οικογένεια!
Σήμερα, αν και δεν συμμετέχει, είναι συμπαραστάτης της Μνημονιακής Κυβέρνησης Παπαδήμου, ενώ εξακολουθεί να διεκδικεί σημαντικούς ρόλους στην πολιτική ζωή. Εμφανίζεται ως εθνοσωτήρας με το κίνημα "Δημοκρατική Συμμαχία".
ΕΞΑΦΑΝΙΣΕ ΤΙΣ ΠΡΟΤΟΜΕΣ ΕΞΙ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ!
ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΦΑΝΤΕΣ!
Tο πολιτιστικό έγκλημα της Ντόρας Μπακογιάννη (ως Δήμαρχος Αθηναίων), δυστυχώς συνεχίζεται και σήμερα επί Καμίνη!
Η Ελλάδα με τους πολιτικούς της καταστρέφεται οικονομικά αλλά και πολιτιστικά, διότι άτομα σαν την κ. Μπακογιάννη αδιαφορούν για την πολιτιστική μας κληρονομιά, την ιστορία και τις παραδόσεις μας. Πώς λοιπόν να μην επωφελούνται χώρες σαν τα Σκόπια, για να κλέψουν την ιστορία μας, αφού οι πολιτικοί μας την περιφρονούν;
Ο καθηγητής του Πολυτεχνείου, σπουδαίος γλύπτης κ. Γιώργος Καλακαλλάς φιλοτέχνησε τις 6 προτομές των αρχαίων Ελλήνων στην Αθήνα, τον Αύγουστο του 2002, επί Δημαρχίας Αβραμόπουλου,.

Οι προτομές αυτές είχαν τοποθετηθεί στην πλατεία Κοτζιά, απέναντι από το Δημοτικό Μέγαρο του Δήμου Αθηναίων.
Η κυρία Μπακογιάννη, ως Δήμαρχος το 2004, με το πρόσχημα των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ξήλωσε τις προτομές, προκειμένου να τοποθετήσει στην θέση τους διάφορα κιόσκια, περίπτερα, που ...χρησίμευαν στην διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων!!!

Με το πέρας όμως των αγώνων έπρεπε-όπως είχε υποσχεθεί- να επαναφέρει τις προτομές στην θέση τους. Όχι μόνον κάτι τέτοιο δεν έπραξε η κ. Μπακογιάννη, αλλά αδιαφόρησε προς όλες τις αιτήσεις και παραστάσεις του ίδιου του γλύπτη, ο οποίος ζητούσε την επαναφορά των γλυπτών στην προτέρα θέση τους.
Από τότε πέρασαν 7 και πλέον χρόνια και ο γλύπτης Γιώργος Καλακαλλάς, ψάχνει μάταια να βρει πού βρίσκονται καταχωνιασμένα ή πεταμένα τα δημιουργήματά του!

Η κ. Μπακογιάννη και οι διάδοχοί τους, δεν απαντούν! Σήμερα, η …πολυπολιτιστική Αθήνα, μπορεί να εξαφάνισε τις προτομές των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων αλλά βρίθει από λαθρομετανάστες, εξαθλιωμένους και ναρκομανείς που έχουν μετατρέψει σε γκέτο την πρωτεύουσα της χώρας!

ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ
Ο καθηγητής Πολυτεχνείου κ. Γιώργος Καλακαλλάς, έχει φιλοτεχνήσει πάρα πολλά αγάλματα, αρκετά από τα οποία κοσμούν διάφορα σημεία της Πατρίδας μας.

Όπως το διαστάσεων 4,20 μέτρων άγαλμα του Ιπποκράτη που βρίσκεται στην Λάρισα, έξω από το Αλκαζάρ, το επτά μέτρων γλυπτό του, που φέρει τον τίτλο “Παγκόσμιο Φιλί”, που εγκαινίασε ο Πρόεδρος Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας στο Δίστομο, ο ανδριάντας του μέγιστου Περικλή στον Χολαργό, που είχε εγκαινιάσει ο πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος, και πολλά άλλα.

Ο Γεώργιος Καλακαλλάς αποτελεί γλύπτη κύρους, ο οποίος μας χαρίζει αριστουργήματα πολιτισμού και Ελληνικής ιστορίας.

Το έγκλημα της κ. Μπακογιάννη, δεν έχει προηγούμενο!

Αποτελεί μεγίστη προσβολή κι ασέβεια προς τον πολιτισμό μας. Άλλοι κλέβουν τα δικά μας αγάλματα, όπως ο περιβόητος Έλγιν για να τα εκθέτουν στα μουσεία τους, κι εμείς εδώ διά της κυρίας Μπακογιάννη, αν και έχουμε τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους να κοσμούν την πλατεία Κοτζιά, τους εξαφανίζουμε!

Ο Νικήτας Κακλαμάνης που διεδέχθη την κα Μπακογιάννη, όχι μόνον δεν επανέφερε στην θέση τους τις προτομές, αλλά αν και είχε υποσχεθεί ότι θα τοποθετούσε τον ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πλατεία έξω από το Πολεμικό Μουσείο, δεν έκανε απολύτως τίποτε ούτε γι' αυτόν!

Ο δε κ. Καμίνης, σημερινός δήμαρχος της Αθήνας, περισσότερο ενδιαφέρεται για το… μουσουλμανικό τέμενος στην πρωτεύουσα και τους λαθρομετανάστες, παρά για την επαναφορά των ...ενταφιασθέντων προτομών και αγαλμάτων των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, του Μεγα-Αλέξανδρου κ.α.

Το άγαλμα του Θησέα, το οποίο αρχικά είχε τοποθετηθεί στην πλατεία Συντάγματος, ξηλώθηκε εν μία νυκτί και καταχωνιάστηκε και αυτό σε κάποια αποθήκη!!!

Ο γλύπτης κ. Καλακαλλάς σε επιστολή που είχε στείλει στον τότε Πρωθυπουργό κ. Καραμανλή, αποτυπώνει το στίγμα ντροπής:
"Η στάση αυτή, μειώνει τη χώρα εμφανίζοντάς την να στερείται πολιτιστικής αγωγής και απολύτως ασυνεπή με την ιστορία της και το σεβασμό που αποπνέει η ιστορία αυτή στα έργα Τέχνης"!

Πολιτικοί ταγοί που καταφρονούν τόσο χυδαία την ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά του τόπου, οδηγώντας βίαια έναν ολόκληρο πληθυσμό να ακολουθεί τα καπρίτσια τους, πρέπει να καταδικαστούν στη συνείδηση του λαού και από την Ιστορία.
ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ!


Η Επιτροπή Κρίσης Καλλιτεχνικής Αρτιότητας στις 7/12/2006 πήρε οριστική απόφαση να τοποθετήσει τις 6 προτομές των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων στο ΘΗΣΕΙΟ!

Η απόφαση αυτή δεν έχει εφαρμοστεί, παρά το γεγονός ότι κλήθηκε ο ίδιος ο κ. Καλακαλλάς ο οποίος και συνεργάστηκε το 2008 με τους αρμόδιους της Επιτροπής, για το πού θα ετοποθετούντο οι προτομές!

Πέρασαν τόσα χρόνια από τότε και οι προτομές όχι μόνον παραμένουν …άφαντες σε αποθήκες, αλλά δεν έχει ενημερωθεί ο κ. Καλακαλλάς για το πού ακριβώς βρίσκονται. Μάλιστα ο ίδιος ανησυχεί ευλόγως ότι μπορεί να έχουν πάθει ζημιές ή να έχουν υποστεί φθορές από την υγρασία κ.λ.π.
Μάκης Βραχιολίδης
www.elora.gr

πηγή

Να τεθεί ανώτερο ύψος πλουτισμού φυσικών προσώπων και εταιρειών .

Έχει δύο χρόνια λοιπόν που η ανθρωπότητα δέχεται την αήθη επίθεση καιροσκόπων -  κερδοσκόπων που στον βωμό του χρήματος θυσιάζουν εκατομμύρια ζωές . Κυριολεκτικά θυσιάζουν ... ενάμιση εκατομμύριο κόσμος σκοτώθηκε στον Ιράκ και στο Αφγανιστάν τα τελευταία χρόνια . Όμως αυτό δεν είναι "σημείο" των καιρών . Από την αρχαιότητα ακόμη συμβαίνει αυτό με διάφορες συμμορίες   ή κάστες ή φυλές ή έθνη ολόκληρα ... βλέπετε η δύναμη της εξουσίας ανέκαθεν γοήτευε τον άνθρωπο . Γοήτευε από την μία αλλά  παραμέριζε την ηθική από την άλλη  ποδοπατώντας την αξιοπρέπεια του συνανθρώπου του. Και όλα αυτά για το χρήμα , για την εξουσία , για την δύναμη . Χειρότεροι απ΄τα ζώα . Τα ζώα τρώνε το ένα το άλλο αλλά το κάνουν μόνο και μόνο για να επιβιώσουν . Αυτός είναι ο νόμος τους ... η φυσική νομοτέλεια . Σε αντίθεση η ανθρώπινη φυλή έχει δεκάδες χιλιάδες νόμους ,αποφάσεις , διατάγματα και δεν συμμαζεύεται .

Γιατί ;

Μα γιατί δεν λειτουργεί με βάση το ένστικτό του αλλά τα πάθη του και τις ανώμαλες ορέξεις του . Ειδικότερα στις μέρες μας με την πλύση εγκεφάλου που δεχόμαστε από τα ΜΜΕ , ιδιαίτερα οι νέοι μας , αποτελούν στόχο  ως πιο επιρρεπείς "ευπαθείς" ομάδες . Κάθε τι που συμβαίνει στις μέρες μας αποσκοπεί στην αποκόμιση κέρδους με ότι αυτό συνεπάγεται .

Επί παραδείγματι  ποιος δεν θα ήθελε να ζει μέσα στην χλιδή , με βίλες , με αμαξάρες , με χρήμα , με  σεξ κλπ κλπ ; Φαντάζομαι όλοι ! Όλοι , αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν ! Είναι όμως δυνατόν  να συνεννοηθούμε ώστε να απολαύσουμε τα αγαθά τις ζωής , στο μέτρο του δυνατού , χωρίς υπερβολές ;    Ασφαλώς και είναι ! Αρκεί να γίνει συνείδηση σ΄όλους μας ... αρκεί να υπάρξει παιδεία γύρω απ΄αυτό το ζωτικής σημασίας για την ανθρωπότητα θέμα .

Τι σημαίνει αυτό ;

Θέλει κουβέντα . Σήμερα το 35-40% της ανθρωπότητας ζει κάτω απ΄το όριο της φτώχειας ! Αυτό σημαίνει πως 2,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι   ζούνε με λιγότερο από ένα δολάριο την μέρα ... Δέκα εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο στον κόσμο ... Μία Ελλάδα κάθε χρόνο ! Απαράδεκτο ! Κάποιοι όμως πλουτίζουν απ΄τον θάνατο τους .

Πρέπει να δοθεί ένα τέρμα σ΄αυτό  . Η λύση κατά την ταπεινή μου άποψη είναι μία και πρέπει να ξεκινήσει απ΄τις ανεπτυγμένες χώρες ...  πρέπει να τεθεί ανώτερο ύψος πλουτισμού φυσικών προσώπων και εταιρειών .

 Άλλη μια φορά : ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΑΝΩΤΕΡΟ ΥΨΟΣ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΙΩΝ .

Δεν είμαι κατά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας . Απεναντίας είμαι υπέρ της επιχειρηματικότητας του ιδιωτικού τομέα , αλλά θα πρέπει να τεθούν κάποια όρια . Εφ΄ όσον το υψηλότερο αγαθό του ανθρώπου , η ζωή του , δίδετε βορά στον βωμό του χρήματος , είναι αυτονόητο πως πρέπει να σταματήσει ο παραλογισμός αυτός .

Το εγχείρημα θα  πρέπει να ξεκινήσει απ΄τα σχολεία και μέσω των σχολείων να μπει σε κάθε σπίτι , να ριζώσει σαν ιδέα ,να καλλιεργηθεί σαν στόχος . Δεν είναι απλό . Χρειάζεται χρόνος ... τουλάχιστον δέκα με δεκαπέντε χρόνια .

Πρέπει να πάψουμε να επιζητούμε το βόλεμά μας αλλά να παλεύουμε για το γενικότερο καλό .

Άλλη απαραίτητη παράμετρος είναι να σταματήσει η άκρατη αυτοματοποίηση (ρομποτοποίηση) της εργασίας . Θα μπουν κάποιοι περιορισμοί . Δεν μπορεί να πεθαίνουν άνθρωποι και "εργάζονται" μηχανές !

Δεν ξέρω πόσο χρήμα έχει ο πλανήτης και δεν με νοιάζει . Αλλά αυτό δεν ανήκει σ΄αυτούς που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το απόκτησαν . Θα πρέπει να γίνει ανακατανομή του πλούτου σε συνάρτηση με την ανάπτυξη .  Η εργασία θα πρέπει να αμείβεται το ίδιο σ΄όλον τον κόσμο (στο πλαίσιο αυτό ίσως θα πρέπει να δούμε και το ενδεχόμενο ενός παγκόσμιου νομίσματος)

Γνωρίζουμε όλοι πως κάθε κράτος , άλλο λίγο άλλο πολύ , χρωστάει χρήματα . Αυτό σημαίνει πως το οικονομοτεχνικό μοντέλο είναι δομημένο έτσι , ώστε να οδηγεί σ΄αυτό το αποτέλεσμα .Δεν μπορεί οι μεγαλύτεροι οικονομικοί κολοσσοί , σε επίπεδο κράτους ,όπως η Αμερική , η Γερμανία , η Ιαπωνία , η Αγγλία , ο Καναδάς να είναι καταχρεωμένοι και να μιλάμε για επιτυχημένο οικονομικό μοντέλο !

Τρία τινά συμβαίνουν :

α) ή είναι δομημένο έτσι το οικονομικό  μοντέλο ώστε να αποτύχει

β) ή είναι απατεώνες , κλέφτες και ανίκανοι όλοι οι πολιτικοί

γ) ή είναι συνδυασμός των ανωτέρω

Το συμπέρασμα σε κάθε περίπτωση είναι πως το οικονομικό αυτό μοντέλο είναι απολύτως αποτυχημένο και πρέπει να αλλάξει .

Η ανθρωπότητα πρέπει να επιβιώσει έχοντας ως γνώμονα την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

Νομίζω πως στην βάση των ανωτέρω μπορεί να ξεκινήσει ένας εποικοδομητικός διάλογος.

Παγκοσμιοποίηση και φτώχεια

α

Πολιτικές ελεημοσύνης, ή πλαίσια ρύθμισης για δικαιότερη διανομή του παγκόσμιου πλούτου;

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της παγκόσμιας «βιώσιμης και αειφόρας» ανάπτυξης, η παγκοσμιοποίηση και η παγκόσμια οικονομική μεγέθυνση θα μειώσουν «αργά ή γρήγορα» τη φτώχεια και θα ενισχύσουν την κοινωνική συνοχή. Ωστόσο, ενώ ο παγκόσμιος πλούτος εξακολουθεί να αυξάνεται, την ίδια στιγμή σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού σε ολόκληρο τον πλανήτη στερείται ακόμα και των στοιχειωδέστερων μέσων επιβίωσης, ενω οι ανισότητες συνεχώς διευρύνονται: Η αναλογία  εισοδήματος του πλουσιότερου 20% προς το φτωχότερο 20% είναι σήμερα 74 προς 1, έναντι 30 προς 1 το 1960.  

Σε απόλυτη φτώχεια (οριζόμενη ως ημερήσιο εισόδημα κάτω από 1 δολάριο) βρίσκονται πάνω από 1 δις συνάνθρωποί μας (22,7% του παγκόσμιου πληθυσμού), με ποσοστά που φτάνουν το 46,7% στην Υποσαχάρια Αφρική, 36,9% στη Ν. Ασία, έναντι  3,6% στην Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία.

Εάν ωστόσο υπολογίσουμε τη σχετική φτώχεια (με βάση το όριο  φτώχειας που χρησιμοποιεί κάθε χώρα), το ποσοστό των φτωχών παγκόσμια αυξάνεται σε 32,1%, με τα αντίστοιχα ποσοστά να ανεβαίνουν σε 25,6% στην Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία το 1998 και σε 51,4% στη Λατινική Αμερική!     

Αφήνοντας κατά μέρος τις περιστασιακές εξάρσεις «γενναιοδωρίας» –περισσότερο λόγων και εκκλήσεων, παρά ουσιαστικής πρόθεσης για μεταφορά πόρων, πόσο μάλλον για δικαιότερη διανομή του παγκόσμιου πλούτου- ορισμένων ανεπτυγμένων χωρών, για τον περιορισμό της απόλυτης φτώχειας στις χώρες που παρουσιάζουν τις πιο ακραίες μορφές ένδειας, το κρίσιμο ερώτημα είναι άλλο: μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική παγκόσμια κοινωνική παρέμβαση και ρύθμιση, για την εξάλειψη της απόλυτης αλλά και της σχετικής φτώχειας στις αναπτυσσόμενες και στις ανεπτυγμένες χώρες;

Αρκετοί μελετητές, όπως ο  P. Townsend[1],  επικρίνουν τις πολιτικές των διεθνών Οργανισμών (Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ, ΠΟΕ) και των 7 ισχυρότερων κρατών, ως υπαίτιες για την όξυνση της ανισότητας και της φτώχειας διεθνώς, διότι οι πολιτικές αυτές:

-          εστιάζουν στη μεγέθυνση, όχι στην ανάπτυξη και στην αναδιανομή του εισοδήματος, αφού θεωρούν ότι «η παγκοσμιοποίηση αποτελεί τη βασική κινητήρια δύναμη για την παγκόσμια οικονομική πρόοδο»

-          επιβάλλουν επιλογές νομισματικής και μακρο-οικονομικής σταθερότητας, ιδιωτικοποιήσεων και απελευθέρωσης αγορών, ως βασικές προϋποθέσεις για την επίτευξη της οικονομικής μεγέθυνσης, «άρα και της προόδου»

-          με τα «Προγράμματα Δομικής Προσαρμογής» του ΔΝΤ, οδήγησαν τις χώρες που τέθηκαν υπό οικονομική κηδεμονία σε αποσταθεροποίηση και, σε αρκετές περιπτώσεις, σε οικονομική καταστροφή, χωρίς να έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα στην καταπολέμηση της φτώχειας. Μάλιστα, η εμμονή του ΔΝΤ στη μείωση του πληθωρισμού και της εσωτερικής ζήτησης, οδήγησε σε γρήγορη αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο.  

-          υιοθετούν «στοχευμένες» - επιλεκτικές μορφές κοινωνικής πρόνοιας, που είναι λιγότερο αποτελεσματικές από τις καθολικές μορφές κοινωνικής προστασίας

-          ευνοούν συστηματικά, μέσω του Διεθνούς Εμπορίου, τις αναπτυγμένες χώρες σε βάρος των αναπτυσσόμενων

-          βασίζονται στο όριο φτώχειας του 1 δολ/ημέρα (όριο Παγκόσμιας Τράπεζας για την απόλυτη φτώχεια), είναι ισοπεδωτικές και αναποτελεσματικές, αφού οδηγούν διαχρονικά μόνο σε φαινομενική μείωση της φτώχειας, χωρίς να υπολογίζουν τη συνεχή αύξηση του κόστους κάλυψης των αντίστοιχων αναγκών. ‘Ετσι, σε χώρες με κατά κεφαλή εισόδημα 2-5 δολάρια, μεγάλες ομάδες πληθυσμού εξακολουθούν να ζούν σε συνθήκες φτώχειας, αδυνατώντας να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες διατροφής, ένδυσης, στέγασης, εκπαίδευσης και περίθαλψης.

Στην πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ τονίζεται ότι οι ανεπτυγμένες χώρες πρέπει να διπλασιάσουν τη βοήθειά τους προς τον αναπτυσσόμενο κόσμο, ώστε να μπορέσουν να υλοποιηθούν οι στόχοι του «Προγράμματος της Χιλιετίας». Το πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε το 2000, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, έχοντας ως στόχο τη μείωση της φτώχειας κατά 50% ως το 2015 . Στην ‘Εκθεση σημειώνεται ότι από τις ανεπτυγμένες χώρες, μόνο η Δανία, η Νορβηγία και η Σουηδία προσφέρουν σήμερα πάνω από 0,7% του ΑΕΠ τους σ’ αυτή την υπόθεση, ενώ οι ΗΠΑ μόλις το 0,15% ! Κατά μέσο όρο, τα πλουσιότερα κράτη δίνουν μόλις 0,25% του ΑΕΠ τους, ενώ ο ΟΗΕ τους ζητά να αυξήσουν αυτό το ποσοστό σε 0,44% το 2006 και σε 0,7% το 2015. 

Στην πράξη, δεν διαφάνηκε μέχρι σήμερα η παραμικρή πρόθεση των ανεπτυγμένων χωρών να μοιραστούν οικειοθελώς τον πλούτο τους με τις αναπτυσσόμενες. ‘Αλλωστε γιατί να κάνουν κάτι, το οποίο συνειδητά απορρίπτουν για την καταπολέμηση της φτώχειας  στο εσωτερικό της δικής τους  χώρας;

Οι πολιτικές των διεθνών φορέων και οργανισμών, αλλά και της Ε.Ε, περιορίζονται συνήθως σε εκκλήσεις, σε διακηρύξεις και σε συστάσεις για «κοινωνική ανάπτυξη» των «τριτοκοσμικών»  εταίρων τους στο διεθνές εμπόριο, για περισσότερη «βοήθεια» των πλουσιότερων προς τις φτωχότερες χώρες και για «κοινωνική υπευθυνότητα» των πολυεθνικών επιχειρήσεων.

‘Εχουν αυτά το παραμικρό αποτέλεσμα απέναντι σε τόσο οξυμένα προβλήματα φτώχειας και κοινωνική ανισότητας; 

Μπορούν να έχουν αποτέλεσμα όταν:

Ø      στον απελευθερωμένο χώρο του Διεθνούς Εμπορίου, δεν υπάρχει η παραμικρή «κοινωνική ρήτρα»  ενάντια στην υπερεκμετάλλευση ακόμα και της παιδικής εργασίας,  ενάντια στους μισθούς εξαθλίωσης και στα ανύπαρκτα δικαιώματα  των εργαζομένων στις φτωχές χώρες;

Ø      οι εθνικές αγορές είναι αλληλεξαρτώμενες και πλήθος επιχειρήσεων συναγωνίζονται πλέον μεταξύ τους  ποιά θα αξιοποιήσει καλύτερα τις χώρες –εργοδοτικούς παραδείσους;  

Ø      οι εργαζόμενοι εκβιάζονται να ανταγωνιστούν μεταξύ τους, ποιός θα μεγιστοποιήσει τα κέρδη απασχολούμενος με τις πιο άθλιες συνθήκες, με τους χαμηλότερους μισθούς και με την ελάχιστη εργασιακή προστασία, που καταχρηστικά  βαφτίζεται «σύγχρονη εργασιακή ευελιξία;» ;  

‘Ετσι, λ.χ. οι «πλεονάζοντες» εργαζόμενοι της Κίνας (που εκτιμώνται σε τουλάχιστον 200 εκατομμύρια...), αλλά και χιλιάδες εργαζόμενοι των χωρών (και των υποψήφιων χωρών) της Διεύρυνσης,  αναζητώντας δουλειά με όρους που κανείς ευρωπαίος εργαζόμενος δεν θα δεχόταν, ανοίγουν την όρεξη των απανταχού κεφαλαιούχων για επιστροφή σε λογικές κοινωνικής αυθαιρεσίας και σε μοντέλα προπολεμικής ανταγωνιστικότητας, βασισμένα στην υποβάθμιση της ανθρώπινης εργασίας.

Τέτοιες τάσεις, που τον τελευταίο καιρό αναγορεύονται και στη χώρα μας σε...πεμπτουσία σύγχρονων μεταρρυθμίσεων,  είναι φυσικό να  εντείνονται σε συνθήκες συνειδητής αποδόμησης του κοινωνικού Κράτους, ενίσχυσης του νέο-φιλελευθερισμού και συρρίκνωσης του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου σε μέτρα και συνταγές «στοχευμένης κοινωνικής φιλανθρωπίας», απευθυνόμενα αποκλειστικά σε όσους έχουν τη μεγαλύτερη, ή μάλλον την πιο κραυγαλέα, ανέχεια.

Αυτές οι φιλανθρωπικές παρεμβάσεις αποτελούν, στην καλύτερη περίπτωση, μόνο περιστασιακά μπαλώματα,  αφήνοντας  άθικτα τα γενεσιουργά αίτια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Η αντιμετώπιση αυτών των αιτίων απαιτεί αντίθετα ισχυρό κοινωνικό Κράτος,  ενιαίες και καθολικής εμβέλειας αναδιανεμητικές παρεμβάσεις,  ευρύτερη κοινωνική ρύθμιση της παγκοσμιοποίησης και της παντοκρατορίας των αγορών.

Κοινωνικός Αποκλεισμός και Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Μοντέλο.

‘Οπως είδαμε στα προηγούμενα, δεν υπάρχει σύγκλιση απόψεων ούτε για τις πραγματικές διαστάσεις, ούτε για τις μεθόδους αντιμετώπισης της  φτώχειας παγκοσμίως. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σύνθετα όταν αναφερόμαστε στον κοινωνικό αποκλεισμό, καθώς και στα φαινόμενα που τον τροφοδοτούν και τον αναπαράγουν, ακόμα και στις πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου.

Το ξεκαθάρισμα αυτής της έννοιας είναι βασικό, αφού ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι κυρίαρχη θεματολογία στις αναλύσεις των οργάνων της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης για την κοινωνική πολιτική .

Σύγχρονες μελέτες[2] εντοπίζουν τρεις βασικές προσεγγίσεις του κοινωνικού αποκλεισμού, με εξαιρετικά αποκλίνουσες μεταξύ τους ιδεολογικές παραδοχές και για την έννοια και για τους μηχανισμούς δημιουργίας της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού στις ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες:

F     τον αναδιανεμητικό λόγο, που θεωρεί τον κοινωνικό αποκλεισμό ως συνέπεια της φτώχειας, τη δε φτώχεια ως ενδημικό και με καθολικές διαστάσεις φαινόμενο του συστήματος, που οδηγεί στην αδυναμία μεγάλων ομάδων του πληθυσμού να συμμετέχουν  στα εκάστοτε κρατούντα πρότυπα διαβίωσης, κατανάλωσης κλπ.

F     τον «ηθικό λόγο»  γύρω από την «περιθωριακή τάξη» – τους πληθυσμούς των πάσης φύσεως γκέτο,  το «λούμπεν προλεταριάτο» κατά τη μαρξιστική ορολογία- .  Η προσέγγιση αυτή ρίχνει το βάρος σε (ελαφρώς ρατσιστικές...) ηθικές –πολιτισμικές αιτίες της φτώχειας και εστιάζει στον «ηθικό κίνδυνο» της περιθωριακής καθήλωσης, αλλά και της μόνιμης εξάρτησης συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού από  κοινωνικές παροχές.   

F     το λόγο για την κοινωνική ενσωμάτωση,  που συνδέεται με τον αποκλεισμό από την αγορά μισθωτής εργασίας. Εδώ γίνεται λόγος για «ευκαιρίες απασχόλησης» και για «απασχολησιμότητα», η οποία προβάλλεται ως ατομική ευθύνη και ως δια βίου υποχρέωση του εργαζόμενου να αποκτά και να διατηρεί  εμπορεύσιμες δεξιότητες. Τα παραπάνω έρχονται να υποκαταστήσουν την πλήρη απασχόληση και την ασφάλεια απασχόλησης ως κοινωνική ευθύνη και πρώτιστη υποχρέωση του κοινωνικού κράτους. Σε αυτή την προσέγγιση, η ύπαρξη αφ’ ενός απασχολησιμότητας των ατόμων, αφ’ ετέρου ευκαιριών απασχόλησης (από την αγορά, τους επενδυτές και –δευτερευόντως- το Κράτος) λύνουν άμεσα και πλήρως τα προβλήματα  και της φτώχειας και της κοινωνικής ενσωμάτωσης.

Οι δυο τελευταίες  προσεγγίσεις, ιδίως η τελευταία, κυριαρχούν στα βασικά κείμενα της Ε.Ε, στους στόχους της Λισσαβώνας, στα εθνικά  ΕΣΔΑ και στις πάσης φύσεως μελέτες και αναλύσεις περί κοινωνικής πολιτικής στις χώρες της Ε.Ε. Σ’ αυτές τις αναλύσεις, η φτώχεια και οι κοινωνικές διακρίσεις εμφανίζονται ως αποτέλεσμα μιας «μη φυσιολογικής» διάσπασης ή ρήγματος στην κοινωνική συνοχή, που θa έπρεπε, κανονικά, να εξασφαλίζεται σχεδόν αυτόματα από τον υπάρχοντα καταμερισμό εργασίας.

Εξ ού και οι συστάσεις για συνεχή προσαρμογή των οικονομικά ενεργών στις απαιτήσεις της αγοράς, για «ενεργοποίηση» των οικονομικά ανενεργών (στόχος της Λισσαβώνας), των ηλικιωμένων (με άνοδο της ηλικίας συνταξιοδότησης) κλπ, σε συνδυασμό με την αναγκαία «επίδειξη αλληλεγγύης» όσων έχουν εργασία προς αυτούς που δεν έχουν.

Σε αυτή την προσέγγιση, τα προβλήματα και οι διεκδικήσεις των εργαζομένων εκμηδενίζονται, κατ’ άλλους «κακώς υπάρχουν», όσο υπάρχουν οι εκτός αγοράς αποκλεισμένοι, οι φτωχοί και οι άνεργοι.

Αλλά και στους ίδιους τους κοινωνικά αποκλεισμένους αποδίδεται ισχυρό μερίδιο  ευθύνης («μη προσαρμοστικότητα»), ενω το κοινωνικό Κράτος περιορίζεται στο να φροντίζει στοχευμένα, (και σίγουρα πιο φθηνά από ότι θα προϋπέθεταν οι παλαιότερες λογικές καθολικής αναδιανομής...) την επανένταξη  όσων απόκληρων έχουν το σοβαρότερο πρόβλημα.

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για το «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο» και για τις προοπτικές διατήρησης ή αντίθετα ανατροπής του στις σημερινές συνθήκες της παγκοσμιοποίησης, θα πρέπει να σημειώσουμε πως, πέρα από τις κρατούσες σήμερα απόψεις και θέσεις των οργάνων της Ε.Ε, διατηρούνται μέχρι σήμερα σαφώς διακριτές κατηγορίες κοινωνικού Κράτους και ανάλογα διαφοροποιημένα συστήματα κοινωνικής προστασίας στην Ευρώπη, τα οποία φωτίζουν σε μεγάλο βαθμό τις υπάρχουσες διαφορές ως προς την οικονομική ανισότητα, αλλά και ως προς τις ερμηνείες και τις πολιτικές αντιμετώπισης του κοινωνικού αποκλεισμού σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο. 

Σχηματικά [3], μπορούμε να διακρίνουμε ανάμεσα:

-          στο Σοσιαλδημοκρατικό κοινωνικό κράτος με σχεδόν καθολικό χαρακτήρα παροχών και θεσμοθετημένη δέσμευση του Κράτους για επίτευξη κοινωνικής ευημερίας και για κοινωνικά δικαιότερη αναδιανομή. Χαρακτηρίζει τα περισσότερα σκανδιναβικά κράτη.

-          στο Κορπορατιστικό κοινωνικό κράτος των χωρών της Ηπειρωτικής Ευρώπης (λ.χ. Γερμανία, Γαλλία), όπου οι κοινωνικές παροχές καλύπτουν ευρύ φάσμα κοινωνικών κινδύνων, αλλά το δικαίωμα πρόσβασης σ’ αυτές είναι συνάρτηση του κοινωνικο-επαγγελματικού στάτους και της εργασιακής καριέρας των πολιτών. Το μοντέλο αυτό έχει σαφώς χαμηλότερη αναδιανεμητική επίδραση και κόστος από το προηγούμενο.

-          στο αγγλοσαξωνικό Φιλελεύθερο «καθεστώς ευημερίας» (ΗΠΑ, Η.Β από το 1980 και μετά, Ιρλανδία), όπου το κράτος αναλαμβάνει αρμοδιότητες προώθησης της ευημερίας μόνο όπου και όταν η αγορά και η οικογένεια αποτυγχάνουν. Ακόμα και σ’ αυτή την περίπτωση, οι υποχρεώσεις του στρέφονται στις ομάδες που έχουν τη μέγιστη ανάγκη, με παροχές μέτριου επιπέδου, που διανέμονται με βάση αυστηρό  έλεγχο των πόρων.

-          στο Νοτιοευρωπαϊκό Κράτος Πρόνοιας (αφορά στις 4 χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα) με χαρακτηριστικά την καθυστερημένη ανάπτυξη κοινωνικού κράτους, την περιορισμένη σημασία της αρχής της καθολικότητας, τον υψηλό βαθμό κατακερματισμού και πόλωσης του συστήματος αναπλήρωσης εισοδήματος, το σημαντικό ρόλο των πελατειακών σχέσεων και τα μεγάλα κενά στην κοινωνική προστασία, που αναπληρώνονται εν μέρει από τη σημαντική –αλλά  φθίνουσα- οικογενειακή αλληλεγγύη. 

Η απόσταση που χωρίζει τα παραπάνω μοντέλα κοινωνικού κράτους από τις κρατούσες σήμερα απόψεις  για τη δέουσα αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού στην Ευρώπη, είναι για τα περισσότερα από αυτά, πλην του αγγλοσαξωνικού, σημαντική.

Με αυτά τα δεδομένα και ενόψει της κυοφορούμενης επικράτησης, στο χώρο της διευρυμένης Ευρώπης, ενός κατά το δυνατόν ομοιόμορφου «νέου ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου», ανοίγονται νέα πεδία προβληματισμών, αντιπαραθέσεων και –πιθανότατα- ανατροπών.  

Aυτές οι εξελίξεις, σε συνδυασμό με τους αυξημένους κινδύνους περιθωριοποίησης σημαντικότατων κατηγοριών του πληθυσμού, που εδω και χρόνια εντοπίζονται από μελέτες στη χώρα μας και στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού για το συνδικαλιστικό κίνημα και για όσους διεκδικούν ουσιαστική ανάπτυξη με πραγματική σύγκλιση και κοινωνική συνοχή στο χώρο της Ενωμένης Ευρώπης. 

---

[1] Βλέπε σχετικά  P. TOWNSEND « Για μια αναθεώρηση της διεθνούς κοινωνικής πολιτικής ενάντια στη φτώχεια»  στο ΠΕΤΜΕΤΖΙΔΟΥ Μ. - ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ Χ. (επιμ.) «Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός», σελ. 115-158,  Εκδόσεις Εξάντας, 2004.

[2] Για περισσότερα βλέπε στο LEVITAS R. «Τι είναι κοινωνικός Αποκλεισμός» στο ΠΕΤΜΕΤΖΙΔΟΥ Μ. - ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ Χ. (επιμ.) «Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός», σελ. 225-265,  Εκδόσεις Εξάντας, 2004.

[3] Σύμφωνα με τη σχηματοποίηση των ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ- ΠΕΤΜΕΤΖΙΔΟΥ (2004), στη μελέτη τους «Ανισότητα, Φτώχεια και αναδιανομή μέσω των κοινωνικών μεταβιβάσεων: Η Ελλάδα σε συγκριτική προοπτική», στο  ΠΕΤΜΕΤΖΙΔΟΥ Μ. - ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ Χ. (επιμ.) «Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός», οπ. παρ, σελ. 307-366, ιδ. σελ. 328-329.